Journals / Türk Psikoloji Dergisi / 2019 / Cilt: 34 - Sayı: 84

Bellek Süreçlerinin Hayatta Kalma, Ölüm ve Mutluluk Bağlamlarında Değerlendirilmesi

Pages
71–87
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırmada en fazla yanlış hatırlama belirsizlik içeren ölüm bağlamında gözlenirken, hatırlama keskinliği ile uygunluk etkisi açısından önemli bir farklılık bulunmamıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Hayatta kalma süreci etkisi, hayatta kalma bağlamına uygunluğu açısından değerlendirilen uyaranların, diğer derin kodlama bağlamlarına göre daha iyi hatırlanmasıdır (Nairne, Thompson ve Pandeirada, 2007).
📊
Key Findings & Data:Diğer yandan, alanyazında ölüm farkındalığının (ölümlülük belirginliği) hayatta kalma süreci gibi ve onunla örtüşen yapısal bir mekanizmaya sa-hip olarak bellek avantajı yarattığı yönünde görüşler de ileri sürülmüştür (Hart ve Burns, 2012).
💡
Conclusion & Impact:Araştırmada en fazla yanlış hatırlama belirsizlik içeren ölüm bağlamında gözlenirken, hatırlama keskinliği ile uygunluk etkisi açısından önemli bir farklılık bulunmamıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2007 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Hayatta kalma süreci etkisi, hayatta kalma bağlamına uygunluğu açısından değerlendirilen uyaranların, diğer derin kodlama bağlamlarına göre daha iyi hatırlanmasıdır (Nairne, Thompson ve Pandeirada, 2007). Bu anlamda, hayatta kalma süreci belleğin bilinen en iyi kodlama süreçlerinden biri olarak kabul edilmektedir. Diğer yandan, alanyazında ölüm farkındalığının (ölümlülük belirginliği) hayatta kalma süreci gibi ve onunla örtüşen yapısal bir mekanizmaya sa-hip olarak bellek avantajı yarattığı yönünde görüşler de ileri sürülmüştür (Hart ve Burns, 2012). Bu bağlamda, mevcut araştırmada hayatta kalma, ölümlülük belirginliği, mutluluk ve kelimelerin hoşluğu koşullarının bellek performansı açısından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Deney 1’de hayatta kalma senaryosu, kısa ve soyut ölüm ve mutluluk senar-yolarıyla sunulurken, Deney 2’de ölüm ve mutluluk senaryoları somutluk ve ayrıntılı olma gibi özellikler açısından ha-yatta kalma senaryosuyla eşleştirilerek sunulmuştur. Her iki deneyde hayatta kalma süreci etkisi ortaya çıkarken, ölüm ve mutluluk koşulları arasında anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Sonuçlar, hayatta kalma ve ölümlülük belirginliği süreçlerinin farklı yapısal mekanizmalara sahip olduğunu göstermiştir. Bu sonuçlar aynı zamanda, hayatta kalma bağla-mının ölüm, mutluluk, hoşluk gibi bağlamlara göre daha fazla kodlama zenginliğine sahip olduğu ve duyguların hayatta kalma avantajını açıklayamadığı yönündeki alanyazındaki görüşleri güçlendirmektedir. Araştırmada en fazla yanlış hatırlama belirsizlik içeren ölüm bağlamında gözlenirken, hatırlama keskinliği ile uygunluk etkisi açısından önemli bir farklılık bulunmamıştır.

🔖

Cite This Article

SAYAR, F. (2019). Bellek Süreçlerinin Hayatta Kalma, Ölüm ve Mutluluk Bağlamlarında Değerlendirilmesi. Türk Psikoloji Dergisi, Cilt: 34 - Sayı: 84, 71–87. https://ajindex.com/articles/357679

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Arndt, J., Greenberg, Simon, L., Pyszczynski, T. ve Solomon, S. (1998). Terror management and self-awareness: Evidence that mortality salience provokes avoidance of the self-focused state. Per-sonality and Social Psychological Bulletin, 24, 1216-1227.
  2. Bell, R., Röer, J. P. ve Buchner, A. (2013). Adaptive me-mory: The survival-processing memory advantage is not due to negativity or mortality salience. Me-mory and Cognition, 41, 490-502.
  3. Brainerd, C.J., Reyna, V.F. ve Ceci, S.J. (2008). Deve-lopmental reversals in false memory: A review of data and theory. Psychological Bulletin, 134, 343-382.
  4. Buchanan, T.W. (2007).Retrieval of emotional memo-ries. Psychological Bulletin, 133, 761- 779. Buckland, M. ve Gey, F. (1994). The relationship betwe-en recall and precision. Journal of the American Society for Information Science, 45(1), 12-19.
  5. Bugaiska, A., Mermillod, M. ve Bonin, P. (2014). Does the thought of death contribute to the memory benefit of encoding with a survival scenario? Me-mory, 23, 213-232.
  6. Burns, D. J., Burns, S. A. ve Hwang, A. J. (2011). Adap-tive memory: Determining the proximate mecha-nisms responsible for the memorial advantages of survival processing. Journal of Experimental Ps-ychology: Learning, Memory, and Cognition, 37, 206–218.
  7. Burns, D. J., Hart, J., Griffith, S. E. ve Burns, A. D. (2013). Adaptive memory: The survival scenario enhances item-specific processing relative to a mo-ving scenario. Memory, 22, 36–50.
  8. Burns, D. J., Hart, J. ve Kramer, M. E. (2014a). Dying scenarios improve recall as much as survival sce-narios. Memory, 22, 51 –64. Burns, D. J., Hart, J., Kramer, M. E. ve Burns, A. D. (2014b). Dying to remember, remembering to sur-vive: Mortality salience and survival processing. Memory, 22, 36 –50. Butler, A. C., Kang, S. H. K. ve Roediger, H. L. (2009). Congruity effects between materials and proces-sing tasks in the survival processing paradigm. Journal of Experimental Psychology: Learning, Memory, and Cognition, 35, 1477–1486.
  9. Cleverdon, C.W. (1972). On the inverse relationship of recall and precision. Journal of Documentation, 28(3), 195-201.
  10. Collins, A. M. ve Loftus, E. F. (1975). A spreading acti-vation of semantic processing. Psychological Re-view, 82, 407-428.
  11. Doğulu, C. ve Sakallı Uğurlu, N. (2015). Dehşet Yöne-timi Kuramı üzerine bir derleme. Türk Psikoloji Yazıları, 18(35), 33–47.
  12. Greenberg, J., Pyszczynski, T. ve Solomon, S. (1986). The causes and consequences of a need for self-es-teem: A terror management theory.