AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Despite the small size of the study, the results favor the use of gastric pull-up in selected patients with cervical esophageal and hypopharyngeal cancers.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: Gastric pull-up is a common technique in the reconstruction of gastrointestinal continuity following surgery for the primary esophageal and hypopharyngeal tumors with involvement of the esophagus. We evaluated the results of surgery in patients with cervical esophageal and hypopharyngeal cancers. Patients and Methods: Eleven patients (4 women, 7 men; mean age 46 years; range 18 to 70 years) underwent surgery for hypopharyngeal and cervical esophageal epidermoid carcinoma. Surgery included pharyngolaryngoesophagectomy, subtotal thyroidectomy, and gastric pull-up in all patients. In addition, nine patients had radical neck dissection on the involved side and modified radical neck dissection on the contralateral side. One patient had bilateral radical neck dissection. Patients who were alive were followed-up for a mean period of 27 months (range 14 to 46 months). Results: The one-, two-, and three-year survival rates were 54% (6/11), 36% (4/11) and 18% (2/11), respec-tively. Three patients died from early postoperative complications, two from organ failure due to locoregional recurrence (7th month) and to distant metastasis (11th month). Conclusion: Despite the small size of the study, the results favor the use of gastric pull-up in selected patients with cervical esophageal and hypopharyngeal cancers.
Özet
Amaç: Gastrik pull-up, primer özofagus ve özofagusa yayılan hipofarenks tümörlerinde, gastrointesinal sistemin devamlılığının sağlanmasında sık kullanılan bir rekonstrüksiyon tekniğidir. Çalışmamızda, hipofarenks ve servikal özofagus kanseri nedeniyle ameliyat edilen hastalarda bu tekniğin sonuçları değerlendirildi. Hastalar ve Yöntemler: Hipofarenks ve servikal özofagus epidermoid kanseri nedeniyle ameliyat edilen 11 hasta (4 kadın, 7 erkek; ort. yaş 46; dağılım 18-70) çalışmaya alındı. Tüm hastalara farengolarengoözofajektomi, subtotal tiroidektomi ve gastrik pull-up ameliyatı yapıldı. Aynı seansta, dokuz hastaya lezyon tarafına radikal boyun diseksiyonu, diğer tarafa modifiye radikal boyun diseksiyonu, bir hastaya da iki taraflı radikal boyun diseksiyonu uygulandı. Hayatta kalan hastalar ortalama 27 ay (dağılım 14-46 ay) süreyle izlendi. Bulgular: Sağkalım oranları bir yıl için %54 (6/11), iki yıl için %36 (4/11), üç yıl için %18 (2/11) bulundu. Üç hasta ameliyat sonrasında gelişen komplikasyonlar, bir hasta lokorejyonel nüks (7. ay), biri de uzak metastaza bağlı organ yetmezliği (11. ay) nedeniyle yaşamını yitirdi. Sonuç: Sınırlı hasta sayısına rağmen, gastrik pull-up tekniğinin uygun seçilmiş olgularda fonksiyonel sonuçları iyi olan, güvenilir bir rekonstrüksiyon yolu olduğunu düşünüyoruz.