AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAyrıca, spor hekimlerinin defansif tıp uygulamaları konusundaki bilgilerinin yeterli olmadığı görülmüştür.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: Bu çalışma, spor hekimlerinin defansif tıp uygulamaları konusundaki bilgi düzeylerini ve tutumlarını incelemek üzere tasarlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya, kamu kurumlarında spor hekimliği uzmanı olarak çalışan hekimler ve çeşitli üniversitelerde Spor Hekimliği alanında tıpta uzmanlık eğitimi alan araştırma görevlileri dahil edilmiştir. Katılımcılara, araştırmacılar tarafından hazırlanan tanımlayıcı bilgi formu ve 'Defansif Tıp Uygulamaları Anketi' uygulanmıştır. Bulgular: Araştırmaya, 115 (erkek: n=90, %78.3; kadın: n=25, %21.7) spor hekimi katılmıştır. Katılımcıların %33 (n=38)'ü Arş. Gör. Dr., %42.6 (n=49)'sı Uzman Dr., %7.8 (n=9)'i Dr. Öğr. Üyesi, %2.6 (n=3)'sı Doç. Dr. ve %13.9 (n=16)'u Prof. Dr. unvanına sahiptir. Spor hekimleri arasında, 39 yaşın üzerinde (p=0.0001) olan hekimler ile spor hekimliği alanında 14 ve üzeri yıl mesleki tecrübesi (p=0.03) olan hekimler, spor kulüplerinde ve özel sektörde görev alma bakımından istatistiksel olarak anlamlı fark oluşturmuşlardır (p<0.05). Spor hekimlerinin %49.6 (n=57)'sı her yıl düzenli olarak tıbbi kötü uygulamaya ilişkin zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırdığını, %20.9 (n=24)'u ise bugüne kadar hiç yaptırmadığını beyan etmiştir. Defansif tıp uygulamaları kavramını daha önce duyduğunu beyan edenlerin yaşlarının daha genç (36±8.9'a karşı 41±11.2, p=0.02) ve hekimlik sürelerinin daha kısa (11.7±8.9'a karşı 16.9±11, p=0.01) olduğu gözlemlenmiştir. Ankete verilen cevaplara göre spor hekimlerinin orta düzeyde defansif tıp uygulamaları tutumu gösterdiği belirlenmiştir. Anketin bazı sorularına verilen cevaplarda; katılımcıların defansif tıp uygulamaları konusundaki bilgi düzeyi, akademik seviyeleri ve cinsiyetleri fark oluşturmuştur (p<0.05). Sonuç: Spor hekimleri, malpraktis davaları açısından nispeten düşük riskli bir branşta çalışmalarına rağmen klinik pratiklerinde, defansif tıp uygulamalarına orta düzeyde başvurmaktadırlar. Ayrıca, spor hekimlerinin defansif tıp uygulamaları konusundaki bilgilerinin yeterli olmadığı görülmüştür.
Özet
Objective: This study has been designed to examine the level of knowledge and attitudes of sports medicine physicians on defensive medicine practices. Materials and Methods: Physicians working as sports medicine specialists in public institutions and residents receiving specialization education in sports medicine at various universities in Turkey were included in this study. The descriptive information form prepared by the researchers and the Defensive Medicine Behaviour Scale were applied to the participants. Results: One hundred fifteen sports medicine physicians (male: n=90, 78.3%; female: n=25, 21.7%) participated in the study. While 33% (n=38) of the participants were residents in sport medicine specialty programs, 42.6% (n=49) of the participants were specialists, 7.8% (n=9) had title of assistant professor, 2.6% (n=3) associate professor and 13.9% (n=16) professor of sports medicine. Physicians over 39 years of age (p = 0.0001) and physicians with 14 or more years of professional experience in sports medicine (p = 0.03) were significantly different among sports medicine physicians in terms of working in sports clubs and the private sector. While 49.6% (n=57) of the sports medicine physicians declared that they regularly took out the compulsory financial liability insurance for medical malpractice every year, 20.9% (n=24) of the sports medicine physicians had never done it up to date. Those who stated that they had heard of the concept of defensive medicine practices were younger (36±8.9 versus 41±11.2, p=0.02) and their professional experience was shorter (11.7±8.9 versus 16.9±11, p=0.01). Sports medicine physicians had a moderate attitude towards defensive medical practices. The participants" level of knowledge about defensive medicine practices, their academic level and gender brought up a significant difference in the replies of questionnaire (p<0.05). Conclusion: Despite working in a relatively low-risk specialization in terms of malpractice cases, sports medicine physicians perform defensive medicine practices at a moderate level in their clinical practice. Furthermore, sports medicine physicians' knowledge about defensive medicine practices is insufficient.