SavedAdd your journal

Journals / Türk Psikoloji Dergisi / 2007 / Cilt: 22 - Sayı: 59

Analyses of Procedural Justice Preferences and Judgments for Adjudicative Dispute Resolutions in Turkish Context

Yasal Uyuşmazlık Çözümlerinde Süreçsel Adalet Tercih ve Değerlendirmelerinin Türkiye Bağlamında İncelenmesi

Cem Şafak ÇUKUR
Cansel ÖZBAYRAK
Pages
91–118
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Also, differences in power distance beliefs and trust in the justice system have a moderating influence on procedural preferences, suggesting that procedural justice judgment might also affected by social structural factors.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Procedural justice research conducted mainly in Western countries, focusing on disputants satisfaction with adversarial and inquisitorial legal procedures, has showed that adversarial trial procedures that give disputants most of the process control (voice) are the most ideal dispute resolution procedures.
📊
Key Findings & Data:More recent investigation has challenged the superiority of the adversarial model of dispute resolutions.
💡
Conclusion & Impact:Also, differences in power distance beliefs and trust in the justice system have a moderating influence on procedural preferences, suggesting that procedural justice judgment might also affected by social structural factors.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Procedural justice research conducted mainly in Western countries, focusing on disputants satisfaction with adversarial and inquisitorial legal procedures, has showed that adversarial trial procedures that give disputants most of the process control (voice) are the most ideal dispute resolution procedures. More recent investigation has challenged the superiority of the adversarial model of dispute resolutions. Present two studies with different samples (university students and non-student group) tested the generality of the procedural justice effects in Turkey where inquisitorial legal systems are used. Participants were asked to indicate their preferences and judgments (fairness, the role of lawyers, vs.) for using alternative procedures (single investigator, double investigator, hybrid and adversarial) to solve hypothetical adjudicated disputes (custody and malpractice). The results of two studies provide clear evidence for desirability of hybrid and adversarial procedures over the standard inquisitorial procedures across disputes. However, preferences for hybrid and adversarial procedures varied across the two studies. Also, differences in power distance beliefs and trust in the justice system have a moderating influence on procedural preferences, suggesting that procedural justice judgment might also affected by social structural factors.

Özet

Ağırlıklı bir şekilde Batı ülkelerinde yürütülen erken süreçsel adalet çalışma bulguları, sorgulayıcı adalet modelleriyle karşılaştırıldığında, taraflara daha fazla süreç kontrol tanıyan yüzleşmeci yargılama modellerinin daha adil olarak değerlendirildiği ve daha çok tercih edildiği yönündedir. Son zamanlarda yapılan bazı çalışmalar ise, uzlaşmazlık çözümlerinde yüzleşmeci süreçlerin iddia edilen bu üstünlüğünü tartışmaya açmıştır. Şimdiki iki çalışmanın amacı yasal uzlaşmazlık çözümlerinde süreçsel adalet tercih ve değerlendirmelerini, adalet sistemini sorgulayıcı süreçsel adalet modeline dayanan Türkiye bağlamında incelemektir. Her iki çalışmada da, katılımcılardan farklı senaryolar aracılığıyla değişimlenen anlaşmazlık durumlarında (velayet ve tazminat) kendilerini taraf olarak görmeleri istenmiştir. Sonra, bu anlaşmazlıkların mahkemeye yansıması durumunda katılımcılar, hangi tür mahkeme sürecinde (tekli sorgulayıcı, çiftli sorgulayıcı, eklektik ve yüzleşmeci) davalarının görülmesini istediklerini ve bu süreçler hakkındaki değerlendirmelerini (adillik, avukatların rolü, vb.) belirtmişlerdir. Dava türünden bağımsız olarak; iki çalışmada da eklektik ve yüzleşmeci süreçler, standart sorgulayıcı süreçlere oranla daha çok tercih edilmiştir. Ancak, eklektik ve yüzleşmeci süreç tercihleri 1. çalışma (öğrenci) ile 2. çalışma (öğrenci olmayan grup) arasında farklılık göstermiştir. Ayrıca, ikinci çalışmanın bulguları hiyerarşik ilişkilere inanç ve adalet sistemine güvende ortaya çıkan farklılıkların süreçsel tercihleri etkilediği yönündedir.

🔖

Cite This Article

ÇUKUR, C. Ş., ÖZBAYRAK, C. (2007). Analyses of Procedural Justice Preferences and Judgments for Adjudicative Dispute Resolutions in Turkish Context. Türk Psikoloji Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 59, 91–118. https://ajindex.com/articles/357619

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Aktaş, V., Cirhinlioğlu, F. ve Özkan, B. Ö. (2004). Türk örnekleminde avukat olan ile olmayanların adalete ve Türkiye'deki hukuk sistemine ilişkin sosyal temsilleri. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 21, 61-80.
  2. Anderson, R. A. ve Otto, A. L. (2003). Perceptions of fairness in the justice system: A cross-cultural comparison. Social Behavior and Personality, 6, 557-560.
  3. Blader, S. L., Chang, C. C. ve Tyler, T. R. (2001). Procedural justice and retaliation in Organizations: Comparing cross- nationally the importance of fair group processes. The International Journal of Conflict Management, 4, 295-311.
  4. Blader, S. L. ve Tyler, T. R. (2003). What constitudes fairness in work setting. A four component of procedural justice. Personality and Social Psychology Bullentin, 29,747-758.
  5. Bies, R. J. ve Moag, J. (1986). Interactional justice: Communication criteria of fairness. R. J. Lewicki, B. H, Shappard ve M. Bazerman (Ed.), Research on negotiation in organizations içinde (43-55).
  6. Greenwich, CT: JAI Press.
  7. Bos, K. V. (1999). What are we talking about when we talk about no-voice procedures? On the psychology of the fair outcome effect. Journal of Experimental Social Psychology, 35, 560-577.
  8. Brockner, J., Ackerman, G., Greenberg, J., Gelfand, M. J., Francesco, A. M., Chen, Z. X. ve diğer. (2001). Culture and procedural justice: The influence of power distance on reactions to voice. Journal of Experimental Social Psychology, 37,300-315.
  9. Colquitt, J. A. (2004). Does the justice of the one interact with the justice of the many? Reactions to procedural justice in teams. Journal of Applied Psychology, 89, 633-646.
  10. Colquitt, J. A., Conlon, D. E., Wesson, M. J., Porter, CO. ve Ng, K. Y. (2001). Justice at the millennium: A meta-analytic review of 25 years of organizational justice research. Journal of Applied Psychology, 86, 425-445.
  11. Çukur, C. Ş. (2004). Kültürel dinamikler bakımından süreçsel adaletin adalet ilke ve mekanizmalarına yansıması. Hukuk Felsefesi ve Sosyolojisi Arşivi, 13, 109-117.
  12. Çukur, C. Ş. ve Kuru, S. (2005). Eğitim sürecinde kültürel değerlerin farklılaşması ve bu farklılaşmanın uyuşmazlık çözüm yöntemlerine yansıması. XIV. Eğitim Bilimleri Kongresi, Eylül, Pamukkale Üniversitesi,
  13. Denizli - Türkiye. Derlega, V. J., Çukur, C. Ş., Kuang, J.C.Y ve Forsyth, D. R. (2002). Independent construal of self and the endorsement of conflict resolution strategies in interpersonal, intergroup and international disputes. Journal of Cross-Cultural Psychology