Journals / Anadolu Psikiyatri Dergisi / 2009 / Cilt: 10 - Sayı: 3

Suça yatkın ergenlerde olumlu kişilerarası ilişkiler geliştirme programının etkinliğinin incelenmesi

Pages
226–232
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bulgular ergenin yaşadığı sorunlara, kazanmış olduğu olumsuz davranışlara karşın, onlara sağlanan profesyonel yardım, destek, güvenli bir ortamın sorunlarını çözmesine yardımcı olabileceği bilgilerini doğrulamaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Bu araştırma suça yatkın ergenlerde olumlu kişilerarası ilişkileri geliştirmelerine ilişkin hazırlanan progra- mının etkinliğini saptamak amacıyla kontrol-deney grubu olarak desenlenmiş yarı deneysel bir araştırma olarak yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın evrenini Ödemiş İlçe Karakolu Çocuk Bürosu’na kayıtlı 95 ergen oluşturmuş ve araştır- mayı kabul eden 60 ergen örnekleme alınmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu bulgular ergenin yaşadığı sorunlara, kazanmış olduğu olumsuz davranışlara karşın, onlara sağlanan profesyonel yardım, destek, güvenli bir ortamın sorunlarını çözmesine yardımcı olabileceği bilgilerini doğrulamaktadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Amaç: Bu araştırma suça yatkın ergenlerde olumlu kişilerarası ilişkileri geliştirmelerine ilişkin hazırlanan progra- mının etkinliğini saptamak amacıyla kontrol-deney grubu olarak desenlenmiş yarı deneysel bir araştırma olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Ödemiş İlçe Karakolu Çocuk Bürosu’na kayıtlı 95 ergen oluşturmuş ve araştır- mayı kabul eden 60 ergen örnekleme alınmıştır. Yöntem: Ergenlere önce Bilgi Formu, Güçler ve Güçlükler Ölçeği ve Kişilerarası İlişkiler Ölçeği uygulanmıştır. Yaş, cinsiyet, aile tipi, okula devam etme durumu, devam ettiği sınıf- lar ve ölçeklerden aldıkları puanlarla homojenite sağlanarak, ergenler 30’ar kişilik kontrol ve deney grubuna ayrıl- mıştır. Deney grubundaki ergenlere gereksinimleri doğrultusunda bireysel görüşmeler yapılmıştır. Her görüşme yaklaşık üç hafta, 180 saatte tamamlanmıştır. Deney grubundaki ergenlere görüşmeler bittikten sonra ve kontrol grubundaki ergenlere üç hafta sonra ölçekler tekrar uygulanmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan tüm ergenlerin kavga nedeni ile okuldan disiplin cezası aldığı bulunmuştur. Ergenlerin %38.4’ü annesi ile sorunlarını paylaştığını, %68.4’ü aile ilişkilerinin ‘iyi’ olduğunu, %3.4’ü toplumun kendisini yanlış tanıdığını belirtmektedir. Ergenlerin Güçler ve Güçlükler Anketi ve Kişilerarası İlişkiler Ölçeği puan ortalamaları incelendiğinde, toplam güçlük puanı 13.26±4.56, besleyici ilişki tarzı puanı 30.45±7.23, zehirleyici ilişki tarzı puanı 13.06±6.34 olarak bulunmuştur. Ölçeklerin kesme noktalarına göre, ergenlerin ‘normal’ sınırlarda puan aldığı saptanmıştır. Deney grubundaki ergenlerde girişim sonrasında öncesine göre toplam güçlük skorunda ve zehirleyici ilişki tarzında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azalma (p 0.05). Ergenlerin sosyodemografik özelliklerine göre programdan yararlanma düzeyleri incelendiğinde, kızların, sorunla- rını arkadaşları ile paylaşan ergenlerin bu programdan daha çok yararlandığı görülmüştür. Tartışma: Deney grubundaki ergenlerin aldıkları puan ortalamalarındaki olumlu anlamdaki değişim, araştırma kapsamında hazırla- nan programın yararlı olduğu sonucunu göstermektedir. Bu bulgular ergenin yaşadığı sorunlara, kazanmış olduğu olumsuz davranışlara karşın, onlara sağlanan profesyonel yardım, destek, güvenli bir ortamın sorunlarını çözmesine yardımcı olabileceği bilgilerini doğrulamaktadır.

