Journals / Okmeydanı Tıp Dergisi / 2015 / Cilt: 31 - Sayı: 2

Update Glance on Childhood Intoxication

Çocukluk Çağı Zehirlenmelerine Yeniden Bakış

Pages
82–91
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Our community needs more family, school and social environment cooperation to prevent this problem.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Objective: Intoxication is a process of taking potentially harmful substances into human body.
📊
Key Findings & Data:Okmeydanı İstanbul Training and Research Hospital between 01.01.2010 and 31.12.2010.
💡
Conclusion & Impact:Our community needs more family, school and social environment cooperation to prevent this problem.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2010 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Objective: Intoxication is a process of taking potentially harmful substances into human body. The intoxicating agents differ from country to country, region to region, from time to time and from culture to culture. Our aim was to work out the differences between children admitted to our emergency department at different time periods. Material and Methods: We retrospectively evaluated the archives of S.B. Okmeydanı İstanbul Training and Research Hospital between 01.01.2010 and 31.12.2010. All children admitted with intoxication were included. We classified them by age, gender, intoxicating substance, reason of intoxication, the time lap between ingestion of the toxic substance and admittance. The results were compared with results of previous study made between 1995 and 1997 in the same emergency unit. Results: In the previous study there were 446 patients between 0-13 age of whom 53.4 % were male, whereas in new study there were 470 patients between 0-16 age of whom 45,5 % were male. In the previous and present study, the most frequent causative intoxicating agents were drugs with 59,2 % (n:264) ve 54,0% (n:254) repectively. In the old study the most frequent drug was salicylat 6,5 % (n:29), while in the new study it was parasetamol 7,5 % (n:35). There was increase in costic chemical agent ingestion and decrease in food and mushroom intoxication. There was increase in the rate of suicidal intoxication from 0.44 % to 6 %. Conclusion: Drugs continue to be the most frequent intoxicating agents and paracetamol the highest in frequency. while the frequency of salycylate and mushroom intoxications are decreasing corrosive substance intoxications are increasing. Adolescent suicidal intoxication is alarmingly increasing. Our community needs more family, school and social environment cooperation to prevent this problem.

Özet

Amaç: Zehirlenme vücut için zararlı olabilecek toksik maddelerin alınmasıdır. Zehirlenme etkenleri ülkelere, farklı coğrafik bölgelere, toplumun kültürel düzeyine ve farklı zaman dilimlerinde değişiklik göstermektedir. Burada amacımız aynı hastaneye başvuran çocuklardaki akut zehirlenmeleri ve zaman içindeki değişiklikleri değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya SB İstanbul Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Acil Servisine 1-1- 2010 ile 31-12-2010 tarihleri arasında başvuran hastaların kayıtlarından retrospektif olarak zehirlenme nedeni ile başvuran olgular alındı. Olguların kayıtlarından yaş, cins, zehirlenme etkeni, nedeni, hastaneye başvuru zamanı ve sü- resi değerlendirildi. 1995 ile 1997 yılları arasında yapılan eski çalışma ile yeni yapılan çalışma karşılaştırıldı. Bulgular: İlk çalışmadaki 0-13 yaş aralığındaki 446 olgunun % 53,4ü, yeni çalışmadaki 0-16 yaş aralığındaki 470 olgunun % 45,5 erkekti. Her iki çalışmada da en sık zehirlenmeye neden olan etkenler % 59,2 (n:264) ve % 54,0 (n:254) ile ilaçlardı. Eski çalışmada en sık etken salisilat % 6,5 (n:29) iken, yeni çalışmada parasetamol % 7,5 (n:35) bulundu. Kimyasal nedenlerden çamaşır suyuna bağlı zehirlenmelerde artış, besin zehirlenmelerinden mantar zehirlenmelerinde azalma gözlendi. Özkıyım nedenli zehirlenmelerin % 0,44ten % 6ya ulaştığı görüldü. Sonuç: Çocuklarda zehirlenmelerde ilaçlar hâlâ ilk sırada olup, parasetamol en sık karşılaşılan etkendir. Salisilatlara ve mantarlara bağlı zehirlenmeler azalmakla beraber, korroziv maddelerde artış dikkati çekmektedir. Ergenlerde özkıyım nedenli zehirlenmeler endişe verecek ölçüde artmıştır. Bu konuda başta aileler okul ve toplumun bilgilendirilip, önlemler alınması uygun olacaktır.

