Journals / Çukurova Üniversitesi Mühendislik-Mimarlik Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 33 - Sayı: 2

The Petrography and Geochemistry of the Magmatic Complex from the Çamlıyayla (Mersin) Area, Southern Turkey

Çamlıyayla (Mersin) Yöresindeki Magmatik Kompleksin Petrografisi ve Jeokimyası, Güney Türkiye

Pages
17–32
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The magmatic complex rocks are plotted on arc setting based on the immobile trace element diagrams.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The magmatic complex is located in south of Çamlıyayla (Mersin), as block in the Mersin melange and composed of granite, granodiorite, granophyre, granite porphyry, diorite, and diabase.
📊
Key Findings & Data:Granitic rocks present granular, microgranular porphyric, micrographic textures while diorites present ophitic and diabase dikes present intergranular textures.
💡
Conclusion & Impact:The magmatic complex rocks are plotted on arc setting based on the immobile trace element diagrams.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The magmatic complex is located in south of Çamlıyayla (Mersin), as block in the Mersin melange and composed of granite, granodiorite, granophyre, granite porphyry, diorite, and diabase. Granitic rocks present granular, microgranular porphyric, micrographic textures while diorites present ophitic and diabase dikes present intergranular textures. The whole rock major and trace element geochemistry of the magmatic complex rocks indicate that they have subalkaline compositions. Chondrite-normalized rare earth elements diagram display slightly depletion in light rare earth elements and negative Eu anomalies with nearly flat patterns. Ocean ridge granites normalized spider diagram of granitic rocks show large ion litophile element and high field strength element depletion whereas mid-ocean ridge basalt normalized spider diagram of the diorite and diabase rocks exhibit large ion litophile element enrichment and high field strength element depletion. The magmatic complex rocks are plotted on arc setting based on the immobile trace element diagrams.

Özet

Çamlıyayla (Mersin) güneyinde yer alan magmatik kompleks Mersin melanjı içerisinde blok olarak bulunmakta, granit, granodiyorit, granofir, granit porfir, diyorit ve diyabaz kayaçlarından oluĢmaktadır. Granitik kayaçlar granüler, mikrogranüler porfirik mikrografik doku sunarken diyoritler ofitik, diyabaz daykları entergranüler doku sunmaktadır. Ana-iz element jeokimyası bu kayaçların subalkali karakterde olduğunu göstermektedir. Kondrite göre normalize edilmiĢ nadir toprak element diyagramı hafif nadir toprak elementlerince hafif bir tüketilme, negatif Eu anomalisi ve yataya yakın bir dağılım sunmaktadır. Granitik kayaçların okyanus sırtı granitlerine göre normalize edilmiĢ örümcek diyagramlarında iri katyonlu litofil elementler ve yüksek değerlikli katyonlar bakımından tüketilme sunarken, diyorit ve diyabaz daykların okyanus ortası sırt bazaltlarına göre normalize edilmiĢ örümcek diyagramları yüksek iyon yarıçaplı elementlerce zenginleĢme, kalıcılığı yüksek elementlerce tüketilme sunmaktadırlar. Alterasyona karĢı duraylı iz elementlere dayandırılan tektonomagmatik ortam ayırım diyagramlarında magmatik komplekse ait kayaçlar yay ile iliĢkili tektonik ortamları iĢaret etmektedir.

🔖

Cite This Article

BAĞCI, U., KOÇ, H., CAMUZCOĞLU, M., ALPASLAN, M. (2018). The Petrography and Geochemistry of the Magmatic Complex from the Çamlıyayla (Mersin) Area, Southern Turkey. Çukurova Üniversitesi Mühendislik-Mimarlik Fakültesi Dergisi, Cilt: 33 - Sayı: 2, 17–32. https://ajindex.com/articles/350247

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. Özgül, N., 1976. Torosların Bazı Temel Jeolojik Özellikleri. Türkiye Jeoloji Kurumu Bülteni, 19, 65-79.
  2. Özgül, N., 1984. Stratigraphy and Tectonic Evolution of the Central Taurides. In: O. Tekeli and M.C. Göncüoğlu (eds.), Geology of the Taurus Belt, International Symposium, 77-99. DemirtaĢlı, E., 1984. Stratigraphy and Tectonics of the area between Silifke and Anamur, Central Taurus Mountains. In: O. Tekeli and M.C. Göncüoğlu (eds.), Geology of the Taurus Belt, International Symposium, 101-118. DemirtaĢlı, E., Turhan, N., Bilgin, A.Z., Selim, M., 1984. Geology of the Bolkar Mountains. In: O. Tekeli and M.C. Göncüoğlu (eds.), Geology of the Taurus Belt, International Symposium, 125-141.
  3. Gül, M.A., Çuhadar, Ö., ÖzbaĢ, Y., Alkan, H.,Efeçınar,T.,1984.Bolkar-Belemedik Yöresinin Jeolojisi ve Petrol Olanakları. TPAO Raporu, No: 1972, 159, (yayımlanmamıĢ). Akay, E., Uysal, ġ., 1988. Orta Toroslar’ın Post-Eosen Tektoniği. M.T.A. Dergisi, 108, 57-68.
  4. Öztürk, E.M., Öcal, H., TaĢkıran, A., Bulduk, A., Çelik, B., Metin, T., Keskin, Ö., Kadir, S., Değer, Z., Çatal, E., Keskin, A., Gökten, A., Hakyemez, A., Girgin, Ġ., 1991. Orta Toroslar’ın Jeolojisi. M.T.A. Raporu, No:9301, Ankara, 138. Özgül, N., 1997. Bozkır-Hadim-TaĢkent (Orta Toroslar’ın Kuzey Kesimi) Dolayında Yer Alan Tektono-Stratigrafik Birliklerin Stratigrafisi. M.T.A. Dergisi, 119, 113-174. Alan, Ġ., ġahin, ġ., Keskin, H., Altun, Ġ., Bakırhan, B., Balcı, V., Saçlı, L., Pehlivan, ġ., Kop, A., Hanilçi, N., Çelik, Ö.F., 2007. Orta Toroslar’ın Jeodinamik Evrimi, Ereğli (Konya) –UlukıĢla (Niğde)–Karsantı (Adana)–Namrun (Mersin) Yöresi. MTA Raporu, No:11006, Ankara (YayınlanmamıĢ), 245. KeniĢ, Ü., 1988. Sarıkavak (Tarsus–Ġçel) Manyezit yataklarının jeolojisi ve metallojenezi. Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 58. Türkmen, S., 1994. Pamukluk Barajının (Tarsus) Mühendislik Jeolojisi Ġncelemesi. Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, 2004.
  5. Türkmen, S., ĠĢler, F., 1995. Pamukluk Barajı Yerindeki (Tarsus) Mağmatik Kaya Kompleksinin Petrografik ve Mühendislik Özellikleri. Yerbilimleri, 26, 153-166.
  6. Açlan, M., ĠĢler, F., 1996. Namrun Güneydoğusu (Mersin) Yöresinin Jeolojik ve Petrografik Ġncelemesi. Yerbilimleri, 28, 179-187. TekbaĢ, M., 2000. Namrun Güneyi (Çapar-Parmakkurdu) Arası Ofiyolit Diliminin Jeolojisi ve Petrografik Ġncelemesi. Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 66. Gök, M., 2006. Çamlıyayla (Tarsus Kuzeyi) Güney Kesiminin Jeolojisi. Ç.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisan