Journals / Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri / 2014 / Cilt: 14 - Sayı: 2

Öğretmen Adaylarının Türkiye’deki Eğitim Reformlarını Takip Etme Durumlarının İncelenmesi

Pages
609–628
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Pedagojik formasyon alan adaylarla ve eğitim fakültelerinin farklı alanlarından öğretmen adayları ile benzer araştırmaların yürütülmesi alana daha geniş bir perspektif ve anlayış sunacaktır

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı iki yönlüdür.
📊
Key Findings & Data:Birincisi, farklı alan ve sınıflarda öğrenim gören öğretmen adaylarının Türkiye'deki güncel eğitim reformları hakkındaki farkındalık düzeylerini, bu reform çalışmalarını takip etme ya da etmeme gerekçelerini ortaya koymak ve reform çalışmalarının Türk eğitim sisteminin sorunlarına çözüm üretme konusundaki görüşlerini derinlemesine betimlemektir.
💡
Conclusion & Impact:Pedagojik formasyon alan adaylarla ve eğitim fakültelerinin farklı alanlarından öğretmen adayları ile benzer araştırmaların yürütülmesi alana daha geniş bir perspektif ve anlayış sunacaktır
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu araştırmanın amacı iki yönlüdür. Birincisi, farklı alan ve sınıflarda öğrenim gören öğretmen adaylarının Türkiye'deki güncel eğitim reformları hakkındaki farkındalık düzeylerini, bu reform çalışmalarını takip etme ya da etmeme gerekçelerini ortaya koymak ve reform çalışmalarının Türk eğitim sisteminin sorunlarına çözüm üretme konusundaki görüşlerini derinlemesine betimlemektir. İkincisi ise, öğretmen adaylarının güncel eğitim reformlarını takip etmede ve paylaşmada ne tür bilgi kaynaklarını kullandıklarını ve bu reformlarla ilgili güvenilir bilgilere ulaşmada yaşadıkları sorunları açığa çıkarmaktır. Araştırma, Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nden iki aşamalı örnekleme yöntemi kullanılarak seçilen toplam 23 öğretmen adayı ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen, 4 kişisel ve 12 açık uçlu sorudan oluşan Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu kullanılmıştır. Kayıt altına alınan görüşmeler çözümlenmiş ve görüşme kayıtları nitel veri analizine tabi tutulmuştur. Analiz sonuçları, özellikle 1. ve 2. sınıf öğrencilerinin 3. ve 4. sınıf öğrencilerine göre eğitim reformu çalışmalarını daha az takip ettiklerini göstermektedir. Yine analiz sonuçları güncel eğitim reformlarını takip etme düzeyini düşük olarak belirten öğrencilerin büyük çoğunluğunun ders programlarının yoğunluğu nedeniyle zaman ayıramadıklarını ancak, kendi alanlarıyla ilgili reformları gelecek kaygısı taşıdıkları için daha fazla takip ettiklerine işaret etmektedir. Ayrıca sonuçlar, öğretmen adaylarının gündemde yer alan eğitim reformları hakkında yetersiz ve yanlış bilgilere sahip olduklarını ve eğitim reformlarıyla ilgili yeterli ve güvenilir bilgilere uzmanlar tarafından verilecek olan konferanslar aracılığıyla ulaşmayı beklediklerini de ortaya çıkarmaktadır. Pedagojik formasyon alan adaylarla ve eğitim fakültelerinin farklı alanlarından öğretmen adayları ile benzer araştırmaların yürütülmesi alana daha geniş bir perspektif ve anlayış sunacaktır

🔖

Cite This Article

DUMAN, G., BAYKAN, A. K., KÖROĞLU, G. N., YILMAZ, S., ERDOĞAN, M. (2014). Öğretmen Adaylarının Türkiye’deki Eğitim Reformlarını Takip Etme Durumlarının İncelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, Cilt: 14 - Sayı: 2, 609–628. https://ajindex.com/articles/346204

References (15)

  1. Akgün, E., Yılmaz, E. O. ve Seferoğlu, S. S. (2011, Şubat). Vizyon 2023 Strateji Belgesi ve Fırsatları Artırma ve Teknolojiyi İyileştirme (FATİH) Projesi: Karşılaştırmalı bir inceleme. Akademik Bilişim 2011 Konferansı Bildirileri içinde (s. 1-9). Malatya: İnönü Üniversitesi.
  2. Akınoğlu, O. (2008). Primary education curriculum reforms in Turkey. World Applied Sciences Journal, 3(2), 195-199.
  3. Akşit, N. (2007). Educational reform in Turkey. International Journal of Educational Development, 27(2), 129-137.
  4. Atasönmez, S. S. (2008). Program geliştirme süreci doğrultusunda yeni ilköğretim programlarının incelenmesi (Yüksek lisans tezi, Fırat Üniversitesi,
  5. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ). http://tez2.yok.gov.tr/ adresinden edinilmiştir. Aytaç, K. (1966). Günümüzde Avrupa okul reformları. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü Dergisi, 4(0), 165-174.
  6. Cansever, B. A. (2009). Avrupa Birliği eğitim politikaları ve Türkiye'nin bu politikalara uyum sürecinin değerlendirilmesi. International Online Journal of Educational Sciences, 1(1), 222-232.
  7. Demirel, Ö. (1992). Türkiye'de program geliştirme uygulamaları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7, 27-43.
  8. Demirel, Ö. (2008). Kuramdan uygulamaya eğitimde program geliştirme. Ankara:
  9. Pegem A Yayıncılık. Ekiz, D. ve Yiğit, N. (2007). Öğretmen adaylarının öğretmen eğitimindeki modeller hakkında görüşlerinin program ve cinsiyet değişkenleri açısından incelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(3), 543-557.
  10. Erdoğan, M. (2007). Yeni geliştirilen dördüncü ve beşinci sınıf fen ve teknoloji dersi öğretim programının analizi: Nitel bir çalışma. Gazi Üniversitesi Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(1), 221-259.
  11. Erdoğan, M., Kayır, Ç. G., Kaplan, H., Aşık, Ü. Ö., & Akbunar, Ş. (2011, October). Teachers' views on newly developed curricula; A content analysis of research between and 2011. Paper presented at the First International Conference on Curriculum and Instruction, Anadolu University, Eskişehir, Turkey. Ergün, M. (2003). Türkiye eğitiminde ortaöğretim reformu. 2000'li Yıllarda Lise Eğitimine Çağdaş Yaklaşımlar Sempozyumu içinde (s. 307-312). İstanbul:
  12. Kültür Üniversitesi Yayınları.
  13. Fer, S. (2005, Aralık). 1923 yılından günümüze Cumhuriyet dönemi ilköğretim programları üzerine bir inceleme. Cumhuriyet Dönemi Eğitim Politikaları Sempozyumu'nda sunulan bildiri, Marmara Üniversitesi,
  14. İstanbul.
  15. Gözütok, F. D. (2003). Türkiye'de program geliştirme çalışmaları. Milli Eğitim Dergisi, 160, 90-102. Gr