Journals / Öneri Dergisi / 2016 / Cilt: 12 - Sayı: 46

AN ANALYSIS OF POST GRADUATE DISSERTATIONS IN THE FIELD OF RELIGIOUS EDUCATION IN TURKEY

TÜRKİYE’DE DİN EĞİTİMİ ALANINDA YAPILAN LİSANSÜSTÜ ÇALIŞMALAR HAKKINDA GENEL BİR DEĞERLENDİRME

Pages
41–62
Publication Date
2016-08-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

However, they are becoming more popular.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this article, MA and PhD dissertations, in which the field of religious education in Turkey, will be assessed according to dissertation type (MA or PhD), year, university, topic and methodology.
📊
Key Findings & Data:Between 1954-2015, 818 MA and 190 PhD dissertations were completed in the field of religious education in Turkey.
💡
Conclusion & Impact:However, they are becoming more popular.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:2015 Verileri
⚙️Variables:Din Eğitimi Anabilim Dalı · Lisansüstü Çalışmalar · Yüksek Lisans Tezleri

Abstract

In this article, MA and PhD dissertations, in which the field of religious education in Turkey, will be assessed according to dissertation type (MA or PhD), year, university, topic and methodology. A religious education family tree that shows the relationships between PhD students and their mentors will be graphed as well. Between 1954-2015, 818 MA and 190 PhD dissertations were completed in the field of religious education in Turkey. The top university is Marmara University where 219 MA and 54 PhD dissertations were completed. The most popular topics were religious education at primary, secondary and high school levels; institutions and personnel who belong to the Religious Affairs Directorate; a philosopher’s ideas on education, and The Qur’an based topics. The least popular topics were religious education at preschool and higher education level; hadith based topics; informal education and media; values education, and elective religious education courses at schools. The most popular methods were literature reviews and quantitative methods. The least popular methods are Qualitative methods and mixed methods. However, they are becoming more popular.

Özet

Bu makalede, Türkiye’de din eğitimi alanında yapılan lisansüstü tezler; tezin türü, tezin bitiş yılı, tezin yapıldığı üniversite, tezin konusu ve tezde kullanılan yöntem değişkenleri dikkate alınarak değerlendirilmiş ve danışman-doktora öğrencisi ilişkisini gösteren bir “din eğitimcileri soy ağacı” hazırlanmıştır. Buna göre 1954-2015 yılları arasında din eğitimi alanında hazırlanan 1008 lisansüstü tezin 818’i yüksek lisans, 190’ı doktora tezidir. En fazla lisansüstü çalışma 219 yüksek lisans, 54 doktora çalışması ile Marmara Üniversitesi’nde yapılmıştır. Doktora düzeyinde en çok çalışılan konular; ilk ve ortaöğretim DKAB dersi, Diyanet İşleri Başkanlığı’na bağlı kurumlar ve din görevlileri, bir düşünürün eğitim görüşleri ve Kur’an-ı Kerim temelli çalışmalardır. En az çalışılan konular ise; okul öncesi ve yükseköğretim düzeyinde din eğitimi, hadis temelli çalışmalar, yaygın din eğitimi ve medya, değerler eğitimi ve seçmeli din dersleridir. Yöntem olarak ise en çok literatür taraması ve nicel yönteme başvurulmuştur. Nitel yöntem ve karma yöntemle yapılan tezler ise sayıca az olmasına rağmen son yıllarda artış göstermektedir.

🔖

Cite This Article

YORULMAZ, B. (2016). AN ANALYSIS OF POST GRADUATE DISSERTATIONS IN THE FIELD OF RELIGIOUS EDUCATION IN TURKEY. Öneri Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 46, 41–62. https://ajindex.com/articles/35514

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Aşıkoğlu, N. Y. (1994). Din Eğitimi Biliminin Türkiye’de Bağımsız Bir Bilimsel Disiplin Olarak Doğuşu ve Gelişimi. Diyanet İlmi Dergi, 85-92.
  2. Aşıkoğlu, N. Y. (2012). Yüksek Öğretimde Din Eğitim ve Öğretimi. R. Doğan, & R. Ege içinde, Din Eğitimi El Kitabı (s. 215-231). Ankara:
  3. Grafiker Yayınları.
  4. Aydın, M. Ş. (2003). Yüksek Din Ögretimi Kurumları: Gelgitler Alanı. Tezkire, 106-123.
  5. Aydın, M. Z. (2016, Nisan 13). İlahiyat Fakültelerindeki Lisansüstü Çalışmalar Hakkında Yapılan Özel Görüşme. (B. Yorulmaz, Röportaj Yapan) Ayhan, H. (1999). Türkiye'de Din Eğitimi. İstanbul:
  6. İFAV Yayınları.
  7. Ayhan, H. (2016, Nisan 14). İlahiyat Fakültesi md. Diyanet İslam Ansiklopedisi: http://www.diyanetislamansiklopedisi.com/ilahiyat-fakultesi/ adresinden alındı Batson, D., & Ventis, L. (1982). The Religious Experience: A Social-Psychological Perspective. New York: Oxford University Press.
  8. Batson, D., Schoenrade, P., & Virginia, P. (1985). Brotherly Love or Self-Concern? Behavioural consequences of religion. L. D. Brown içinde, Advances in the Psychology of Religion. New York: Pergamon Press.
  9. Cebeci, S. (1996). Din Eğitimi Bilimi ve Türkiye'de Din Eğitimi. Ankara:
  10. Akçağ. Cebeci, S. (1999). Cumhuriyet Döneminde Yüksek Din Öğretimi. AÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, 227-235.
  11. Çoştu, Y. (2006). O.M.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Felsefe ve Din Bilimleri Anabilim Dalında Tamamlanmış Lisansüstü Tezler Üzerine Bir Araştırma. OMÜİFD, 231-245.
  12. Darley, J., & Batson, D. (1973). From Jerusalem to Jericho: A Study of Situational and Dispositional Variables in Helping Behavior. Journal of Personality and Social Psychology, 100-108.
  13. Demircan, A. (2013). Türkiye’de Yüksek Din Öğretiminin Serüveni. Medrese ve İlahiyat Kavşağında İslami İlimler Uluslararası Sempozyumu (s. 31-81). Bingöl: Bingöl Üniversitesi Yayınları. Din Eğitimi. (2016, 4 14). AÜ İlahiyat Fakültesi: http://www.divinity.ankara.edu.tr/?page_id=794 adresinden alındı Dodurgalı, A. (2016, Nisan 12). Din Eğitimi Alanında Yapılan Lisansüstü Çalışmalarla İlgili Görüşme. Ev, H. (2012). Yükseköğretimde Din Eğitimi. M. Köylü, & N. Altaş içinde, Din Eğitimi (s. 213-240). Ankara:
  14. Gündüz Yayıncılık. İbrahimoğlu, Z. (2011). Değişen Paradigmalar Dünyasından Nitel ve Nicel Araştırmalara Bakmak: Felsefi Yaklaşımlardaki Dönüşümü Anlamak. Ç.Ü. Eğitim Fakültesi Dergisi, 44-52.
  15. İlhan, A. (2011). Matematik Eğitimi Araştırmalarında Tematik ve Metodolojik Eğilimler: Uluslararası Bir Çözümleme. Eskişehir: Osmangazi Üniversitesi EBE (Yayınlanmamış Yüksek Lis