Journals / Bilişsel Davranışçı Psikoterapi ve Araştırmalar Dergisi / 2021 / Cilt: 10 - Sayı: 1

Television-Online Viewing Addiction

Televizyon - Online İzleme Bağımlılığı

Pages
66–89
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Some suggestions have been made to get rid of television addiction.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Television addiction is not to be an addict of a particular television content.
📊
Key Findings & Data:As a result of studies on television addiction, weight problems and eating habits, weakening of school performance and learning difficulties, behavior and development problems, Killing Time, Social Activity, family and Model taking, sleep disorder and emotional stress, violence problem, attention problem have emerged.
💡
Conclusion & Impact:Some suggestions have been made to get rid of television addiction.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Television addiction is not to be an addict of a particular television content. Television addiction is to connect to television as a tool without caring what the content is. Allegedly, something with television forces us to watch it and watch it for longer than we thought when we started. The main reasons that pose a risk in the development of television addiction: lack or abuse of caregivers as a result of the work of both parents (making the baby or child sit in front of the television most of the time, making them eat in front of the television, sleeping. If the child has a very moving or attention problem, then the caregiver turns on the television to reduce the child’s movement, the caregiver turns on the TV to reduce the child’s squeeze because of lack of peers around, and the child’s development and learning will benefit from the idea of opening the TV by the caregiver, The fact that parents or caregivers are addicted to TV ranks as conflicts between parents, financial inadequacies, and little social and environmental support. It should also be noted that television is a tool that can help family, school and society when used consciously. Watching TV also has some social benefits. These include sharing, learning some positive attitudes, etc. countable. Watching television has important tasks in social terms such as making people aware of what is going on in the world, expanding the distribution of information, teaching new words and concepts, developing their language, evaluating their free time, making them have a good time, developing their imagination, and fully revealing their creativity by directing them. When television is used in accordance with the child’s developmental characteristics, there are also benefits such as accelerating the child’s language development, improving the ability to extract meaning from visuals, and gaining behaviors adopted by society through the right models. It bears similarities with the European and American public regarding the dependence of Turkish people on television. As a result of studies on television addiction, weight problems and eating habits, weakening of school performance and learning difficulties, behavior and development problems, Killing Time, Social Activity, family and Model taking, sleep disorder and emotional stress, violence problem, attention problem have emerged. In particular, “dialectical behavioural therapy (DDT)”; different treatment methods such as motivational interviewing are considered to be effective in the treatment of addiction. Some suggestions have been made to get rid of television addiction.

Özet

Televizyon bağımlılığı belirli bir televizyon içeriğinin müptelası olmak değildir. Televizyon bağımlılığı, içeriğin ne olduğunu umursamadan bir araç olarak televizyona bağlanmaktır. İddialara göre, televizyonla bir şey, bizi onu izlemeye ve başladığımızda düşündüğümüzden daha uzun süre izlemeye zorlar. Televizyon bağımlılığın gelişmesinde risk oluşturan başlıca nedenler: Her iki ebeveynin çalışması sonucu bakıcı yetersizliği ya da istismarı (bebeği ya da çocuğu çoğu zamanını televizyon karşısında oturtturma, televizyon karşısında yemek yedirtme, uyutma...), Çocuğun çok hareketli ya da dikkat sorunu olması sonrası bakım verenin çocuğun hareketini azaltmak için televizyonu açması, Etrafında yaşıtlarının olmaması nedeniyle bakım verenin çocuğun sıkılmasını azaltmak için TV açması, Çocuğun gelişimine ve öğrenmesine faydası olur düşüncesiyle bakım veren tarafından TV açılması, Ebeveynlerin ya da bakım verenlerinde TV bağımlısı olmaları, Ebeveynler arasındaki çatışmalar, Maddi yetersizlikler, Sosyal ve Çevresel desteğin az olması olarak sıralanır. Televizyonun bilinçli bir şekilde kullanıldığında aileye, okula ve topluma yardımcı olabilecek bir araç konumunda olduğu da unutulmamalıdır. TV seyretmenin sosyal bazı kazançları da vardır. Bunlar arasında paylaşımda bulunma, bazı olumlu tavırları öğrenme vb. sayılabilir. Televizyon izlemenin toplumsal anlamda, dünyada olup bitenlerden haberdar etmesi, insanın bilgi dağarcığını genişletmesi, yeni kelimeler ve kavramlar öğreterek, dilini geliştirmesi, boş zamanlarını değerlendirmesi, hoşça vakit geçirmesini sağlaması, hayal gücünü geliştirmesi ve yaratıcılığını yönlendirerek tamamıyla açığa çıkartması gibi önemli görevleri de bulunmaktadır. Televizyon çocuğun gelişim özelliklerine uygun olarak kullanıldığında çocuğun dil gelişimini hızlandırma, görsellerden anlam çıkarma becerisini geliştirme, doğru modellerle toplum tarafından benimsenen davranışlar kazandırma gibi faydaları da vardır. Türk insanlarının televizyon bağımlılığı konusunda Avrupalı ve Amerikalı halkla benzerlik göstermektedir. Televizyon bağımlılığı üzerine yapılan çalışmalar sonucunda Kilo Problemi ve Beslenme Alışkanlıkları, Okul Performansının Zayıflaması ve Öğrenme Güçlükleri, Davranış ve Gelişim Sorunları, Zamanı Öldürme, Sosyal Etkinlik, Aile ve Model Alma, Uyku Bozukluğu ve Duygusal Stres, Şiddet Problemi, Dikkat Problemi başlıkları ortaya çıkmıştır. Başta “Diyalektik Davranışçı Terapi (DDT)” olmak üzere; Motivasyonel Görüşme gibi farklı tedavi yöntemlerinin bağımlılığın tedavisinde etkili olduğu değerlendirilmektedir. Televizyon bağımlılığından kurtulmak için bazı öneriler getirilmiştir.

