AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe found that the tibial nerve conduction velocity was slower in the patient group (p<0.001).Conclusion: The results show that in restless legs syndrome patients, tibial nerve conduction parameters may vary according to the control group.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Pathogenesis and clinical correlations of restless legs syndrome are diverse. Its presentation with the neuropathy clinic can be confusing. The aim of this study is to review nerve conductions of lower extremities in patients with restless legs syndrome and to identify possible differences.Material and Methods: Distal nerve conductions of the lower extremities were evaluated cross-sectionally in 32 patients diagnosed with restless legs syndrome according to the battery of diagnosis for restless legs syndrome and additional symptoms were questioned. Motor and sensory nerve conductions were assessed with standard protocol. The demographic, clinical features and nerve conductions of restless legs syndrome patients who were on treatment were compared. The results were compared with the healthy control group (n=29).Results: Neurological examinations of all patients were within normal limits. Both groups were similar in age and gender. Peroneal and sural nerve conduction parameters were not different in both groups (p>0.05). However, the tibial nerve parameters showed a decrease in amplitude and prolongation in distal latency was observed in the patients (p=0.003, p<0.001). We found that the tibial nerve conduction velocity was slower in the patient group (p<0.001).Conclusion: The results show that in restless legs syndrome patients, tibial nerve conduction parameters may vary according to the control group. Before starting the necessary and appropriate treatment in restless legs syndrome patients, it should be noted that, even if the etiological investigation has been done before, it may be important to renew the tests for an optimal treatment plan.
Özet
Amaç: Huzursuz bacak sendromunun patogenez ve klinik korelasyonları çok çeşitlidir. Sendromun nöropati kliniği ile prezentasyonu kafa karıştırıcı olabilir. Bu çalışmanın amacı, huzursuz bacak sendromlu hastalarda alt ekstremite sinir iletilerini gözden geçirmek ve olası farklılıkları belirlemektir.Gereç ve Yöntemler: Huzursuz bacak sendromu ve ek semptomlarının sorgulandığı bataryaya göre 32 huzursuz bacak sendromu tanısı alan ve tedavisi devam eden hastaların kesitsel olarak alt ekstremite distal sinir iletileri değerlendirildi. Motor ve duyu siniri iletileri standart protokol ile gerçekleştirildi. Dopamin agonisti tedavisi devam eden huzursuz bacak sendromu hastalarının demografik, klinik özellikleri ile sinir iletileri değerlendirildi. Sonuçlar sağlıklı kontrol grubu (n=29) ile karşılaştırıldı.Bulgular: Tüm hastaların nörolojik muayeneleri normal sınırlardaydı. Her iki grup yaş ve cinsiyet olarak benzer özellikteydi. Hasta grubunda peroneal ve sural sinir ileti parametreleri sağlıklı kontrol grubu ile kıyaslanınca farklılık göstermiyordu (p>0.05). Ancak tibial sinir parametrelerine bakıldığında kontrol grubuna göre amplitüdde azalma ve distal latansta uzama olduğu görüldü (p=0.003, p<0.001). Tibial sinir ileti hızının da hasta grubunda daha yavaş olduğunu bulduk (p<0.001).Sonuç: Sonuçlar göstermektedir ki huzursuz bacak sendromu hastalarında tibial sinir ileti parametreleri kontrol grubuna göre değişebilir. Huzursuz bacak sendromu hastalarının kullandıkları tedaviyi tekrarlamadan önce, etiyolojik aydınlatma daha önce yapılmış bile olsa optimal tedavi planı için tetkiklerin yenilenmesinin önemli olabileceği unutulmamalıdır.