Journals / Anadolu Psikiyatri Dergisi / 2007 / Cilt: 8 - Sayı: 3

Aile içinde şiddete uğrayan çocukların saldırganlık eğilimleri

Pages
206–214
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Analiz sonuçlarına göre, öğrencilerin saldırganlık ölçeğinden aldığı puanların sadece ailesinde yaşayan birey sayısı ve annesinin davranış tarzına göre anlamlı farklılık gösterdiği; öte yandan öğrencinin saldırganlık ölçeğinden aldığı puanların öğrencinin ailesinin kökeni, anne ve babasının eğitim düzeyi ve mesleği, ailesinin gelir düzeyi, ailesinde kararların alınma biçimi, annesi ve babası arasında şiddet olması, babasının kendisine karşı davranış tarzı, anne ve babasının kendisine ilgisi, anne ve babasının arkadaşlarını tanıması ve eve gelmesine izin vermesi, anne ve babasından korkması, anne ve babasıyla sorunlarını paylaşabilmesine göre anlamlı bir farklılık göstermediği saptanmıştır. (Anadolu Psikiyatri Dergisi 2007; 8:206-214)

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Bu çalışma, aile içinde şiddete maruz kalan çocukların saldırganlık eğilimlerini ölçmek ve saldırganlık eğilimlerinin çocukların sosyokültürel, ekonomik, psikolojik ve iletişimsel özelliklerine göre farklılık gösterip göstermediğini belirlemek amacıyla yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Yöntem: Çalışmanın evrenini, Sivas merkez ilçede bulunan 70 ilköğretim okulunun VI., VII. ve VIII. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Analiz sonuçlarına göre, öğrencilerin saldırganlık ölçeğinden aldığı puanların sadece ailesinde yaşayan birey sayısı ve annesinin davranış tarzına göre anlamlı farklılık gösterdiği; öte yandan öğrencinin saldırganlık ölçeğinden aldığı puanların öğrencinin ailesinin kökeni, anne ve babasının eğitim düzeyi ve mesleği, ailesinin gelir düzeyi, ailesinde kararların alınma biçimi, annesi ve babası arasında şiddet olması, babasının kendisine karşı davranış tarzı, anne ve babasının kendisine ilgisi, anne ve babasının arkadaşlarını tanıması ve eve gelmesine izin vermesi, anne ve babasından korkması, anne ve babasıyla sorunlarını paylaşabilmesine göre anlamlı bir farklılık göstermediği saptanmıştır. (Anadolu Psikiyatri Dergisi 2007; 8:206-214)
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2007 Verileri
⚙️Variables:Çocuk istismarı · Saldırganlık · Anketler

Özet

Amaç: Bu çalışma, aile içinde şiddete maruz kalan çocukların saldırganlık eğilimlerini ölçmek ve saldırganlık eğilimlerinin çocukların sosyokültürel, ekonomik, psikolojik ve iletişimsel özelliklerine göre farklılık gösterip göstermediğini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Çalışmanın evrenini, Sivas merkez ilçede bulunan 70 ilköğretim okulunun VI., VII. ve VIII. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklem oluşturulurken okullar, bulundukları mahallelerin sosyoekonomik ve kültürel düzeylerine göre düşük, orta ve yüksek olmak üzere üç bölgeye ayrılmış ve her bir bölgeden bu bölgeyi temsil edecek niteliklere sahip beş okul, toplam on beş okul seçilmiştir. Bu on beş okuldan örnekleme alınan öğrenci sayısı 655’tir. Araştırma verileri, öğrencilerin sosyodemografik özellikleri, aile yapısı, aile içi ilişkilerinin niteliği ve aile içinde çocuğa yönelik şiddetin varlığını ve şiddete potansiyel oluşturabileceği düşünülen ilişki ve etkenleri belirlemeye yönelik sorulardan oluşan anket formu ve saldırganlık ölçeği ile toplanmıştır. Bulgular: Çalışmada, anneleri tarafından şiddete uğradığı belirlenen öğrencilerin oranı %54, babaları tarafından şiddete uğradığı belirlenen öğrencilerin oranı ise %46 olarak saptanmıştır. Şiddete uğrayan öğrencilerin saldırganlık ölçeğinden alınan toplam ortalama puanı 42.52±9.24 olarak hesaplanmış olup, bu oran, şiddete uğrayan öğrencilerin saldırganlık eğilimlerinin fazla olduğunu göstermektedir. Analiz sonuçlarına göre, öğrencilerin saldırganlık ölçeğinden aldığı puanların sadece ailesinde yaşayan birey sayısı ve annesinin davranış tarzına göre anlamlı farklılık gösterdiği; öte yandan öğrencinin saldırganlık ölçeğinden aldığı puanların öğrencinin ailesinin kökeni, anne ve babasının eğitim düzeyi ve mesleği, ailesinin gelir düzeyi, ailesinde kararların alınma biçimi, annesi ve babası arasında şiddet olması, babasının kendisine karşı davranış tarzı, anne ve babasının kendisine ilgisi, anne ve babasının arkadaşlarını tanıması ve eve gelmesine izin vermesi, anne ve babasından korkması, anne ve babasıyla sorunlarını paylaşabilmesine göre anlamlı bir farklılık göstermediği saptanmıştır. (Anadolu Psikiyatri Dergisi 2007; 8:206-214)

