SavedAdd your journal

Journals / Kutadgubilig: Felsefe Bilim Araştırmaları / 2017 / Sayı: 36

AVICENNA ON THE FIRST CAUSE: AN ANALYSIS IN THE NEO-PLATONIST CONTEXT

İBN SÎNÂ’DA İLK SEBEP: YENİ-EFLÂTUNCU BAĞLAMDA BİR İNCELEME

MUHAMMET FATİH KILIÇ
Pages
425–446
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Hence, in this study, I investigate the problems triggered by coexisting these two causal aspects in the First Cause, along with several possible solution proposals.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, I deal with the Avicennian (d. 428/1037) version of infinite power –an argument emerged to demonstrate the First Cause in Aristotle’s (d.
📊
Key Findings & Data:The version of the argument in Avicenna having a Neo-Platonist component includes both the efficient and final causality of the First Cause.
💡
Conclusion & Impact:Hence, in this study, I investigate the problems triggered by coexisting these two causal aspects in the First Cause, along with several possible solution proposals.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In this study, I deal with the Avicennian (d. 428/1037) version of infinite power –an argument emerged to demonstrate the First Cause in Aristotle’s (d. BC 322) metaphysics. The version of the argument in Avicenna having a Neo-Platonist component includes both the efficient and final causality of the First Cause. Hence, in this study, I investigate the problems triggered by coexisting these two causal aspects in the First Cause, along with several possible solution proposals.

Özet

Bu çalışmada, Aristoteles’te (ö. MÖ 322) İlk Sebep’in kanıtlanmasıyla ilgili ola-rak ortaya çıkan sonsuz güç argümanının İbn Sînâ’daki (ö. 428/1037) versiyonu,Yeni-Eflâtunculuk bağlamıyla birlikte ele alınmaktadır. Bu çerçevede İbn Sînâcıİlk Sebep’in sahip olduğu fâil ve gâye sebepliğin nitelikleri ile bunlar arasındakiilişkiler gösterilmekte ve bu iki sebepsel yönün İlk Sebep’te bir arada bulun-masının yol açtığı problemler, muhtemel çözüm önerileri eşliğinde tartışmayaaçılmaktadır.

🔖

Cite This Article

KILIÇ, M. F. (2017). AVICENNA ON THE FIRST CAUSE: AN ANALYSIS IN THE NEO-PLATONIST CONTEXT. Kutadgubilig: Felsefe Bilim Araştırmaları, Sayı: 36, 425–446. https://ajindex.com/articles/344818

References (7)

  1. Aristoteles; Fizik, çev. Saffet Babür, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2005. Aristoteles; Metafizik, çev. Ahmet Arslan, İstanbul: Sosyal Yayınları, 1996.
  2. Bertolacci, Amos; “The Doctrine of Material and Formal Causality in the Ilāhiyyāt of Avicen- na’s Kitāb al- Šifâ”, Quaestio, S. 2, 2002, s. 125-154.
  3. Brown, H. Vivian B.; “Avicenna and the Christian Philosophers in Baghdad”, Islamic Philo- sophy and the Classical Tradition Essays Presented to Richard Walzer (Oriental Studies), ed. S. M. Stern v.dğr., Oxford: Cassirer, 1972, s. 35-48.
  4. Davidson, Herbert A.; Proofs for Eternity, Creation and the Existence of God in Medieval Islamic and Jewish Philosophy, New York, Oxford: Oxford University Press, 1987.
  5. Fakhry, Majid; “Al-Farabi and the Reconciliation of Plato and Aristotle Author(s)”, Journal of the History of Ideas, S. 4, c. 26, s. 469-478. Fârâbî (?); Eflâtun ile Aristoteles’in Görüşlerinin Uzlaştırılması, çev. Mahmut Kaya, İslâm Filozoflarından Felsefe Metinleri, İstanbul: Klasik Yayınları, 2010 içinde, s. 151-181. Gilson, Étienne; “Avicenne et la Notion de cause efficiente”, Atti del XII Congresso Internazi- onale di Filosofia, Florence: Sansoni, 1960, s. 121-130.
  6. Gutas, Dimitri; Avicenna and Aristotelian Tradition: Introduction to Reading Avicenna’s Phi- losophical Works, Leiden v.dğr.: Brill, 1988.
  7. Haklı, Şaban; “İbn Sînâ Felsefesinde “Fâil Neden”in (Etkin Neden), Nedensellik Sorunu Açı- sından İncelenmesi”, Marife, S. 4 c. 1, 2004, s. 121-137. el-Hânsârî, Hüseyin; el-Hâşiye ‘alâ Şürûhi’l-İşârât, II, nşr. Ahmed el-‘Âbidî, Kum: Merkez-i İntişârât-i Defter-i Teblîgât-i İslâmî, 1378. İbn Sînâ; el-İşârât ve’t-tenbîhât, III, nşr. Süleyman Dünya, Kahire: Dârü’l-Me‘ârif, 1985. İbn Sînâ; Kitâbü’n-Necât, nşr. Macit Fahri, Beyrut: Dârü’l-Âfâki’l-Cedîde, 1985. İbn Sînâ; Kitâbü’ş-Şifâ’: Fizik, I, çev. Muhittin Macit, Ferruh Özpilavcı, İstanbul: Litera Yayın- cılık, 2004. İbn Sînâ; Kitâbü’ş-Şifâ’: Metafizik, I, çev. Ekrem Demirli, Ömer Türker, İstanbul: Litera Yayın- cılık, 2004. İbn Sînâ; Kitâbü’ş-Şifâ’: Metafizik, II, çev. Ekrem Demirli, Ömer Türker, İstanbul: Litera Ya- yıncılık, 2005. İbn Sînâ; el-Mübâhasât, nşr. Muhsin Bîdâfer, Kum: İntişârât-i Beydâr, 1423. İbn Sînâ; er-Risâletü’l-‘Arşiyye, Mecmû‘u’r-resâili’ş-Şeyhi’r-Reîs, Haydarabad: Matba‘atü Cem‘iyyeti Dâireti’l-Me‘ârifi’l-Osmâniyye, 1354 içinde, s. 1-19. İbn Sînâ; Şerhu Kitâbi Harfi’l-lâm, nşr. Abdurrahman Bedevî, Aristo ‘inde’l-‘Arab, Kuveyt: Vekâletü’l-Matbû‘ât, 1978 içinde, s. 22-31. İbn Sînâ; et-Ta‘lî