Journals / Lalahan Hayvancılık Araştırma Enstitüsü Dergisi / 2002 / Cilt: 42 - Sayı: 2

The fattening and carcass characteristics of Bafra (Chios x Karayaka $B _1$) lambs

Bafra (Sakız x Karayaka $G _1$) kuzularda besi ve karkas özellikleri

Pages
19–28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The results of the study showed that fattening and carcass caharacteristics of Bafra lambs were similar with local breeds.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study was carried out to investigate the fattening and carcass characteristics of Bafra (Chios x Karyaka B1) ram lambs.
📊
Key Findings & Data:The study was conducted in 1999 and 2000 years.
💡
Conclusion & Impact:The results of the study showed that fattening and carcass caharacteristics of Bafra lambs were similar with local breeds.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:canlı ağırlık artışı · koyun · koç

Abstract

This study was carried out to investigate the fattening and carcass characteristics of Bafra (Chios x Karyaka B1) ram lambs. The study was conducted in 1999 and 2000 years. Bafra ram lambs were fattened from 19.90 to 40.42 kg live weight. The average of daily live weight gain was found as 227 g. Concentrate and alfalfa hay consumption for 1 kg of live weight gain were found as 4.63 and 1.80 kg, respectively. Lambs were slaughtered at 40.42 kg live weight for evaluating carcass characteristics. Cold carcass weight and dressing percentage were 19.05 kg and 47.15%, respectively. The ratios of legs, shoulder and loin were 29.65, 17.95 and 8.46%, while the ratios of lean, fat and bone in carcass were 55.95, 17.42 and 24.84 %, respectively. The results of the study showed that fattening and carcass caharacteristics of Bafra lambs were similar with local breeds.

Özet

Bu araştırma Bafra erkek kuzuların besi performansı ile kesim ve karkas özelliklerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma 1999 ve 2000 yılında yürütülmüştür. Kuzuların besi başı ağırlığı ortalaması 19.90 kg, besi sonu ağırlığı ise 40.42 kg dır. Besi süresince günlük ortalama canlı ağırlık artışı 227 g ve 1 kg canlı ağırlık artışı için tüketilen kesif yem ve kuru yonca miktarı 4.63 ve 1.80 kg olmuştur. Soğuk karkas ağırlığı 19.05 kg, soğuk karkas randımanı % 47.15, karkasta but, kol ve bel oranları sırasıyla % 29.65, 17,95 ve 8.46; kuyruksuz karkasta et, yağ ve kemik oranları sırasıyla % 55.95, 17.42 ve 24.84 olmuştur. Araştırma sonucunda Bafra genotipinin besi ve karkas özellikleri bakımından genelde yerli ırklara benzediği görülmektedir. Bu genotipin döl verimi bakımından üstün olması, koyun başına düşen kuzu eti üretimine katkısının yerli ırklara göre daha fazla olacağını göstermektedir.

🔖

Cite This Article

AKÇAPINAR, H., ATASOY, F., ÜNAL, N., AYTAÇ, M., AYLANÇ, A. (2002). The fattening and carcass characteristics of Bafra (Chios x Karayaka $B _1$) lambs. Lalahan Hayvancılık Araştırma Enstitüsü Dergisi, Cilt: 42 - Sayı: 2, 19–28. https://ajindex.com/articles/344968

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Akçapınar H (1974) Ile de France x Türk Merinosu melezlemesiyle kaliteli kesim kuzuları elde etme imkanları. Lalahan Zootekni Arastırma Enstitüsü Yayınları, No:37, Ankara
  2. Akçapınar H (1978) Daglıç, Akkaraman ve Kıvırcık kuzularının farklı kesim agırlıklarında karkas kompozisyonu ve kalitesi üzerinde karsılastırmalı arastırmalar. (Doçentlik Tezi), Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi, Ankara
  3. Akçapınar H (2000) Koyun Yetistiriciligi, Yenilenmis 2. Baskı, İsmat Matbaacılık, ISBN: 975-96978-1-5, Ankara
  4. Akçapınar H, Ünal N, Atasoy F, Özbeyaz C, Aytaç M (2002) Karayaka ve Bafra (Sakız x Karayaka G1) koyunlarının Lalahan Hayvancılık Arastırma Enstitüsü sartlarına uyum kabiliyeti. Lalahan Hayvancılık Arastırma Enstitüsü Dergisi (yayında
  5. Arıtürk E, Akçapınar H, Aydogan M (1985) Karayaka koyun ırkının saf yetistirme ve melezleme ile ıslahı. Doga TU Veterinerlik ve Hayvancılık Dergisi, 9(1): 21-26
  6. Arıtürk E, Akçapınar H, Aydogan M, Bayrak S (1987) Karayaka koyun ırkının melezleme ile ıslahı. Doga TU Veterinerlik ve Hayvancılık Dergisi,11(1):1-6
  7. Atasoy F, Ünal N, Akçapınar H, Mundan D (2002) Karayaka ve Bafra (Sakız x Karayaka G1) koyunlarda bazı verim özellikleri (TÜBİTAK Türk Veterinerlik ve Hayvancılık Dergisi, yayında)
  8. Aydogan M (1985) Karayaka, Ile de France x Karayaka F1 ve Sakız x Karayaka F1 kuzularının büyüme, besi performansı ve karkas özelliklerinin karsılastırılması. Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 32(1): 111-130
  9. Aydogan M, Gül İ (1992) Sakız ve Karayaka ırkları arasındaki melezlemelerle yeni bir koyun tipinin gelistirilme imkanları. Doga TU Veterinerlik ve Hayvancılık Dergisi, (16): 393- 402
  10. Cengiz F, Eliçin A, Ertugrul M, Arık İ Z (1989) Akkaraman, Ile de France x Akkraman F1, Anadolu Merinosu ve Ile de France x Anadolu Merinosu F1 erkek kuzularında besi gücü ve karkas özellikleri. Ankara Ünivesitesi Ziraat Fakültesi Yayın No: 1145, Ankara
  11. Düzgünes O, Kesici T, Gürbüz F (1993) İstatistik Metodlar I. Ankara Üniversitesi Ziraat FakültesiYayın No:861, Ankara
  12. Eliçin A, Okuyan R M, Cangir S, Karabulut A (1976) Akkaraman, İvesi x Akkaraman ve Malya x Akkaraman F1 kuzularının besi gücü ve karkas özellikleri. Çayır Mera ve Zootekni arastırma Enstitüsü Yayın No: 53, Ankara
  13. Ertugrul M, Cengiz F, Eliçin A (1989) Akkaraman ve Dorset Down x Akkaraman melezi F1 kuzularda besi gücü ve karkas özellikleri. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayın No: 1117, Ankara
  14. Kadak R (1983). Akkaraman