AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConsequently, it is essential for adoles-cents suicide attempt to evaluate multidimensional psychosocial factors.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The aim of this study is to investigate the relationship between suicide attempt and self-image, do-mestic violence, psychiatric diagnosis and sociodemographic variables among adolescent outpatients attemted suicide. Methods: The 12-18 years old adolescents attempted suicide were included to study in Mersin State Hospital and Mersin University Hospital between February 2008 and 2009 years. Adolescents and their families were evaluated by child psychiatrists. Offer Self Image Questionnare (OSIQ), Child Depression Inventory (CDI), State Trait Anxiety Inventory for children (STAIC) were given to adolescents. Marital Adjustment Test (MAT) was given to their family. Psychiatric diagnosis and clinical severity of symptoms were evaluted according to DSM-IV criteria and Clinical Global Impression Scale. Sociodemographic variables were obtained both of patients and their families. Results: Cases of 16 (25%) were male, 48 (75%) were female. The mean of age was 15.5±1.7 years. Mood disorder was more common in females and conduct disorder was more common in males (p=0.004). The mean value of OSIQ was 288.9±60.3; MAT was 40.3±10.8; CDI was 17.7±9.3; STAI-state was 41.2±7.7 and STAI-trait was 38.5±12.6. Conclusion: In adolescence stage, these suicid attempts were associated with family and peer relationships and psychosocial factors in addition to self image. Consequently, it is essential for adoles-cents suicide attempt to evaluate multidimensional psychosocial factors.
Özet
Amaç: Bu çalışmada ergenlerde özkıyım girişimi ile benlik imgeleri, aile içi şiddet, ruhsal tanılar ve sosyodemog-rafik değişkenlerin ilişkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Şubat 2008-Şubat 2009 arasında Mersin Dev-let Hastanesi ve Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’ne başvuran özkıyım girişiminde bulunan ergenler ve aileleri araştırmaya alındı. Ergenler ve ailelerinin ruhsal değerlendirmeleri yapıldı. Ergenlere Offer Benlik İmgesi Ölçeği (OBİÖ), Çocuk Depresyon Ölçeği (ÇDÖ), Durumluluk Süreklilik Kaygı Ölçeği (ÇDSKÖ) dolduruldu. Ailelere Evlilikte Uyum Ölçeği (EUÖ). Veriler SPSS 12.0 paket programı ile değerlendirildi. Psikiyatrik tanılar DSM-IV’e göre, klinik şiddet derecelendirmesi Klinik Global İzlem (KGİ) ile yapıldı. Sosyodemografik veriler aile ve çocuktan elde edildi. Bulgular: Olgulardan 16’sı (%25.0) erkek; 48’i (%75.0) kız idi. Olguların yaş ortalamaları 15.5±1.7, en sık özkıyım yöntemi (s=51, %79.7) ilaç içme olarak belirlendi. Erkeklerde yıkıcı davranım bozuklukları (s=8, %50.0), kızlarda ise duygudurum bozuklukları (s=17, %35.4) en sık rastlanan tanılar olmak üzere; cinsiyete göre tanı grupları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.005). OBİÖ ortalama puanı 288±60.3; EUÖ ortala-ma puanı 40±10,8, ÇDÖ ortalama puanı 17.7±9.3, ÇDKÖ ortalama puanı 41.2±7.7; ÇSKÖ ortalama puanı 38.5± 12.6 olarak belirlendi. Sonuç: Literatür bilgileri ile uyumlu olarak ergenlik dönemindeki özkıyım girişimleri aile, akran, dönemsel güçlükler ve psikososyal etkenlere ek olarak benlik gelişimi ile ilişkilidir. Ergen özkıyım girişimleri çok boyutlu psikososyal etkenlerle birlikte değerlendirilmelidir.