SavedAdd your journal

Journals / Türk Psikoloji Dergisi / 2019 / Cilt: 34 - Sayı: 84

Psikoterapi Süreçlerinde Danışan ve Terapistlerin Seans Etkisi Açısından Karşılaştırılması

Sait ULUÇ
Burcu KORKMAZ
Gonca Soygüt PEKAK
Pages
54–66
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışma ile psikoterapi süreçlerini pek çok açıdan etkileyebilen ve oldukça önemli bir değişken olan ‘seans etkisi’ Türkiye örneklemindeki danışan-terapist ikilisi açısından ilk kez incelenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Belirli bir psikoterapi seansındaki müdahalenin danışan üzerindeki etkisi hakkında bilgi sahibi olabilmek, terapi gö-rüşmesinin faydalı, etkili ya da zarar verici olup olmadığını incelememize yardımcı olmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Ayrıca seansa yönelik değerlendirmelerde terapist ve danışan arasındaki uzlaşı düzeyi de, psikoterapi sürecinin planlanması ve değiştirilmesi konusundaki önemli kararları etkileyebilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışma ile psikoterapi süreçlerini pek çok açıdan etkileyebilen ve oldukça önemli bir değişken olan ‘seans etkisi’ Türkiye örneklemindeki danışan-terapist ikilisi açısından ilk kez incelenmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Belirli bir psikoterapi seansındaki müdahalenin danışan üzerindeki etkisi hakkında bilgi sahibi olabilmek, terapi gö-rüşmesinin faydalı, etkili ya da zarar verici olup olmadığını incelememize yardımcı olmaktadır. Ayrıca seansa yönelik değerlendirmelerde terapist ve danışan arasındaki uzlaşı düzeyi de, psikoterapi sürecinin planlanması ve değiştirilmesi konusundaki önemli kararları etkileyebilmektedir. Bu çalışmanın temel amacı seans etkisini terapist-danışan ikilisi bağ-lamında inceleyebilmektir. Bu doğrultuda sırasıyla a) Seans Değerlendirme Ölçeğinin psikometrik özelliklerini ve fak-tör yapısını incelemek, b) danışan ve terapistlerin seansların etkisi konusundaki uzlaşma düzeylerini değerlendirmek, c) danışan ve terapistler için seans etkisinin temel göstergesini keşfedebilmek hedeflenmiştir. Araştırmada 69 terapist ve 112 danışan yer almış ve analizler toplamda 810 seanstan elde edilen ölçümler üzerinden yürütülmüştür. Açımlayıcı faktör analizi sonuçları, ölçeğin iki faktörlü yapısını desteklemiş ve alt boyutlar arasındaki güvenirliğin oldukça yük-sek olduğu gözlenmiştir (Cronbach α = .87 - .92). Aynı zamanda sonuçlar, tüm maddeler ve boyutlar için terapist ve danışanlar arasında anlamlı derecede uzlaşma olduğuna (ICC Ort = .45) işaret etmektedir. Ayrıca, çoklu grup analizleri sonuçları, terapist ve danışan modellerinin ölçeğin ikili faktör yapısı açısından örtüştüğünü göstermiştir. Hem terapist, hem de danışanlar için terapideki seans etkisinin temel göstergesinin ‘yumuşaklık’ boyutundan ziyade ‘derinlik’ bo-yutunun olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu çalışma ile psikoterapi süreçlerini pek çok açıdan etkileyebilen ve oldukça önemli bir değişken olan ‘seans etkisi’ Türkiye örneklemindeki danışan-terapist ikilisi açısından ilk kez incelenmiştir.

🔖

Cite This Article

ULUÇ, S., KORKMAZ, B., PEKAK, G. S. (2019). Psikoterapi Süreçlerinde Danışan ve Terapistlerin Seans Etkisi Açısından Karşılaştırılması. Türk Psikoloji Dergisi, Cilt: 34 - Sayı: 84, 54–66. https://ajindex.com/articles/357678

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Ackerman, S. & Hilsenroth, M. J. (2001). A review of therapist characteristics and techniques negatively impacting the therapeutic alliance. Psychotherapy: Theory, Research, Practice, Training, 38, 171-185.
  2. Başusta, N. B. ve Gelbal, S. (2015). Gruplararası karşı-laştırmalarda ölçme değişmezliğinin test edilmesi: Pisa öğrenci anketi örneği. Hacettepe Üniversite-si Eğitim Fakültesi Dergisi (Hacettepe University Journal of Education), 30(4), 80-90.
  3. Byrne, B. M. (2004). Testing for multigroup invariance using AMOS graphics: A road less traveled. Struc-tural Equation Modeling, 11(2), 272–300.
  4. Dill-Standiford, T. J., Stiles, W. B. ve Rorer, L. G. (1988). Counselor-client agreement on session impact. Journal of Counseling Psychology, 35(1), 47-55.
  5. Elliot, R. & Wexler, M. M. (1994). Measuring the im-pact of sessions in process-experiential therapy of depression: The session impacts scale. Journal of Counseling Psychology, 41(2), 166-174.
  6. Friedlander, M. L., Thibodeau, J. R. & Ward, L. G. (1985). Discriminating the ‘good’ from the ‘bad’ therapy hour: A study of dyadic interaction. Psy-chotherapy, 22(3), 631-642.
  7. Greenberg, L. S., & Pinsof, W. M. (1986). The psycho-therapeutic process: A research handbook. New York: Guilford.Greenberg, L. S., & Paivio, S. C. (1997). Working with emotions in psychotherapy. New York: Guildford. Greenbeerg, L. S. (2002). Emotion-focused therapy: Co-aching clients to work through feelings. Washing-ton, DC: American Psychological Association. Goldfried, M. R., & Wolfe, B. E. (1998). Toward a more clinically valid approach to therapy research. Jour-nal of Consulting and Clinical Psychology, 66,143−150. Gülüm, İ. V., Uluç, S. & Soygüt, G. (baskıda). Terapötik İttifak Ölçeği-Kısa Formun psikometrik özellik-lerinin incelenmesi. Türk Psikiyatri Dergisi. doi: 10.5080/u18260 Hill, C. E., Helms, J. E., Spiegel, S. B., & Tichenor, V. (1988). Development of a system for categorizing client reactions to therapist interventions. Journal of Counseling Psychology, 35, 27-36.
  8. Hill, C. E., Helms, J. E., Tichenor, V., Spiegel, S. B., O’Grady, K. E., & Perry, E. S. (1988). Effects of therapist response modes in brief psychotherapy. Journal of Counseling Psychology, 35, 222-233.
  9. Kiesler, D. J. (1971). Patient experiencing and successful outcome in individual psychotherapy of schizoph-renics and psychoneurotics. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 37, 370−385. Kivlighan, D. M., & Angelone, E. O. (1991). Helpee introversion, novice counselor inten