Journals / Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri / 2013 / Cilt: 13 - Sayı: 2

İlköğretim çağı çocuklarının okul sosyal davranışlarının sınıf düzeyi, öğrenme güçlüğü ve zekâ potansiyeli değişkenleri açısından incelenmesi

An ınvestigation of social behaviors of primary school children in terms of their grade, learning disability and ıntelligence potential

Pages
781–793
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

At the end of the study, the place of educational activities aiming to improve their reasoning skills through social skills education in the guidance programs at schools was discussed.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, to what extent 7-9-year old primary school children’s’ social behaviors at school vary depending on their grade, gender and learning disability was investigated.
📊
Key Findings & Data:The data was collected from a total of 166 first, second and third grade primary school students, 83 of whom had a normal development process while the remaining 83 was diagnosed with “learning disability”.
💡
Conclusion & Impact:At the end of the study, the place of educational activities aiming to improve their reasoning skills through social skills education in the guidance programs at schools was discussed.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In this study, to what extent 7-9-year old primary school children’s’ social behaviors at school vary depending on their grade, gender and learning disability was investigated. In addition, the predictive value of the intelligence scores of children with normal development and with learning disability was explored for their negative and positive behavior at school and for their academic skills. The data was collected from a total of 166 first, second and third grade primary school students, 83 of whom had a normal development process while the remaining 83 was diagnosed with “learning disability”. In order to identify participants’ intelligence level, Wechsler Intelligence Scale for Children” (WISC-R) was used and to reveal their social behavior level at school, “School Social Behavior Scales” which were filled in by their teachers were used. As a result of the study, it was realized that students’ social competencies do not differ depending on their grade; however, the difference in terms of antisocial behavior was found to be in favor of third graders. It was also revealed that the social competence level of female students were higher than that of male students while the antisocial behaviors of the male students were found to be significantly higher than the antisocial behaviors of the female students. Besides, it was realized that social behaviors at school do not vary depending on the learning disability variable. According to the findings of the current study, children’s intelligence levels have a predictive effect on their social competence, academic skills and antisocial behaviors. Moreover, the intelligence potentials of the children diagnosed with learning disability predicts their social competence and academic achievements; similarly, the intelligence potential of the children with normal development predicts their academic achievement and antisocial behaviors. As a result, it was realized that not only the activities intended to improve the academic performance of the children diagnosed with learning disability but also the activities to improve their social behavior development could be suggested. At the end of the study, the place of educational activities aiming to improve their reasoning skills through social skills education in the guidance programs at schools was discussed.

Özet

Bu araştırmada, 7-9 yaş arasındaki çocukların okulda gösterdikleri sosyal davranışların, sınıf düzeyi, cinsiyet ve öğrenme güçlüğü tanısı alma değişkenleri açısından ne yönde farklılaştığının yanı sıra öğrenme güçlüğü olan ve normal gelişim gösteren çocukların zekâ puanlarının okuldaki olumlu ve olumsuz sosyal davranışları ile akademik becerilerini yordama düzeyleri incelenmiştir. Veriler 83 “öğrenme güçlüğü” tanısı almış, 83 normal gelişim gösteren toplam 166 ilköğretim 1. 2. ve 3. sınıf öğrencisinden toplanmıştır. Araştırmada öğrencilerin zekâ düzeylerini belirlemek için “Wechsler Çocuklar için Zekâ Ölçeği”(WISC-R) ile okuldaki sosyal davranış düzeylerini belirlemek için öğretmenlerin doldurdukları “Okul Sosyal Davranış Ölçekleri”nden faydalanılmıştır. Öğrencilerin sosyal yeterliliklerinin sınıf düzeyi değişkenine göre farklılaşmadığı, ancak olumsuz sosyal davranışlar açısından 3. sınıf öğrencilerinin lehine farklılaştığı tespit edilmiştir. Kız öğrencilerin sosyal yeterlilik düzeyinin erkek öğrencilere göre, erkek öğrencilerin olumsuz sosyal davranışlarının da kız öğrencilere göre anlamlı şekilde yüksek olduğu görülmüştür. Öğrenme güçlüğü tanısı değişkenine göre de okuldaki sosyal davranışların farklılaşmadığı belirlenmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, çocukların zekâ düzeyleri, sosyal yeterlilik, akademik beceri ve olumsuz sosyal davranışları üzerinde yordayıcı bir etkiye sahiptir. Ayrıca öğrenme güçlüğü tanısı almış öğrencilerin zekâ potansiyelleri, sosyal yeterlilik ve akademik başarılarını yordadığı gibi, normal gelişim gösteren çocukların zekâ potansiyelleri de akademik becerilerle olumsuz sosyal davranışlarını yordamaktadır. Sonuç olarak öğrenme güçlüğü tanısı almış çocuklarla gerçekleştirilecek akademik performansı geliştirmeye yönelik çalışmaların yanı sıra sosyal davranışsal gelişimi desteklemeye yönelik çalışmaların da etkili olacağı belirlenmiş, özellikle sosyal beceri eğitimiyle desteklenecek muhakeme kurmaya yönelik eğitsel çalışmaların rehberlik programlarındaki yeri tartışılmıştır.

