AI Summary & Key Takeaways
AI InsightDiscussion: Results suggest no significant difference in the risk of drop-out from opioid maintenance treatment in patients using naltrexone implants vs. oral buprenorphine-naloxone.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Through increasing prevalence, opioid use disorder has been an important public health problem. The aim of this study is to compare the risk of drop-out from opioid use disorder maintenance treatment in patients using naltrexone implants vs. oral buprenorphine-naloxone, and to assess some sociodemographic and clinical correlates of drop-out. Method: The study has a retrospective-cohort design. All patients who completed the 21-days inpatient detoxification treatment between January 1st – November 1st, 2019 in a specialized alcohol and substance abuse treatment centre, and planned to be treated with either oral buprenorphine-naloxone or naltrexone implants were included in the study (n: 107). The associations between the drop-outs from the maintenance treatment and the treatment used (buprenorphine-naloxone or naltrexone implants), sociodemographic/clinical characteristics were assessed via multivariate cox regression. Results: No large or significant differences in sociodemographic and clinical characteristics were found between the two treatment groups. Both univariate and multivariate analysis showed no significant differences in the risk of drop-out from treatment between patients using oral buprenorphine-naloxone vs. naltrexone implants (Hazard Ratio: 1.39, %95CI: 0.82-2.35, p: 0.2). Multivariate analysis showed that presence of another substance use in addition to opioid use was significantly associated with the risk of drop-out (Hazard Ratio: 1,79, %95CI: 1,06-3,16, p: 0,04). Discussion: Results suggest no significant difference in the risk of drop-out from opioid maintenance treatment in patients using naltrexone implants vs. oral buprenorphine-naloxone. Additional substance use should be carefully considered while planning opioid use disorder maintenance treatment.
Özet
Amaç: Bu araştırmanın amacı opioid kullanım bozukluğusürdürüm tedavisinde oral buprenorfin-nalokson ve naltrekson implant kullanan hastaların tedaviyi yarıdabırakma riskini karşılaştırmak; tedavinin yarıdabırakılması ile bazı sosyodemografik ve klinik özelliklerinilişkisini incelemektir. Yöntem: Çalışma retrospektifkohort desenindedir. Bir eğitim araştırma hastanesiAMATEM kliniğinde 1 Ocak 2019- 1 Kasım 2019 tarihleriarasında 21 günlük yatarak arındırma tedavisinitamamlamış ve sürdürüm tedavisinde oral buprenorfinnalokson ya da naltrekson implant tedavisi planlanmıştüm hastalar çalışmaya dahil edilmiştir (s:107). Hastalarınsürdürüm tedavisinde kullandıkları ilaç (buprenorfinnalokson veya naltrekson implant), sosyodemografik veklinik özellikleri ile tedaviyi yarıda bırakma arasındakiilişki çok değişkenli cox regresyon analizi ile incelenmiştir.Bulgular: İki tedavi grubunda yer alan hastaların sosyodemografik ve klinik özellikleri arasında büyük ya daanlamlı fark saptanmamıştır. Hem tek değişkenli analizde, hem de diğer değişkenler için uyarlandığında naltrekson implant ile oral buprenorfin-nalokson kullananhastaların izlemde tedaviyi yarıda bırakma riskleriarasında anlamlı fark saptanmamıştır (Hazard Oranı:1,39, %95GA: 0,82-2,35, p: 0,2). Çok değişkenli analizdetedaviyi yarıda bırakma ile opioid kullanımına ek maddekullanımı varlığı arasında anlamlı ilişki saptanmıştır(Hazard Oranı: 1,79, %95GA: 1,06-3,16, p: 0,04). Sonuç:Klinik uygulamada opioid kullanım bozukluğu sürdürümtedavisi planlanırken ek madde kullanımına dikkatedilmelidir.