🔖

Cite This Article

AYAN, S. (2007). Aile içinde şiddete uğrayan çocukların saldırganlık eğilimleri. Anadolu Psikiyatri Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 3, 206–214. https://ajindex.com/articles/356223

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu. Aile İçinde ve Toplumsal Alanda Şiddet. Bilim Serisi 113, Ankara, Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu Yayınları, 1998
  2. Türk Dil Kurumu. Türkçe Sözlüğü. Ankara, 1979
  3. Erten Y, Ardalı C. Saldırganlık, şiddet ve terörün psikososyal yapıları. Şiddet, Cogito, Sayı: 6-7, İstanbul, Yapı Kredi Yayınları, 2001, s.143-164
  4. Worchel S. Agression: Harming others. USA, Social Psychology, Wadsworth Thomson Learning, 2000; 10:303-333
  5. WHO. Violence and health. Proceedings of a Who Global Symposium, 2003, Who/Wkc/Sym/00.1, 18.01.2005
  6. Nicolson P, Wilson R. Is domestic violence a gender issue? Views from a British City. J Comm Appl Soc Psychol 2004; 14:266-283
  7. Mian M. World Report on Violence and Health: What it means for children and pediatricians. J Pediatrics 2004; 145:14-19
  8. Özgüven İE. Ailede İletişim ve Yaşam. Ankara, Pdrem Yayınları, 2001
  9. Marino AB. Inequality and adolescent violence: An exploration of community, family, and individual factors. J Nat Med Assoc 2004; 96:486-495
  10. Sokullu AF. Kriminoloji ve viktimoloji bağlamında aile içi şiddete genel bir bakış. Suçla mücadele bağlamında Türkiye’de aile içi şiddet, ülke çapında kriminolojik-viktimolojik alan araştırması ve değerlendirmesi. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Ceza Hukuku ve Kriminoloji Araştırma ve Uygulama Merkezi, İstanbul, Beta Yayıncılık, 2003, s.7-9
  11. Balcıoğlu İ. Şiddet ve Toplum. İstanbul, Bilge Yayıncılık, 2001
  12. Kaufman J, Zigler E. Do abused children become abusive parents? Am J Orthopsychiatry 1987; 57:186-192
  13. Osofsky Joy D. Community outreach for children exposed to violence. Infant Ment Health J 2004; 5:478-487
  14. Dykstra CH, Alsop RJ. Domestic violence and child abuse. Englewood, American Humane Association, 1996
  15. Edleson JL, Grusznski RJ. Treating man who batter: four years of outcome data from the domestic abuse project. J Soc Sci Res 1988; 1:3-22
  16. Wildin SR, Williamson W, Wilson GS. Children of battered women: developmental and learning profile. Clin Pediatrics 1991; 30:299-302
  17. Pressel DM. Evaluation of physical abuse in children. Am Fam Physician 2000; 61:3057-3064
  18. Rittersberger HT. Aile içi şiddet: Bir sosyolojik yaklaşım
  19. Yüzyılın Sonunda Kadınlar ve Gelecek. Ankara, Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları, Yayın No: 285, 1989, s.119-131
  20. Browne K. Aile içinde çocuk istismarının anlaşılması ve sağaltımı. Çocuk İstismarı ve İhmali, Ankara, ILO, 1991, s.317-330