🔖

Cite This Article

BEŞER, G. N., ÇAM, O. (2009). Suça yatkın ergenlerde olumlu kişilerarası ilişkiler geliştirme programının etkinliğinin incelenmesi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 3, 226–232. https://ajindex.com/articles/356323

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Balcıoğlu İ. Suç, Göç ve Çocuklar Şiddet ve Toplum. İstanbul, Bilge Yayınları, 2001, s.203
  2. Türk Dil Kurumu. Türkçe Sözlük. Basım 549, Ankara, Türk Dil Kurumu Yayınları, 2005, s.2200
  3. Aderinto AA. Social correlates and coping measures of street-children: comparative study of street and non-street children in South-Western Nigeria. Child Abuse Negl 2000; 9:1199-1213
  4. Aksoy A, Ögel K. Tutuklu ve Hükümlü Ergenlerin Özellikleri: Türkiye’de Yapılan Çalışmaların Gözden Geçirilmesi. Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğünün Gözetimindeki Çocuklara Yönelik Hizmetlerin İyileştirilmesi Projesi İhtiyaçların Belirlenmesi Çalışması. İstanbul, Yeni- den Sağlık ve Eğitim Derneği Yayınları, 2004
  5. Basut E, Erden G. Suça yönelen ve suça yönelmeyen ergenlerin stres belirtileri ve stresle başa çıkma örüntüleri yönünden incelenmesi. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi 2005; 12:48-55
  6. Ali M, Shahab S, Ushijima H, Muynck A. Street children in Pakistan: a situational analysis of social condition and nutritional status. Soc Sci Med 2004; 59:1707-1717
  7. Başar H. Sınıf Yönetimi. İstanbul, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, 1999, s.50-150
  8. Caldwell MR, Wiebe RP, Cleveland H. The influence of future certainty and contextual factors on delinquent behavior and school adjustment among African American adolescents. J Youth Adolesc 2006; 35:591-602
  9. Çamkerten F. Ankara Çocuk Islahevi’nde Bulunan Suça Yönelmiş Çocuklara Uygulanan Mesleğe Yöneltme Çalışmalarının Değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi, Ankara, Ankara Üniversitesi, 1999
  10. Küçüker H. Suç Davranışında Bulunan Çocukların Sosyodemografik Özellikleri ve Olası Suça İtilme Nedenleri. Yayımlanmamış Uzmanlık tezi, Elazığ, Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı, 2001
  11. Lipsey MW, Landenberger N.A, Wilson SJ. Effects of Cognitive-Behavioral Programs for Criminal Offenders: Center for Evaluation Research and Methodology Vanderbilt Institute for Public Policy Studies Reviewers, USA, 2007
  12. Öztürk O, Uluşahin A. Ruh Sağlığı ve Bozuklukları. On birinci basım, Ankara, Tuna Matbaacılık, 2008, s.744-810
  13. Çam O, Karaaslan A. Öğrenci Hemşirelerin Girişkenlik ve Kişilerarası İlişkiler Tarzlarının Eğitim Süreçleri İçinde Longitudinal Olarak İncelenmesi. Ege Üniversitesi Psikiyatri Hemşireliği Anabilim Dalı Projesi, İzmir, 1999
  14. Keskin G, Çam O. Ergenlerin ruhsal durumları ve anne baba tutumları ile bağlanma arasındaki ilişkinin incelenmesi. Anadolu Psikiyatri Derg 2