🔖

Cite This Article

DİCLE, A. N. (2021). Television-Online Viewing Addiction. Bilişsel Davranışçı Psikoterapi ve Araştırmalar Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 1, 66–89. https://ajindex.com/articles/352516

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Ahuja, S. ve Kumari, S. G. (2009). Impact of extended video viewing on cognitive, affective and behavioral processes in preadolescents. Doctoral dissertation, School of Management and Social Sciences, Thapar University, Patiala. Aral, N. ve Aktaş, Y. (1997). Çocukların Televizyon ve Diğer Etkinliklere Harcadıkları Sürenin İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(13), 99–105. https://www.researchgate.net/profile/Yasare_Aktas/publication/284702219_Cocuklarin_televizyon_ve_dier_etkinliklere_harcadiklari_surenin_incelenmesi/links/592eae6245851553b65e1354/Cocuklarin-televizyon-ve-dier-etkinliklere-harcadiklari-suerenin-incelenmesi.pdf
  2. Arkowitz, H. ve Miller, W. R. (2008).
  3. Learning, Applying and Extending Motivational Interviewing. In: Motivational Interviewing in the Treatment of Psychological Problems. Arkowitz H, Westra HA, Miller WR, Rollnick S (Eds.). New York: The Guilford Press.
  4. Arslan, A. (2004). Bir sosyolojik olgu olarak televizyon. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 1(1), 1–17. https://www.j-humansciences.com/ojs/index.php/IJHS/article/view/163/163
  5. Aviram, A. ve Westra, H. A. (2011). The impact of motivational interviewing on resistance in cognitive behavioural therapy for generalized anxiety disorder. Psychother Res, 21, 698–708. https://doi.org/10.1080/10503307.2011.610832
  6. Aybars, A. İ., (2014). “Ailede Sosyal Faaliyetler.” Türkiye Aile Yapısı Araştırması Tespitler Öneriler. (Editör: T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Aile ve Toplum Hizmetleri Genel Müdürlüğü). Araştırma ve Sosyal Politika Serisi: 07, Bölüm: 9, Birinci Basım, İstanbul.
  7. Brown, A. (2011). Media use by children younger than 2 years. Pediatrics, 128(5), 1040–1045. https://doi.org/10.1542/peds.2011-1753
  8. Can, A. (1996),
  9. Çocuk ve Çizgi Film, Konya: Öz Eğitim Yayınları.
  10. Childs, N. M. ve Maher, J. K. (2003). Gender in food advertising to children: boys eat first. British Food Journal, 105(7), 408–419. https://doi.org/10.1108/00070700310497219
  11. Coşkun, M. Y. (2003).Televizyon Bağımlılığı. Bilim ve Teknik Dergisi, 425. Online Erişim: http://www.denizce.com/tvbagimlilik.asp
  12. Çakır, V. ve Çakır, V. (2010). Televizyon Bağımlılığı. Konya: Literatürk Yayınları.
  13. Çakır, V. (2005). Bir sosyal etkinlik olarak eğlence ve televizyon (Konya örneği) (Doctoral dissertation, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü). Dağlı, O. ve Hacıbektaşoğlu, E. (2016). Televizyon Reklamlarının Çocuk-Aile İlişkisi ve Boş Zaman Kavramı Ekseninde Değerlendirilmesi. Üsküdar Üniversitesi S