Journals / Türk Psikoloji Dergisi / 2006 / Cilt: 21 - Sayı: 57

Bir Grup Gençte Yeme Tutumu ve Öfke Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Pages
65–82
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yapılan hiyerarşik regresyon analizi sonucunda ise, tüm demografik değişkenlerle birlikte öfke belirtilerinin yeme tutumunu yordamaya bağımsız katkısı olduğu görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın temel amacı, yeme bozukluklarının sıklıkla görüldüğü ergenlik ve genç yetişkinlik döneminde bulunan bireylerdeki yeme tutumu ile öfke arasındaki ilişkiyi saptamaktır.
📊
Key Findings & Data:Bu amaçla, yeme tutum bozukluğu gösteren ve göstermeyen bireylerde öfke değişkenleri açısından bir farklılık olup olmadığı araştırılmış ve yeme tutumunu yordayan temel değişkenler belirlenmeye çalışılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Yapılan hiyerarşik regresyon analizi sonucunda ise, tüm demografik değişkenlerle birlikte öfke belirtilerinin yeme tutumunu yordamaya bağımsız katkısı olduğu görülmüştür.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:yaş

Özet

Bu çalışmanın temel amacı, yeme bozukluklarının sıklıkla görüldüğü ergenlik ve genç yetişkinlik döneminde bulunan bireylerdeki yeme tutumu ile öfke arasındaki ilişkiyi saptamaktır. Bu amaçla, yeme tutum bozukluğu gösteren ve göstermeyen bireylerde öfke değişkenleri açısından bir farklılık olup olmadığı araştırılmış ve yeme tutumunu yordayan temel değişkenler belirlenmeye çalışılmıştır. Ayrıca, SED, yaş ve cinsiyet gibi sosyodemografik değişkenlerin yeme tutumu üzerindeki etkisini saptamak da araştırmanın diğer bir amacıdır. Bu bağlamda, 13-25 yaş arası toplam 675 öğrenciye Yeme Tutum Testi ve Çok Boyutlu Öfke Envanteri uygulanmıştır. Yapılan istatistik analizler sonucunda, 13-16 yaş arasında olan gençlerin yeme tutum algılarının daha bozuk olduğu görülmüştür. Ayrıca cinsiyetler arası karşılaştırma sonucunda, kızların erkeklerden daha yüksek YTT puanları aldıkları ve öfkelerini daha çok içedönük ve pasif-agresif tepkiler şeklinde gösterdikleri belirlenmiştir. Erkekler ise öfke ile ilişkili olarak, saldırgan tutumları daha fazla sergilemektedirler. Yapılan hiyerarşik regresyon analizi sonucunda ise, tüm demografik değişkenlerle birlikte öfke belirtilerinin yeme tutumunu yordamaya bağımsız katkısı olduğu görülmüştür.

Keywords
🔖

Cite This Article

DURAK, A. B., UTKU, Ç. (2006). Bir Grup Gençte Yeme Tutumu ve Öfke Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Türk Psikoloji Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 57, 65–82. https://ajindex.com/articles/357636

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Andersen, A. & Hay, A. (1985). Racial and socieconomic influences in anorexia nervosa and bulimia. International Journal of Eating Disorders, 4(4), 479-487
  2. Andersen, A.E. (1995). Eating disorders in males. Kelly D. Brownell ve Christopher Fairburn (Eds.). Eating disorders and obesity: A comprehensive handbook. New York: Guildford Press
  3. Aslan, H. & Alparslan, N. (1998). Bir grup üniversite öğrencisinde yeme tutumu ile obsesif kompulsif belirtiler, aleksitimi ve cinsiyet rolleri arasındaki ilişki. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 5(2), 61-70
  4. Balkaya, F. & Şahin N.H. (2003). Çok Boyutlu Öfke Ölçeği. Türk Psikiyatri Dergisi, 7 4(3): 192-202
  5. Batıgün, A.D. & Şahin, N.H. (2003). Öfke, dürtüsellik ve problem çözme becerilerindeki yetersizlik intihar davranışlarının habercisi olabilir mi? Türk Psikoloji Dergisi, 18(51), 37-59
  6. Batur, S. (2004). Yeme tutum bozukluğu gösterenlerde ve göstermeyenlerde temel bilişsel şemalar. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara 7. Batur, S., Demir, H., Ulu, P., Güneş, H., Irak, E. & Aşkın, A. (2005). Yeme tutumu ve cinsiyet ile bağlanma biçimleri arasındaki ilişki. Türk Psikoloji Yazıları, 8(15), 21-33
  7. Batur, S., Kabakçı, E. & Gülol, Ç. (2003). Maladaptive eating attitudes of elite and ameteur Turkish dancers: Are they at risk?. Eating and Weight Disorders, 8(4), 263-267
  8. Cairns, R.B., Cairns, B.D., Neckerman, H.J, Fergusan, L.L. & Gariepy, J.L. (1989). Growth and aggression: 1. Childhood to early adolescence. Developmental Psychology, 25(2), 321-330. 10.Canals, J., Carbajo, G., Fernandez, J., Marti-Henneberg, C. & Domenech, E. (1996). Biopsychopathologic risk profile of adolescents with eating disorder symptoms. Adolescence, 31(122), 443-450. 11.Collins, J.K. & Propert, D.S. (1983). A prospective study of body recognition in adolescent girls. Adolescence, 18, 161-114. 12.Connors, M.E. & Johnson, C.L. (1987). Epidemiology of bulimia and bulimic behaviors. Addictive Behaviors, 12, 165-179. 13.Crick, N.R. & Grotpeter, J.K. (1995). Relational aggression, gender, and social-psychological adjustment (1995). Child Development, 66, 710-722. 14.Davison, G.C. & Neale, J.M. (2004). Yeme bozuklukları (sf: 213-233). Anormal Psikolojisi (Çeviri Ed: ihsan Dağ), Türk Psikologlar Derneği Yayınları No:29, 15.Dusek, J.B. (1987). Adolescent Development and Behaviour. Prentice-Hall International, Inc., New-Jersey. 16.Elal, G., Altuğ, A., Slade, P.D.& Tekcan, A.(2000). The factor structure o