SavedAdd your journal

Journals / Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri / 2012 / Cilt: 12 - Sayı: 1

Effectiveness and efficiency of constant-time delay and most-to-least prompt procedures in teaching daily living skills to children with intellectual disabilities

Zihinsel yetersizlikten etkilenmiş öğrencilere günlük yaşam becerilerinin kazandırılmasında sabit bekleme süreli ve ipucunun sistematik olarak geri çekilmesi öğretim yöntemlerinin karşılaştırılması

ÇIĞIL AYKUT
Pages
353–373
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Both strategies are found to have similar effectiveness in maintenance and generalization for daily living skills.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study is aimed at comparing the effectiveness and efficiency of constant-time delay and most-to-least prompt procedures in teaching daily living skills to children with mental retardation.
📊
Key Findings & Data:Adapted alternating treatment design was used.
💡
Conclusion & Impact:Both strategies are found to have similar effectiveness in maintenance and generalization for daily living skills.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

This study is aimed at comparing the effectiveness and efficiency of constant-time delay and most-to-least prompt procedures in teaching daily living skills to children with mental retardation. Adapted alternating treatment design was used. The outcome shows that both procedures were equally effective in teaching the daily living skills. However, the most-to-least prompt procedure is more efficient than a constant-time delay procedure in terms of total training time, number of trials and training errors. Both strategies are found to have similar effectiveness in maintenance and generalization for daily living skills.

Özet

Sabit bekleme süreli ve ipucunun sistematik olarak geri çekilmesiyle öğretim alan yazında sıklıkla kullanılan öğretim yöntemleridir. Bu araştırmada, zihin yetersizliğinden etkilenmiş öğrencilere günlük yaşam becerilerinin kazandırılmasında, bu iki öğretimin, etkiliklerinin farklılaşıp farklılaşmadığı ve hangisiyle yapılan öğretimin daha verimli olduğu araştırılmıştır. Araştırmanın denekleri, zihin yetersizliğinden etkilenmiş iki erkek öğrencidir. Araştırmanın deseni, uyarlamalı dönüşümlü uygulamalar modelidir. Araştırmanın sonucunda, iki öğretim yönteminin de, becerilerin kazandırılmasında etkilikleri açısından farklılık göstermemekle birlikte, verimlilikleri açısından ölçüt karşılanıncaya değin gerçekleşen öğretim süreci sayısı, yanlış tepki sayısı ve öğretim süresi açısından ipucunun sistematik olarak geri çekilmesiyle öğretimin, sabit bekleme süreli öğretime göre daha verimli olduğu bulunmuştur. İki öğretim yöntemi de becerilerin kalıcılıkları ve genellenebilirlikleri açısından farklılık göstermemiştir. Araştırmada bulgular tartışılmış önerilere yer verilmiştir.

🔖

Cite This Article

AYKUT, Ç. (2012). Effectiveness and efficiency of constant-time delay and most-to-least prompt procedures in teaching daily living skills to children with intellectual disabilities. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, Cilt: 12 - Sayı: 1, 353–373. https://ajindex.com/articles/346316

References (12)

  1. Atmaca, I. (1996). Zihinsel engelli çocuklara yemek pişirme bece rilerinin kazandırılmasında bireyselleştirilmiş öğretim materya linin etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversite si, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  2. Ault, M. J., Wolery, M., Doyle, P. M., & Gast, D. L. (1989). Re view of comparative studies in the instruction of students with moderate and severe handicaps. Exceptional Children, 55 (4), 346–356.
  3. Aykut, Ç. (2007). Zihinsel yetersizlikten etkilenmiş öğrencilere günlük yaşam becerilerinin kazandırılmasında sabit bekleme süreli ve ipucunun sistematik olarak geri çekilmesi işlem süreci ile yapılan öğretimin etkiliklerinin ve verimliliklerinin karşılaştı rılması. Yayımlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi,
  4. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  5. Batu, S., Ergenekon, Y., Erbas, D., & Akmanoğlu, N. (2004). Teaching pedestrian skills to individuals with developmental disabilities. Journal of Behavioral Education, 13 (3), 147–164.
  6. Birkan, B., Yılmaz, I., Konukman, F., & Erkan, M. (2005). Using constant-time delay procedure to teach aquatic play skills to children with autism. Education and Training in Developmental Disabilities, 40 (2). 171–182.
  7. Bozkurt, F. (2002). Zihin özürlü cocuklara aperatif yiyecek-içecek hazırlama ve servis yapma becerilerinin öğretiminde sabit bekle me süreli öğretimin etkililiği. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi,
  8. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir. Chandler, W., Schuster, J. W., & Stevens, K. B. (1993). Teaching employment skills to adolescents with mild and moderate di sabilities using constant-time delay procedure. Education and Training of the Mentally Retarded, 28, 155–168.
  9. Colozzi, G. A., & Pollow, R. S. (1984). Teaching independent walking to mentally retarded children in a public school. Edu cation and Training of the Mentally Retarded, 19 (2), 97–101.
  10. Cooper, J. O., Heron, T. E., & Heward, H. L. (1987). Applied behaviour analysis. Columbus: Merrill Publishing Company. Cuvo, A. J., Jacobi, L., & Sipko, R. (1981). Teaching laundry skills to mentally retarded students. Education and Training of the Mentally Retarded Students, 16 (1), 54–64.
  11. Cuvo, A. J., Leaf, R. B., & Borakove, L. S. (1978). Teaching janitori al skills to the mentally retarded: Acquisition, generalization, and maintenance. Journal of Applied Behaviour Analysis, 11, 345–355.
  12. Çuhadar, D. S. (2002). Zihinsel engelli öğrencilere yemek yeme becerilerinin kazandırılmasında ve sürekliliğinde amaçların tüm beceri ve ileri