SavedAdd your journal

Journals / Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri / 2010 / Cilt: 10 - Sayı: 3

The effects of a premarital relationship enrichment program on relationship satisfaction

Evlilik öncesi ilişkileri geliştirme programının çiftlerin ilişki doyumuna etkisi

Tuğba YILMAZ
Melek KALKAN
Pages
1893–1920
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It was found that this premarital relationship enrichment program had positive effects on relationship satisfaction.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this study is to investigate the effects of a premarital relationship enrichment program on relationship satisfaction among couples.
📊
Key Findings & Data:The experimental and control groups were totally composed of 20 individuals.
💡
Conclusion & Impact:It was found that this premarital relationship enrichment program had positive effects on relationship satisfaction.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The aim of this study is to investigate the effects of a premarital relationship enrichment program on relationship satisfaction among couples. The experimental and control groups were totally composed of 20 individuals. In order to test whether there are any significant differences between the scores of pre-test and post-test within the control and experimental groups, Mann-Whitney U test and Wilcoxon signed-rank test were used. It was found that this premarital relationship enrichment program had positive effects on relationship satisfaction. Premarital relationship development program can be included in the preventive studies in mental health organizations. By cooperating with local government, it can be provided that couples who apply for marriage benefit from “Marriage Preparation Education.”

Özet

Bu çalışmanın amacı, evlilik öncesi ilişkileri geliştirme programının çiftlerin ilişki doyumuna etkisini belirlemektir. Araştırmanın deney ve kontrol grubu 20 kişiden oluşmaktadır. Oturumlar yaklaşık 120 dakika olmak üzere yedi hafta sürmüştür. Oturumların sonunda deney ve kontrol gruplarına uygulanan Romantik İlişkilerde Doyum Ölçeği ön-test ve son-test puan ortalamaları arasında bir fark olup olmadığını belirlemek için Mann-Whitney U Testi ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Bulgular, evlilik öncesi ilişkileri geliştirme programının çiftlerin ilişki doyumlarını arttırmaya yardımcı olduğunu göstermektedir. Bu sonuçlara dayalı olarak bazı önerilerde bulunulmuştur: Evlilik öncesi ilişkileri geliştirme programları ruh sağlığı kuruluşlarında önleyici çalışmalar kapsamına alınabilir. Yerel yönetimler ile işbirliği yaparak, evlilik için başvuruda bulunan çiftlerin yararlanmaları sağlanabilir.

🔖

Cite This Article

YILMAZ, T., KALKAN, M. (2010). The effects of a premarital relationship enrichment program on relationship satisfaction. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, Cilt: 10 - Sayı: 3, 1893–1920. https://ajindex.com/articles/347168

References (15)

  1. Bagarozzi, D., Bagarozzi, J. I., Anderson, S. A., & Pollane, L. (1984). Premarital education and training sequence (pets): a-3 year follow-up of an experimental study. Journal of Counseling and Development, 1(63), 91-100.
  2. Barlow, J. (1999). A new model for premarital counseling within the church. Pastoral Psychology, 48(1), 3-9.
  3. Boisvert, J., Ladouceur, R., Beaudry, M., Freeston, M. H., Turgeon, L., Tardif, C., et al. (1995). Perception of marital problems and of their prevention by quebec young adults. The Journal of Genetic Psychology, 156(1), 33-44.
  4. Boran, F. (2003). Aşk ve evlilik. İstanbul:
  5. Epsilon. Busby, D. M., Ivey, D. C., Harris, S. M., & Ates, C. (2007). Self-directed, therapist-directed, and assessment-based ınterventions for premarital couples. Family Relations, 56(7), 279-290.
  6. Carroll, J., & Doherty, W. (2003). Evaluating the effectiveness of premarital education. Family Relations, 3(52), 105-118. Devlet Bakanlığı Aile Araştırma Kurumu Başkanlığı. (1998). III. Aile şurası toplantısı. Ankara:
  7. Yazar Dokur, M. ve Profeta, Y. (2006). Aile ve çift terapisi. İstanbul:
  8. Morpa Kültür Yayınları.
  9. Einhorn, L., Williams, T., Stanley, S., Wunderlin, N. Markman, H., & Eason, J. (2008). PREP inside and out: Marriage education for inmates. Family Process, 47(3), 341-356.
  10. Gingrich, F. (2003). Complementary delusions in premarital counseling. American Journal of Pastoral Counseling, 6(4), 51-71.
  11. Kalkan, M. ve Ersanlı, E. (2008). Bilişsel-davranışçı yaklaşıma dayalı evlilik ilişkisini geliştirme programının evli bireylerin evlilik uyumuna etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 8, 963-986.
  12. Kalkan, M. ve Kaya, S. N. (2007). Evlilik öncesi ilişkileri değerlendirme ölçeğinin (EÖİDÖ) geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Aile ve Toplum, 3(11), 35-40.
  13. Larsen, A. S., & Olson, D. H. (1989). Predicting marital satisfaction using prepare: A replication study. Journal of Marital and Family Therapy, 15(3), 311-322.
  14. Larson, J. H, Anderson, S. M., Holman, T. B., & Niemann, B. K. (1998). A longitudinal study of the effects of premarital communication, relationship stability, and self-esteem on sexual satisfaction in the first year of marriage. Journal of Sex and Marital Therapy, 24(3), 193- 206. Markman, H. (2006). Preventive education: distinctive and directions. Journal of Cognitive Psychotherapy, 20(4), 411-433.
  15. Markman, H.J, & Hahlweg, K. (1993). The prediction and prevention of marital distress: an international perspective. Clinical Psychology Review,