SavedAdd your journal

Journals / Yerbilimleri / 2006 / Cilt: 27 - Sayı: 3

Resistivity inversion modelling in landfill sites and its application in an old waste landfill site

Dolgu alanlarda özdirenç ters-çözüm modellemesi ve eski bir atık dolgu alanına uygulanması

Mahmut G. DRAHOR
Meriç A. BERGE
Meriç A. BERGE
Meriç A. BERGE
Pages
195–209
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Böylece kullanılan yöntemin alan çalışmalarında da yararlı sonuçlar ürettiği belirtilmelidir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Dolgu alanlardan kaynaklanan sorunlar, çevresel araştırmalarda önemli bir etkendir.
📊
Key Findings & Data:Yapay veriler, değişik dolgu ortamlarını benzeştirmek için üç farklı benzetim modeli kullanılarak elde edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Böylece kullanılan yöntemin alan çalışmalarında da yararlı sonuçlar ürettiği belirtilmelidir
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Dolgu alanlar · özdirenç · ters-çözüm modellemesi

Özet

Dolgu alanlardan kaynaklanan sorunlar, çevresel araştırmalarda önemli bir etkendir. Özellikle kentlerin yakınlarında bulunan eski ve yeni çöplük sahaları büyük sorunlar üretebilir. Bu aşamada çöp sahası ve çevresindeki jeolojik özellikler oldukça önemlidir. Jeofizik aramalar, kirletilmiş alanlardaki değişik sorunları belirlemede yaygın olarak uygulanmaktadır. Elektrik özdirenç yöntemi, bu tür alanlardaki değişik sorunların belirlenmesinde çok yararlı olup, yöntem atık ve dolgu alan araştırmalarında sıklıkla kullanılmaktadır. Bu çalışmada, atık ve dolgu alanlarda elektrik özdirenç ters-çözüm yönteminin yararlılığını incelemek amacıyla, iki-boyutlu yapay ve arazi verileri kullanılarak modelleme çalışmaları yapılmıştır. Yapay veriler, değişik dolgu ortamlarını benzeştirmek için üç farklı benzetim modeli kullanılarak elde edilmiştir. Hesaplamalarda, özdirenç yönteminin dört temel dizilimi (Wenner, Schlumberger, dipol-dipol, pol-pol) kullanılmıştır. Yapay benzetim çalışmaları, gömülü yapılar arasındaki özdirenç zıtlıkları çok yüksek ve yapılar yüzeye yakın konumda bulunuyorlarsa, derindeki dirençli ve/ya da iletken katmanların belirlenmesinin hemen hemen olanaksız olduğunu göstermiştir. Ayrıca benzetim çalışmaları, yapı boyutlarının da önemli olduğunu ve yapı boyutlarındaki azalmanın da yapıların saptanmasını azalttığını ortaya çıkarmıştır. Sonraki aşamada, Dokuz Eylül Üniversitesi Tınaztepe Yerleşkesi alanında bulunan eski bir atık sahası üzerinde iki-boyutlu özdirenç çalışması yapılmıştır. Özdirenç verisi, üç ayrı hat üzerinden elde edilmiş ve iki-boyutlu özdirenç tersçözüm yöntemi kullanılarak yorumlanmıştır. Özdirenç ters-çözüm çalışmaları, çöplükteki atıkların genelde 10 ile 15 m derinliğe değin uzandığını ve elektriksel değerlerindeki hızlı değişimlere göre alanın bu bölümünde farklı atık hücreleri ya da katmanlarının bulunduğunu göstermiştir. Böylece kullanılan yöntemin alan çalışmalarında da yararlı sonuçlar ürettiği belirtilmelidir

🔖

Cite This Article

DRAHOR, M. G., BERGE, M. A., BERGE, M. A., BERGE, M. A. (2006). Resistivity inversion modelling in landfill sites and its application in an old waste landfill site. Yerbilimleri, Cilt: 27 - Sayı: 3, 195–209. https://ajindex.com/articles/336728

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Ahmed, A. M., and Suleiman, W. N., 2001. Evaluation of groundwater and soil pollution in a land- fill area using electrical resistivity imaging survey. Environmental Management, 28, 655-663.
  2. Aristodemou, E., and Thomas-Betts, A., 2000. DC re- sistivity and induced polarisation investiga- tions at a waste disposal site and its envi- ronments. Journal of Applied Geophysics, 44, 275-302.
  3. Barker, R. D., 1990. Improving the quality of resistivity sounding data in landfill studies. In: S. H. Ward (ed.), Geotechnical and Environmen- tal Geophysics, Vol. 2: Environmental and Groundwater, Tulsa, Society of Exploration Geophysicists, 245-251.
  4. Barker, R. D., 1992. A simple algorithm for electrical imaging of the subsurface. First Break, 10 (2), 53-62.
  5. Benson, A. K., Pyne, K. L., and Stubben, M. A., 1997. Mapping groundwater contamination using DC resistivity and VLF geophysical meth- ods-a case study. Geophysics, 62, 80-86.
  6. Bernstone, C., and Dahlin, T., 1999. Assessment of two automated electrical resistivity data acquisition systems for landfill location surveys: Two case studies. Journal of En- vironmental and Engineering Geophysics, 4, 113–121.
  7. Bernstone, C., Dahlin, T., Ohlsson, T., and Hogland, W., 2000. DC-resistivity mapping of inter- nal landfill structures: Two pre-excavation surveys. Environmental Geology, 39 (3-4), 360-371.
  8. Buselli, G., and Lu, K., 2001. Groundwater contami- nation monitoring with multichannel electri- cal and electromagnetic methods. Journal of Applied Geophysics, 48, 11-23.
  9. Cardarelli, E., and Bernabini, M., 1996. Two case studies of the determination of parameters of urban waste dumps. Journal of Applied Geophysics, 36, 167–174.
  10. Carpenter, P. J., Calkin, S. F., and Kaufman, R. S., 1991. Assessing a fractured landfill cover using electrical resistivity and seismic re- fraction techniques. Geophysics, 56, 1896- 1904.
  11. Chambers, J. E., Ogilvy, R. D., Kuras, O., Cripps, J. C., and Meldrum, P. I., 2002.3D electrical imaging of known targets at a controlled environmental test site. Environmental Ge- ology, 41, 690-704.
  12. Dahlin, T., 1996.2D resistivity surveying for ground- water and environmental applications, First Break, 14, 275-284.
  13. Dey, A., and Morrison, H. F., 1979. Resistivity mod- eling for arbitrarily shaped two-dimensional structures. Geophysical Prospecting, 27, 106-136.
  14. Drahor, M. G., Göktürkler, G., Berge, M. A. ve Kur- tulmuş, Ö. T., 2004. Dört farklı elektrot dizilimine göre bazı üç-boyutlu sığ yeraltı yapılarının görünür özdiren