Journals / Türk Psikoloji Dergisi / 2011 / Cilt: 26 - Sayı: 67

Positive illusions in marriages: relationships between relationship commitment and causality and responsibility attributions

Evliliklerde olumlu yanılsama: ilişki bağlanımı ile nedensellik ve sorumluluk yüklemeleri arasındaki ilişkiler

Pages
70–84
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Results showed that relationship satisfaction was the best predictor variable of positive marital illusions.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The main purpose of this study was to investigate the relationship between positive illusions, relationship commitment and attributions among married individuals.
📊
Key Findings & Data:Demographic Information Form, Positive Illusion Scale, Relationship Attribution Measure and Relationship Stability Scale were administered to 347 married individuals.
💡
Conclusion & Impact:Results showed that relationship satisfaction was the best predictor variable of positive marital illusions.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The main purpose of this study was to investigate the relationship between positive illusions, relationship commitment and attributions among married individuals. Demographic Information Form, Positive Illusion Scale, Relationship Attribution Measure and Relationship Stability Scale were administered to 347 married individuals. Results showed that relationship satisfaction was the best predictor variable of positive marital illusions. In contrast, number of children, quality of alternatives, motivation and blame variables were negative predictors of positive marital illusions. Males reported more idealistic distortion than females did. Participants with high education levels scored higher on marital satisfaction, idealistic distortion and marital ideals than did participants with low education levels. Females with low education levels had the lowest positive illusions. Finally, participants grouped according to their levels of positive illusions were compared in terms of relationship commitment variables and attribution styles. In comparison to individuals with low and middle positive illusions, high positive illusion group had signifi cantly higher scores on relationship satisfaction, relationship investment and relationship commitment. In contrast, individuals with low positive illusion levels had higher scores on quality of alternatives, causality and responsibility attributes. As a result, marital positive illusions are strongly related to relationship commitment.

Özet

Bu çalışmanın temel amacı, evli bireylerde olumlu yanılsamalar ile ilişki bağlanımı ve yüklemeler arasındaki ilişkileri incelemektir. Demografi k Bilgi Formu, Olumlu Çarpıtma Ölçeği, İlişkide Yükleme Ölçeği ve İlişki İstikrarı Ölçeği 347 evli bireye uygulanmıştır. Sonuçlar, ilişki doyumunun evlilikle ilgili olumlu yanılsamayı olumlu yönde yordayan en güçlü değişken olduğunu göstermiştir. Çocuk sayısı, seçeneklerin niteliği, güdü ve suçlama değişkenleri ise evlilikte olumlu yanılsamayı olumsuz yönde yordamaktadır. Erkekler kadınlara göre daha fazla idealeştirilmiş çarpıtma yaptıklarını bildirmişlerdir. Ayrıca, eğitim düzeyi yüksek olan bireylerin, düşük düzeyli eğitimi olanlara göre ilişki doyumu, idealleştirilmiş çarpıtma ve evliliğe ilişkin idealler puanları daha yüksektir. Düşük düzeyli eğitimli kadınların ise, olumlu yanılsamayı en az deneyimleyen grup olduğu saptanmıştır. Son olarak, olumlu yanılsama düzeyine göre oluşturulan gruplar ilişki bağlanımı değişkenleri ve yükleme biçimleri açısından karşılaştırılmıştır. Düşük ve orta düzeyli olumlu yanılsaması olanlarla karşılaştırıldığında, yüksek olumlu yanılsama grubunun, ilişki doyumu, ilişki yatırımı ve ilişki bağlanımı puanları anlamlı olarak daha yüksektir. Buna karşılık, düşük olumlu yanılsaması olanların seçeneklerin niteliği, nedensellik ve sorumluluk puanları daha yüksektir. Sonuç olarak, evlilikle ilgili olumlu yanılsamalar ilişki bağlanımıyla güçlü bir biçimde ilişkilidir.

🔖

Cite This Article

DOĞAN, Ö. A., BÜYÜKŞAHİN, A. S. (2011). Positive illusions in marriages: relationships between relationship commitment and causality and responsibility attributions. Türk Psikoloji Dergisi, Cilt: 26 - Sayı: 67, 70–84. https://ajindex.com/articles/357591

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Bareldes, D. P. H., ve Dijkstra, P. (2009). Positive illusions about a partner’s physical attractiveness and rellationship quality. Personal Relationships, 16, 263-283.
  2. Bradbury, T. N. ve Fincham, F. D. (1990). Attributions in marriage: Review and critique. Psychological Bulletin, 107, 3-33.
  3. Bradbury, T. N. ve Fincham, F. D. (1992). Attributions and behavior in marital interaction. Journal of Personality and Social Psychology, 63(4), 613-628.
  4. Braiker, H. B. ve Kelley, H. H. (1979). Confl ict in the development of close relationships. R. L. Burgess ve T. L. Huston, (Ed.), Social exchange in developing relationships içinde (135-168).
  5. San Diego, CA: Academic Press.
  6. Brickman, P. (1987). Commitment, confl ict, and caring. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall. Brown, J. D. ve Kobayashi, C. (2002). Self-enhancement in Japan and America. Asian Journal of Social Psychology, 5, 145-168.
  7. Büyükşahin, A. (2007). Yakın ilişkilere bağlanım: Bilişsel ve Davranışsal olarak ilişkiyi sürdürme mekanizmaları. Türk Psikoloji Yazıları, 10(19), 55-75.
  8. Büyükşahin, A., Hasta, D. ve Hovardaoğlu, S. (2005). İlişki İstikrarı Ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması, Türk Psikoloji Yazıları, 8(16), 25-37.
  9. Büyükşahin, A. ve Hovardaoğlu, S. (2007). Yatırım modelinin bazı ilişkisel değişkenler yönünden incelenmesi. Türk Psikoloji Dergisi, 22(59), 69-86.
  10. Büyükşahin, A. ve Taluy, N. (2008). İlişki istikrarı Ölçeği’nin gözden geçirme çalışması. Yayınlanmamış araştırma raporu. Conley, T. D., Roesch, S. C., Peplau, L. A. ve Gold, M. S. (2009). A test of positive illusions versus shared reality models of relationship satisfaction among gay, lesbian and heterosexual couples. Journal of Applied Social Psychology, 39(6), 1417- 1431. Cowan, C. P. ve Cowan, P. A. (1992). When partners become parents: The big life change for couples. New York: Basic Books. Curun, F. (2006). Yüklemeler, iletişim çatışmaları, cinsiyet ve cinsiyet rolü yönelimi ile evlilik doyumu arasındaki ilişki. Yayınlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  11. Dijkstra, P.B. ve Barelds, D. P. H. (2008). Positive illusions about one’s partner’s physical attractiveness. Body Image, 5, 99-108.
  12. Endo, Y., Heine, S. ve Lehman, D. R. (2000). Culture and positive illusions in close relationships: How my relationships are better than yours. Personality and Social Psychology Bulletin, 26, 1571- 1586. Fışıloğlu, H. (1992). Lisansüstü öğrencilerin evlilik uyumu. Türk Psikoloji Dergisi, 7(28), 16-23.
  13. Fincham, F. D