SavedAdd your journal

Journals / KSÜ Doğa Bilimleri Dergisi / 2015 / Cilt: 18 - Sayı: 1

Characteristics of Agricultural Development Cooperatives Managers in Turkey

Türkiye'de Tarımsal Kalkınma Kooperatiflerinde Yöneticilerin Özellikleri

AHMET ŞAHİN
Bülent MİRAN
Murat CANKURT
CİHAT GÜNDEN
CEVAHİR KAYNAKÇI
Pages
1–12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The management of cooperatives bypolitical and personal purposes is important for sustainable agricultural organization.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this study is to determine the characteristics of agricultural development cooperativemanagers in Turkey.
📊
Key Findings & Data:The main material of this study is original data that obtained from the face to face interviewswith 84 managers of agricultural cooperatives.
💡
Conclusion & Impact:The management of cooperatives bypolitical and personal purposes is important for sustainable agricultural organization.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The aim of this study is to determine the characteristics of agricultural development cooperativemanagers in Turkey. The main material of this study is original data that obtained from the face to face interviewswith 84 managers of agricultural cooperatives. Surveys have been made in 7 geographic regions in order to representall of Turkey. Cooperative managers are mainly composed of male.Cooperative principles, not known by themanagers of the cooperative and is an important part of the not applied. The management of cooperatives bypolitical and personal purposes is important for sustainable agricultural organization.

Özet

Bu çalışmanın amacı Türkiye'de Tarımsal Kalkınma Kooperatifi yöneticilerinin özelliklerini belirlemektir.Araştırmanın ana materyalini 84 kooperatif yöneticisi ile yapılan anketlerden elde edilen veriler oluşturmuştur.Çalışmanın Türkiye'yi temsil etmesi bakımından anketler 7 coğrafi bölgede yapılmıştır. Anketlerden elde edilenönemli bulgular; kooperatif yöneticilerinin erkek ağırlıklı olduğu, kooperatifçilik ilkelerinin, kooperatif yöneticileritarafından bilinmediği ve bilinenlerin ise önemli bir kısmının uygulanmadığı yönündedir. Kooperatiflerin politik vekişisel amaçlar güdülmeden yönetilmesi sürdürülebilir tarımsal örgütlenme açısından önemlidir.

🔖

Cite This Article

ŞAHİN, A., MİRAN, B., CANKURT, M., GÜNDEN, C., KAYNAKÇI, C. (2015). Characteristics of Agricultural Development Cooperatives Managers in Turkey. KSÜ Doğa Bilimleri Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 1, 1–12. https://ajindex.com/articles/341729

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Acar, İ., Yıldırım, İ., 2000. Mandıra İşleten Dönerdere Tarımsal Kalkınma Kooperatifine Ortak İşletmelerin Ekonomik Analizi, Yüzüncü Yıl Üniv., Ziraat Fak.,Tarım Bilimleri Derg., 10(1):61-70. Anonim, 2009. Türkiye Kooperatifçilik Kurumu Kayıtları, www.koopkur.org.tr. Anonim, 2013. Türkiye Kooperatifçilik Kurumu Kayıtları. http://www.kopkur.org.tr. Anonim, 2015. Türkiye Kooperatifçilik Stratejisi ve Eylem Planı (2012-2016). Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Kooperatifçilik Genel Müdürlüğü, Ankara. Erişim Tarihi: 10.02.2015
  2. Cook, M.,L., 1994. The Role of Management Behavior in Agricultural Cooperatives. Journal of Agricultural Cooperation, 1994:42-58.
  3. Dedeoğlu, M., Yıldırım, İ., 2006. Emek Tarımsal Kalkınma Kooperatifine Ortak İşletmelerin Ekonomik Analizi, Yüzüncü Yıl Üniv., Ziraat Fak., Tarım Bilimleri Derg., 16(1): 39-48.
  4. Karlı, B., Çelik, Y., 2003. Gap Alanındaki Tarım Kooperatifleri ve Diğer Çiftçi Örgütlerinin Bölge Kalkınmasındaki Etkinliği. TEAE Yayın No:97, Ankara, 109s. Miran, B., 2002. Temel İstatistik. Ege Üniversitesi Basımevi, İzmir, s: 288. Newbold, P., 1995. Statistics for Business and Economics, Prentice-Hall International, New Jersey, pp:867. Özdemir, G., 2005. Cooperative-Shareholder Relations in Agricultural Cooperatives in Turkey. Journal Of Asian Economics 16: 315-325.
  5. Özüdoğru, H., 2004. KÖY-KOOP Kırklareli Birliği'nin Ekonomik Analizi ve Yöneticilerin Kooperatif İşletmelerinin Başarısına Etkilerinin Değerlendirilmesi. TEPGE, Yayın No:120, 172s. Serinikli, N., İnan, İ.H., 2007. Edirne Köy Kalkınma Kooperatifleri Birliğinin Ekonomik Analizi. Tekirdağ Ziraat Fak., Derg., 4 (3): 237-248.
  6. Ünal, V., Güçlüsoy, H., Franquesa, R. 2009. A Comparative Study of Success and Failure of Fishery Cooperatives in the Aegean,Turkey. J. Appl. Ichthyol. (2009), 1-7.
  7. Ünal, V., Yercan, M., 2006. Türkiye'de Su Ürünleri Kooperatifleri ve Balıkçılar İçin Önemi. E.Ü. Su Ürünleri Derg., 23 (1-2):221-227.
  8. Yercan, M., 1996. İzmir Yöresinde Seçilmiş Bazı Tarımsal Amaçlı Kooperatiflerde Kaynak Kullanımı ve Kooperatif İşletmelerde Etkinliğin Ölçülmesi Üzerine Bir Araştırma. Ege Üniv., Fen Bil. Enstitüsü Tarım Ekonomisi ABD. Doktora Tezi, İzmir.
  9. Yıldırım, İ., Acar, İ., 1999. Süt ve Mamullerinin Değerlendirilmesi ve Pazarlanmasında Tarımsal Kalkınma Kooperatiflerinin Rolü: Van Dönerdere Tarımsal Kalkınma Kooperatifi Örneği. Uluslararası Hayvancılık'99 Kongresi, 21-24 Eylül İzmir, 533-540.