SavedAdd your journal

Journals / Türk Psikoloji Dergisi / 2018 / Cilt: 33 - Sayı: 82

Conditions and Scenarios Eliciting Emotions of Disgust, Anger, Shame, Sadness and Happiness

Tiksinti, Öfke, Utanma, Üzüntü ve Mutluluk Duygularını Tetikleyen Durumlar ve Senaryolar

Şebnem ATAKAN
Elif BARIŞKIN
Pages
1–19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Results indicated that all of the scenarios elicited the target emotions and theoretically reasonable emotions in terms of valence and arousal.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The main goal of the present study was to have an idea about antecedent events of disgust, anger, shame, sadness and happiness in our society.
📊
Key Findings & Data:The participants were asked to read the scenarios imagining as if they were protagonist and to rate their emotional responses according to several emotional criterias (valence, discreteness, arousal, positive and negative affect).
💡
Conclusion & Impact:Results indicated that all of the scenarios elicited the target emotions and theoretically reasonable emotions in terms of valence and arousal.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The main goal of the present study was to have an idea about antecedent events of disgust, anger, shame, sadness and happiness in our society. Besides, to elicit these emotions, it was aimed to develop scenarios and test the effectiveness of them. The study was conducted in two stages. In the first stage, participants described events that had caused them to feel disgust, anger, shame, sadness and happiness. Based on these descriptions, by considering their contents, the judges grouped antecedent events which induced targeted emotions and they named the each delineative category. To test the comprehensibility of the categories and their names, different judge groups evaluated the categories and assigned antecedents to each emotion belonging to randomly selected participants of these categories. In this way, in our culture the antecedents of disgust, anger, shame, sadness and happiness were determined. Taking account of the most frequently mentioned antecedents of emotions, scenarios were composed. In the second stage of the study, the effectiveness of the scenarios were tested. The participants were asked to read the scenarios imagining as if they were protagonist and to rate their emotional responses according to several emotional criterias (valence, discreteness, arousal, positive and negative affect). Results indicated that all of the scenarios elicited the target emotions and theoretically reasonable emotions in terms of valence and arousal. Furthermore, all scenarios differed in terms of positive and negative affect related with positive and negative emotions. The results demonstrated that these scenarios can be used to elicit the targeted emotions in the researches which would be conducted in the future.

Özet

Bu çalışmanın amacı, toplumumuzda tiksinti, öfke, utanma, üzüntü ve mutluluk duygularının durumsal tetikleyicilerihakkında fikir edinmek ve bu duyguları tetiklemek için senaryolar geliştirmek ve etkililiğini test etmektir. Çalışma ikiaşamada yürütülmüştür. İlk aşamada, katılımcılardan, kendilerinde tiksinti, öfke, utanma, üzüntü ve mutluluk duygularını tetikleyen öncül durumları tanımlamaları istenmiştir. Bu tanımlardan yola çıkarak, yargıcılar, hedef duyguyutetikleyen durumları içeriklerini dikkate alarak kategorilendirmişler ve her bir kategoriyi içeriği tanımlayacak şekildeadlandırmışlardır. Kategorilerin ve adlandırmaların anlaşılırlığını test etmek için farklı bir yargıcı grubu, katılımcılararasından rastgele seçilmiş kişilere ait duygu tetikleyen öncül durumları değerlendirmişler ve bu kategorilere atamışlardır. Böylece toplumumuzda tiksinti, öfke, utanma, üzüntü ve mutluluk duygularını tetikleyen durumlar belirlenmiştir.Bu duyguları tetikleyen durumlardan yola çıkarak beş ayrı senaryo oluşturulmuştur. İkinci aşamada, senaryoların etkililiğinin test edilmesi planlanmıştır. Farklı bir katılımcı grubundan, her bir senaryoyu kahramanının yerinde kendilerinin olduğunu hayal ederek okumaları ve duygusal deneyimlerini duygunun farklı ölçütlerine göre değerlendirmeleri(değerlik, pozitif ve negatif duygulanım, ayrıklık, uyarılmışlık) istenmiştir. Bulgular, bütün senaryoların hedeflenenduyguları tetiklediğini, kabul edilebilir düzeyde uyarılma ve değerlik sağladığını, hedeflenen duygu ile ilişkili olarakpozitif veya negatif duygulanımın anlamlı olarak farklılaştığını göstermiştir. Bulgular, senaryoların ileride yapılacakaraştırmalarda hedeflenen duyguları tetiklemek için kullanılabileceğine işaret etmektedir.

🔖

Cite This Article

ATAKAN, Ş., BARIŞKIN, E. (2018). Conditions and Scenarios Eliciting Emotions of Disgust, Anger, Shame, Sadness and Happiness. Türk Psikoloji Dergisi, Cilt: 33 - Sayı: 82, 1–19. https://ajindex.com/articles/357519

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Asberg, K. (2013). Hostility/anger as a mediator between college students’ emotion regulation abilities and symptoms of depression, social anxiety, and generalized anxiety. The Journal of Psychology: Interdisciplinary and Applied, 147(5), 1–22.
  2. Bedford, O. ve Hwang, K. (2003). Guilt and shame in Chinese culture: A cross-cultural framework from the perspective of morality and identity. Journal for the Theory of Social Behavior, 33(2), 127– 143. Bilgin, N. (1999). Sosyal psikolojide yöntem ve pratik çalışmalar. İzmir: Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları.
  3. Bilgin, N. (2000). İçerik analizi. İzmir: Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları.
  4. Bonanno, G. A., Goorin, L. ve Goifman, K. G. (2008).
  5. Sadness and grief. M. Lewis, J. M. Haviland-Jones ve L. F. Barret (Ed.), Hanbook of Emotions içinde (797–813). London: The Guildford Press.
  6. Bradley, M. M. ve Lang P. J. (2000). Measuring emotion: Behavior, feeling, and physiology. R.D. Lane ve L. Nadel (Ed.), Cognitive neuroscience of emotion içinde (242–276). New York: Oxford University Press.
  7. Bradley, M. M. ve Lang, P. J. (2008). The international affective picture system in the study of emotion and attention. J. A. Coan ve J. J. B. Allen (Ed.), Handbook of emotion elicitation and assessment içinde (345–396). New York: Oxford University Press.
  8. Claesson, K., Birgegard, A. ve Sohlberg, S. (2007). Shame: Mechanisms of activation and consequences for social perception, self image and general negative emotion. Journal of Personality, 75(3), 597–565.
  9. Clore, G. L. ve Ortony, A. (2000). Cognition in emotion: Never, sometimes, or always? R. D. Lane ve L. Nadel (Ed.), The cognitive neuroscience of emotion içinde (24–61). New York: Oxford University Press.
  10. Coan, J. A. ve Allen, J. J. B. (2007). The handbook of emotion elicitation and assessment. New York: Oxford University Press.
  11. Darwin, C. (1998). The expression of the emotions in man and animals. P. Ekman (Ed.), Introduction to the third edition içinde (xxi–xxxvi). New York: Oxford University Press.
  12. Dost, A. ve Yağmurlu, B. (2008). Are constructiveness and destructiveness essential features of guilt and shame feelings respectively? Journal for the Theory of Social Behaviour, 38(2), 25–36.
  13. Eich, E., Ng, J. T. W., Macaulay, D., Percy, A. D. ve Grebneva, I. (2007). Combining music with thought to change mood. J. A. Coan ve J. B. Allen (Ed.), The handbook of emotion elicitation and assessment içinde (124–136). New York: Oxford University Press.
  14. Ekman, P. ve Davidson, R.