Journals / Çukurova Üniversitesi Mühendislik-Mimarlik Fakültesi Dergisi / 2007 / Cilt: 22 - Sayı: 1

Geological investigation of Çamlıyayla (Mersin) and it' South East

Çamlıyayla (Mersin) ve Güneydoğu'sunun jeolojik incelemesi

Pages
391–399
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Quaternary terrestrial alluviums forms the youngest sediments in the study area.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The investigated area, which is located to the 30 km north of Mersin, city, covers an area of approximately 110 squate. km, in the town of Çamlıyayla (Namrun) and its south.
📊
Key Findings & Data:Early-Middle Triassic aged Dişdöken Formation which was deposited in a shallow marine environment, represents the oldest rock units of the study area.
💡
Conclusion & Impact:Quaternary terrestrial alluviums forms the youngest sediments in the study area.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The investigated area, which is located to the 30 km north of Mersin, city, covers an area of approximately 110 squate. km, in the town of Çamlıyayla (Namrun) and its south. Early-Middle Triassic aged Dişdöken Formation which was deposited in a shallow marine environment, represents the oldest rock units of the study area. This unit is angular unconformably overlain by the Jurassic-Cretaceous Demirkazık Formation. Fındıkpınarı Complex composed of peridotite, serpantinite, gabro, radiolarite and limestone blocks, is located tectonically on the both units. Early-Middle aged Kaplankaya Formation forms the base of Tertiary units which consists of sandstone, siltstone, marl, clayey limestone, fosilliferous and which was deposited in a shallow marine environment. Also Kaplankaya Formation overlies the Mesozoic units with angular unconformity. In the study area, Middle Miocene age reef originated fosilliferously limestone, which has lateral and vertical transitional contact relation with Kaplankaya Formation, has been distinguished as Karaisalı Formation. Quaternary terrestrial alluviums forms the youngest sediments in the study area.

Özet

İnceleme bölgesi, Mersin ilinin 30 km kuzeyinde yer alan Çamlıyayla (Namrun) ilçesi ve ilçenin güney kesimindeki yaklaşık 110 km2 lik bir alanı kapsamaktadır. Çalışma alanının temelini Alt-Orta Triyas zaman aralığında sığ denizel bir ortamda çökelmiş olan Dişdöken formasyonu oluşturmaktadır. Bu birim üzerine açısal uyumsuzlukla Jura-Kretase yaşlı Demirkazık formasyonu gelmektedir. Daha üstte ise tektonik dokanakla peridotit, serpantinit, gabro, radyolarit ve kireçtaşı bloklarından oluşan Fındıkpınarı karmaşığı olarak ayırtlanan birim bulunmaktadır. Tersiyer yaşlı birimlerin en alt kesimini kumlu, siltli, killi kireçtaşlı, marnlı, fosil içerikli ve sığ denizel ortamda çökelmiş Alt-Orta Miyosen yaşlı Kaplankaya formasyonu oluşturmaktadır. Kaplankaya formasyonu Mesozoyik yaşlı birimler üzerinde açısal uyumsuzlukla bulunmaktadır. İnceleme alanında Kaplankaya formasyonu ile yanal ve düşey yönde geçişli bir ilişki sunan, Orta Miyosen yaşlı ve bol fosil içerikli resifal kireçtaşları Karaisalı formasyonu olarak tanıtılmıştır. İnceleme alanındaki en genç çökelleri karasal nitelikli Kuvaterner yaşlı alüvyonlar oluşturmaktadır.

🔖

Cite This Article

KAYA, A., DEMİRKOL, C., KOP, A. (2007). Geological investigation of Çamlıyayla (Mersin) and it' South East. Çukurova Üniversitesi Mühendislik-Mimarlik Fakültesi Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 1, 391–399. https://ajindex.com/articles/350652

References (18)

  1. Akman,Ü., “Sebil (İÇEL) Yöresinin Jeolojisi”, A.Ü. Genel Jeoloji–Stratigrafi Kürsüsü, 36 s., Ankara, 1982
  2. Ünlügenç,U.C., “Kızıldağyayla (Adana) dolayının jeoloji incelemesi”, Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 71 s., Adana, 1986
  3. Yetiş,C. ve Demirkol,C., “Adana baseni batı kesiminin detay jeolojisi etüdü”, 1. M.T.A. rapor no: 8037, Ankara, 1986
  4. Keniş,Ü., “Sarıkavak (Tarsus–İçel) Manyezit yataklarının jeolojisi ve metallojenezi”, Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 58 s, Adana, 1988
  5. Demirkol,C., “Pozantı–Karsantı–Karaisalı (Doğu Toros) arasında yer alan karbonat platformunun stratigrafisi ve jeolojik gelişimi”, M.T.A Dergisi,109: 33–44, Ankara, 1989
  6. Usta,D., “Kıralan dolayının jeolojisi”, Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 72 s., Adana, 1989
  7. Uçar,C.,”Bucak-Çokak (Adana) alanının stratigrafisi”, Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 92 s., Adana, 1991
  8. Avşar,N., “Namrun (Mersin) Yöresinin Bentik Foraminifer Faunası”, M.T.A Dergisi, 14: 127–144, Ankara, 1992
  9. Açlan,M., “Namrun Güneydoğusu (Mersin)Yöresinin Jeolojik ve Petrografik İncelenmesi”, Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 88 s., Adana, 1993
  10. Şahinoğlu,C., “Kocayer ve Şahna (Mersin) yöresinin jeoloji ve petrografisi”, Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 71 s., Adana, 1998
  11. Tekbaş,M., “Namrun güneyi (Çapar–Parmakkurdu) arası ofiyolit diliminin jeolojisi ve petrografik incelemesi”, Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 66 s., Adana, 2000
  12. Aydoğdu,E., “Boğazpınar–Sandal (İçel) Dolayının Stratigrafisi”, Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 92 s., Adana, 2002
  13. Ekingen,S., “Çamlıyayla, Mersin yöresinin tektono stratigrafik özellikleri”, Mersin Üniv., Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 66 s, Mersin, 2003
  14. Sevimli,U.İ., “Demirhisar (Mersin kuzeydoğusu) civarının jeolojisi ve sedimantolojik özellikleri”, Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 66 s., Adana, 2003
  15. Serdar,H., Demir,O., Yoldemir,O., Yıldırım,L., “Aladağlar yöresinin jeolojisi ve hidrokarbon olanakları”, TPAO, rap. no: 2038, 1985
  16. Yetiş,C., “Çamardı (Niğde) Yakın ve Uzak Dolayının Jeoloji İncelemesi ve Ecemiş Yarılım Kuşağının Maden–Boğaz–Kamışlı arasındaki özellikleri”, Doktora Tezi, İ.Ü. Fen Fakültesi, 164 s., İstanbul, 1978
  17. İlker,S., “Adana Baseni Kuzey – Batısının Jeolojisi ve Petrol Olanakları”,63 s., Ankara, (yayınlanmamış), 1975
  18. Schmidt,G.C., “Str