🔖

Cite This Article

YÜKSEL, M. Y. (2013). İlköğretim çağı çocuklarının okul sosyal davranışlarının sınıf düzeyi, öğrenme güçlüğü ve zekâ potansiyeli değişkenleri açısından incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, Cilt: 13 - Sayı: 2, 781–793. https://ajindex.com/articles/347419

References (16)

  1. Bacanlı, H. (1999). Sosyal beceri eğitimi. Ankara:
  2. Nobel Yayın Dağıtım. Bacanlı, H. (2006). Sosyal beceri eğitimi. Y. Kuzgun (Ed.), İlköğretimde rehberlik içinde (6. bs., s. 171-183). Ankara:
  3. Nobel Yayın Dağıtım. Balcı, A. (2005). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara:
  4. Pegem A Yayıncılık. Bauminger, N., & Kimhi-Kind, I. (2008). Social information processing, security of attachment, and emotion regulation in children with learning disabilities. Journal of Learning Disabilities, 41, 315-332.
  5. Bee, H., & Boyd, D. (2009). Çocuk gelişim psikolojisi (Çev. O. Gündüz). İstanbul:
  6. Kaknüs Yayınları.
  7. Bellis, T. J. (2002). When the brain can’t hear. NY: Atria Books. Bender, W. N. (2012). Öğrenme güçlüğü olan öğrencilerin kişilik ve sosyal özellikleri. Ankara:
  8. Nobel Yayın Dağıtım. Bender, W. N., & Wall, M. E. (1997). Social-emotional development of students with learning disabilities. Learning Disability Quarterly, 17, 323-341.
  9. Chapman, J. W., Silva, P. A., & Williams, S. M. (1984). Academic self-concept: Some developmental and emotional correlates in nine-year-old children. British Journal of Educational Psychology, 54(3), 284-292.
  10. Cosden, M., Elliott, K., Noble, S., & Keleman, E. (1999) Selfunderstanding and self-esteem in children with learning disabilities. Learning Disability Quarterly, 1(22), 279-290.
  11. Çimen, S. (2000). Ankara’da üniversite anaokullarına devam eden beş altı yaş çocuklarının psiko-sosyal gelişimlerinin incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi,
  12. Fen Bilimleri Enstitüsü. Çölkesen, F. (2010). Özel öğrenme bozukluğu olan çocukların ruhsal profillerinin değerlendirilmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. De Clercq-Quaegebeur, M., Casalis, S., Lemaitre, M. P., Bourgois, B., Getto, M., & Vallé, L. (2010). Neuropsychological profile on the WISC-IV of French children with dyslexia. Journal of Learning Disabilities, 43(6), 563-574.
  13. Demir, B. (2005). Okul öncesi ve ilköğretim birinci sınıfa devam eden öğrencilerde özel öğrenme güçlüğünün belirlenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi,
  14. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  15. Ekşi, A. (1999). Çocukluk döneminde uyum ve davranış sorunları. A. Ekşi (Ed.) Çocuk sağlığı ve hastalıklarının psikososyal yönü içinde (s. 89-97). İstanbul:
  16. Nobel Tıp Kitabevleri. Elliott, S., Barnard, J., & Gresham, F. M. (1989). Preschoolers’ social behavior: Teachers’ and parents’ assessments. Journal of Psychoeducati