🔖

Cite This Article

TÜRKMENOĞLU, Y., GÜMÜŞOĞLU, B. A., SARITAŞ, Ü., YILMAZ, B., ARAT, C., ŞAFAK, E., SAZAK, S., KAÇAR, A., ADAL, S. E. (2015). Update Glance on Childhood Intoxication. Okmeydanı Tıp Dergisi, Cilt: 31 - Sayı: 2, 82–91. https://ajindex.com/articles/340746

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Sarıkayalar F. Çocuklarda zehirlenmeler. Katkı Pediatri Dergisi 2001;22:377-95
  2. Oto Geçim N, İkincioğulları D, Harmancı N. Ulusal Zehir Merkezine yapılan çocukluk çağı vaka başvurularının değerlendirilmesi: 5 yıllık retrospektif çalışma. Türkiye Klinikleri J Pediatr Sci 2006;2:1-4
  3. Arısoy N, Aji DY. Zehirlenmeler. Onat T (ed). Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Cilt 2. Istanbul: Eksen Yayınları 1996: 1035-7
  4. Kalkan Ş. Çevresel Toksinler: Pestisitlerle zehirlenmeler. T Klin J Pharmacol 2003;1:48-52
  5. Güven H. Çevresel Toksinler: Bitkisel ilaçlar ve zehirlenmeler. T Klin J Pharmacol 2003;1:58-61
  6. Hıncal F, Hıncal AA, Müftü Y, Sarıkayalar F, Ozer Y, Çevik E, Kinik E. Epidemiological aspects of childhood poisonings in Ankara: a 10-year survey. Hum Toxicol 1987;6:147-52.
  7. Andıran N, Sarıkayalar F. Pattern of acute poisonings in childhood in Ankara: what has changed in twenty years? Turk J Ped 2004;46:147-52
  8. Biçer S, Sezer S, Çetindağ F, Kesikminare M, Tombulca N, Aydoğan G ve ark. Çocuk Acil Kliniği 2005 yılı akut zehirlenme olgularının değerlendirilmesi. Marmara Medical Journal 2007;20:12-20
  9. Yılmaz HL, Derme T, Yıldıztaş D, Alhan E. Çukurova Bölgesi’ndeki çocukluk çağı zehirlenme olgularının değerlendirilmesi. Nobel Medicus 2009;5:35-44
  10. Öntürk-Akbay Y, Uçar B. Eskişehir bölgesinde çocukluk çağı zehirlenmelerinin retrospektif değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hast Derg 2003;46:103-13
  11. Soyucen E, Aktan Y, Saral A, Akgün N, Numanoğlu AÜ. Sakarya bölgesinde çocukluk çağı zehirlenmelerinin geriye dönük değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hast Derg 2006;49:301-6
  12. Kondolot M, Akyıldız B, Görözen F, Kurtoğlu S, Patı- roğlu T. Çocuk acil servisine getirilen Zehirlenme olgularının değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hast Derg 2009;52:68-74
  13. Binay Ç, Şahin GT, Biçer S, Gemici H, Şahin Ş, Bahar S ve ark. Çocuk Acil Ünitesi 2006 yılı akut zehirlenme vakalarının değerlendirilmesi. Akademik Acil Tıp Dergisi 2010;9:31-40
  14. Türkmenoğlu Y, Gümüşoğlu B, Trabzon T, Pekün F, Öztürk H. Çocukluk çağı zehirlenmelerinin retrospektif değerlendirilmesi. Okmeydanı Tıp Dergisi 1999;16:4-7
  15. Özcan T, Tosun A, İnan G, Yendur G, Özbek E, Can D, Önal H. Hastanemize başvuran zehirlenme olgularının değerlendirilmesi. ADÜ Tıp Fak Derg 2002;3:5-8
  16. Özdemir D, Yiş U, Kalkan Ş, Duman M, Üna l N. Akut çocukluk çağı zehirlenmeleri. Akademik Acil Tıp Dergisi (ATUDER) 2003;1:36-8
  17. Akıcı N, Bayoğlu D, Gür