AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt was found that children with autism have more difficulties in gesture use within the category of Social interaction and joint attention than Down syndrome and typically developing groups.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The purpose of this study was to examine gesture use in Turkish children with autism, Down syndrome, and typically developing children. Participants included 30 children in three groups: Ten children with Down syndrome, ten children with autism between 24–60 months of age, and ten typically developing children between 12–18 months of age. Principal Caregiver-child and researcher-child interactions were video-recorded in this descriptive study. Significant group differences were found for total gesture use, communicative functions, and types of gestures. Results revealed significant differences for gestures within the category of behavior regulation between the groups. The typically developing children used gestures more frequently than other groups. The lowest frequency of gesture use have been found for children with autism. It was found that children with autism have more difficulties in gesture use within the category of Social interaction and joint attention than Down syndrome and typically developing groups. Children with Down syndrome have become more successful in the use of these gestures than other two groups. It was found that researcher-child interaction provides more information about the frequency of gestures than parent-child interaction. The differences between groups are discussed in terms of the communicative functions of gestures.
Özet
Bu araştırmada dil öncesi dönemde bulunan otizmli (otistik bozukluk gösteren) ve Down sendromlu çocuklar ile normal gelişim gösteren çocukların jest kullanım becerilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya 24–60 aylar arasında 10 otizmli ve 10 Down sendromlu çocuk ile 12–18 aylar arasında 10 normal gelişim gösteren çocuk alınmıştır. Jestlerin analizinde birincil bakıcı-çocuk ve araştırmacı-çocuk etkileşim kayıtları kullanılmıştır. Toplam jest kullanım sayıları, jestlerin iletiþim işlevlerine göre kullanım sıklıkları ve jest türleri gruplar arasıda farklılıklar göstermiştir. Araştırma sonucunda, davranış düzenleme işlevine göre jest kullanımı gruplar arasında anlamlı farklılık göstermemekle beraber, kullanım sıklığı en yüksek olan grubun normal gelişim gösteren çocuklar, en düşük olan grubun ise otizmli çocuklar olduğu belirlenmitir. Otizmli çocukların özellikle sosyal etkileşim ve ortak dikkat işlevine göre jestlerin kullanımında, Down sendromlu ve normal gelişim gösteren çocuklara göre daha fazla güçlükleri olduğu bulunmuştur. Down sendromlu çocuklar ise özellikle sosyal etkileşim ve ortak dikkat işlevleri ile ilgili jestleri otizmli ve normal gelişim gösteren çocuklardan daha sık kullanmışlardır. Grupların jest kullanımları arasındaki farklılıklar iletişim işlevlerine göre tartışılmıştır.