SavedAdd your journal

Journals / Bilig / Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi / 2011 / Sayı: 56

Klasik Türk şairinin Poetikası üzerine

Menderes COŞKUN
Pages
57–80
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Divan şairinin nükteli ve etkileyici şiirler yazarak şairlik yeteneğini göstermek, eğlenmek, eğlendirmek, sosyal ve edebî çevresinin takdirini kazanmak istediğini ortaya koymaya çalıştık.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Edebî bir terim olarak poetika, şairlerin şiir yazarken bağlı bulun-dukları veya önemsedikleri şiirsel görüş ve kuralların bütününe verilen addır.
📊
Key Findings & Data:Şiirlerinde mizaç, yetenek ve eğilim farklılıklarının izleri görülebilir.
💡
Conclusion & Impact:Divan şairinin nükteli ve etkileyici şiirler yazarak şairlik yeteneğini göstermek, eğlenmek, eğlendirmek, sosyal ve edebî çevresinin takdirini kazanmak istediğini ortaya koymaya çalıştık.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Edebî bir terim olarak poetika, şairlerin şiir yazarken bağlı bulun-dukları veya önemsedikleri şiirsel görüş ve kuralların bütününe verilen addır. Dolayısıyla her şairin ve şiir geleneğinin yazılmış veya yazılmamış bir poetikası olmalıdır. Bir şiir geleneğinin poetikasına tabi olan şairlerin bireysel poetikaları olmaz. Klasik Türk şairleri (divan şairleri), aynı şiir tarzının en güzel şiirlerini söylemeye çalışan şairlerdir. Şiirlerinde mizaç, yetenek ve eğilim farklılıklarının izleri görülebilir. Ancak bu farklılıklar, mensubu oldukları şiir geleneğinin poetikasını değiştirecek boyutta değildir. Onların poetikaları, tabi oldukları şiir geleneği tarafından önceden belirlenmiştir. Bundan dolayı divan şairleri modern anlamda bir poetika yazma ihtiyacı hissetmemişlerdir. Fakat onlar, konusu şiir olan beyitler ve şiirler yazmışlar, divan şiirinin geleneksel teşbih malzemesini şiir için yaptıkları tasvirlerde de kullanmışlardır. Biz bu çalışmada divan şiirinin doğru anlaşılmasında önem arz ettiğine inandığımız tanım ve teşbihleri bir araya getirdik. Divan şairinin nükteli ve etkileyici şiirler yazarak şairlik yeteneğini göstermek, eğlenmek, eğlendirmek, sosyal ve edebî çevresinin takdirini kazanmak istediğini ortaya koymaya çalıştık.

🔖

Cite This Article

COŞKUN, M. (2011). Klasik Türk şairinin Poetikası üzerine. Bilig / Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 56, 57–80. https://ajindex.com/articles/352662

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (23)

  1. Ahmet Hâşim (1992). Üç Eser: Bize Göre, Gurabâhâne-i Laklakan, Frankfurt Seyahatnamesi. Haz. Mehmet Kaplan. İstanbul:
  2. MEB Yay. Ak, Coşkun (1987). Kanûnî Sultan Süleyman, Muhibbî Dîvânı: İzahlı Metin. Ankara:
  3. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yay. Akay, Hasan (1998). Servet-i Fünûn Şiir Estetiği. İstanbul:
  4. Kitabevi.
  5. Akkuş, Metin (1993). Nef’î Divânı. Ankara:
  6. Akçağ Yay. Aksan, Doğan (2005). Şiir Dili ve Türk Şiir Dili. Ankara:
  7. Engin Yay. Akyüz, Kenan vd. (1990). Fuzûlî Divanı. Ankara:
  8. Akçağ Yay. Andrews, Walter G. (2003).
  9. Şiirin Sesi, Toplumun Şarkısı. Çev. Tansel Güney. İstanbul:
  10. İletişim Yay. Atalay, Mehmet (2005). Yenişehirli Avni Bey Farsça Divan. Erzurum: Aktif Yay. Aydemir, Yaşar (2000). Behiştî Dîvânı. Ankara: MEB Yay. Beyzâdeoğlu, Süreyya A. (2000). Sünbülzâde Vehbî. İstanbul: Şûle Yay. Bilgegil Zöhre (1997). M. Kaya Bilgegil’in Makaleleri. Ankara:
  11. Akçağ Yay. Bilkan, Ali Fuat (1997). Nâbî Dîvânı. İstanbul: MEB Yay. Buhârî, İsmail b. İbrahim (ty). Sahîhu’l-Buhârî I-VIII. İstanbul:
  12. Yy. Cowan, J. M. (1976). Arabic-English Dictionary: The Hans Wher Dictionary of Modern Written Arabic. New York: Spoken Language Services, Inc. Çapan, Pervin (1993). 18. yy. Tezkirelerinde Edebiyat Araştırma ve Tenkidi. Doktora Tezi. Elazığ: Fırat Üniversitesi.
  13. Çetişli, İsmail (2004). Metin Tahlillerine Giriş 1: Şiir. Ankara:
  14. Akçağ Yay. Dilçin, Cem (1986). “Gazel”. Türk Dili: Türk Şiiri Özel Sayı II (Divan Şiiri). 78-247.
  15. Doğan, Muhammet Nur (1996). “Fuzûlî’nin Poetikası”. Fuzûlî Kitabı: 500. Yılında Fuzûlî Sempozyumu Bildirileri. İstanbul:
  16. İstanbul Büyükşehir Belediyesi, Kültür İşleri Daire Başkanlığı Yay. 81-107. ——— (1997). Fuzûli’nin Poetikası. İstanbul: Kitabevi. ——— (2000). Leyla ve Mecnun. İstanbul:
  17. YKY. Enginün, İnci (2006). “Cenap Şahabettin”. Servet-i Fünun Edebiyatı. Ankara: Akçağ Yay. 103-205.
  18. Enginün, İnci ve Zeynep Kerman (1987). Ahmet Haşim: Bütün Şiirleri. İstanbul: Dergâh Yay. Erbay, Erdoğan (1999). Eskiler ve Yeniler: Tanzimat ve Servet-i Fünun Neslinin Divan Edebiyatına Bakışı. Erzurum: Akademik Araştırmalar. Ertem, Rekin (1995). Yahya Divanı. Ankara:
  19. Akçağ Yay. Gölpınarlı, Abdülbaki (1972). Nedîm Divanı. İnkilap ve Aka Kitabevleri, İstanbul:
  20. Şenoğlu Matbaası. Kalkışım, Muhsin (1994). Şeyh Gâlib Dîvânı. Ankara:
  21. Akçağ Yay. Kalpaklı, Mehmet (2003). “Osmanlı Şiirine Genel Bir Bakış Denemesi”. Doğu Batı 22: 39-52.
  22. Kam, Ferit (2003). Divan Şiirinin Dünyasına Giriş: Âsâr-ı Edebiye Tetkikatı. Haz. Halil Çeltik. Ankara:
  23. MEB Yay. Kaplan, Mahmut (1995). Hayriyye-i Nâbî: İn