AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe political and social meanings of this were the illegitimacy of any ideology and the ?goodness? perspective based on the scientific thesis and the impropriety of handling social matters by using mechanistic approach.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Excessive trust on wisdom and science beginning with Renaissance and reaching the ultimate point with Enlightenment gave its best results in the political area. The optimism about wisdom and science's power created by Enlightenment was interpreted that society could be put into a desired form by rationalist and positivist epistemologies. This point of view became an inspiring source for many rationalist, conventionalist and revolutionist political projects in the last two decades. Those, however, were authoritarian, totalitarian and oppressive regimes uncompromising with the freedom ideal of Enlightenment. The rationalist and positivist paradigms based on the power of wisdom and science became shaking up at the very beginning of 21 century. The opinion suggesting that the science is a structure relating the truth - which could be falsified at any moment - has become gaining respect among the scientists instead of the conventional view taking the wisdom as the comprehension tool and the science as the reflection of truth in the theory. The political and social meanings of this were the illegitimacy of any ideology and the ?goodness? perspective based on the scientific thesis and the impropriety of handling social matters by using mechanistic approach.
Özet
Rönesans'la başlayıp Aydınlanma çağı ile nihai noktasına varan insan aklına ve bilime olan aşırı güven, en etkili sonuçlarını siyaset alanında verdi. Aydınlanmanın akla ve bilimin gücüne dair yarattığı bu iyimserlik, rasyonalist ve pozitivist epistemolojilerce popülerleştirildi ve çarpıtıldı. Pozitivizmin akıl ve bilim yoluyla toplumun istenilen bir biçime sokulabileceği görüşü rasyonalist, bütüncü ve devrimci pek çok siyasi projeye ilham kaynağı oldu. Ancak bunlar, Aydınlanmanın özgürlük ideali ile örtüşmeyen otoriter, totaliter ve baskıcı rejimlerdi. Yirminci yüzyılın başlarında aklın ve bilimin gücüne dair rasyonalist ve pozitivist paradigma sarsılmaya yüz tuttu. Aklın sınırlı bir kavrama aleti ve bilimin de gerçekliğin teoride yansıması olmayıp, gerçekliğe ilişkin her an yanlışlanma ihtimali bulunan bir kurgu olduğu görüşü egemen olmaya başladı. Bunun siyasal ve sosyal teori açısından anlamı, bilimsellik savına dayalı olarak hiçbir ideolojinin ve iyi anlayışının meşrulaştırılamayacağı ve toplumsal konuların mühendislikçi bir bakışla ele alınamayacağıydı.