SavedAdd your journal

Journals / Yerbilimleri / 2005 / Cilt: 26 - Sayı: 2

Resistivity inversion of some shallow subsurface structures

Bazı sığ yeraltı yapılarının özdirenç ters-çözümü

Mahmut G. DRAHOR
Gökhan GÖKTÜRKLER
Meriç A. BERGE
T. Özgür KURTULMUŞ
Pages
1–14
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmaların diğer bir sonucu da; blok benzeri yapılarda L1normu yapı belirlenebilirliğinde daha etkili olmasına karşın, ani değişim göstermeyen jeolojik modellerde L2- normunun daha iyi sonuç vermesidir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, son yıllarda sığ yeraltı yapılarının araştırılmasında yaygın olarak kullanılan elektrik özdirenç verilerinin ters-çözümünü bilgisayar benzetimleri ile irdelemektedir.
📊
Key Findings & Data:Uygulamalar sırasında, hermodel için L1- (bloklu) ve L2- (düzgünlük-kısıtlı) normları kullanılarak iki- ve üç-boyutlu ters-çözümler yapılmış veher bir normun bu modellerdeki başarısı araştırılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmaların diğer bir sonucu da; blok benzeri yapılarda L1normu yapı belirlenebilirliğinde daha etkili olmasına karşın, ani değişim göstermeyen jeolojik modellerde L2- normunun daha iyi sonuç vermesidir
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Modelleme · özdirenç · sığ jeofizik

Özet

Bu çalışma, son yıllarda sığ yeraltı yapılarının araştırılmasında yaygın olarak kullanılan elektrik özdirenç verilerinin ters-çözümünü bilgisayar benzetimleri ile irdelemektedir. Kullanılan modeller; sığ jeofizik araştırmalarda sıkkarşılaşılan, çevresel ve karstik sorunların çözümüne yönelik olarak tasarımlanmıştır. Uygulamalar sırasında, hermodel için L1- (bloklu) ve L2- (düzgünlük-kısıtlı) normları kullanılarak iki- ve üç-boyutlu ters-çözümler yapılmış veher bir normun bu modellerdeki başarısı araştırılmıştır. Ters-çözüm uygulamaları sırasında; elektrik özdirenç yönteminde yaygın olarak kullanılan Schlumberger, Wenner, pol-pol ve dipol-dipol elektrot dizilimleri kullanılarak, budizilimlerin yapı belirlemedeki yeterliliği araştırılmıştır. Modelleme çalışmaları; yüzeye yakın yapıların ters-çözümyöntemiyle daha iyi belirlenmesine karşın, yüzeyde veya yüzeye çok yakın iletken ya da dirençli katmanların olması durumunda, derindeki yapı/yapıların belirlenebilirliğinin zayıfladığını ortaya koymuştur. Ayrıca, dizilim türününyapı belirlenebilirliği üzerinde önemli bir etkisi vardır. Çalışmaların diğer bir sonucu da; blok benzeri yapılarda L1normu yapı belirlenebilirliğinde daha etkili olmasına karşın, ani değişim göstermeyen jeolojik modellerde L2- normunun daha iyi sonuç vermesidir

🔖

Cite This Article

DRAHOR, M. G., GÖKTÜRKLER, G., BERGE, M. A., KURTULMUŞ, T. Ö. (2005). Resistivity inversion of some shallow subsurface structures. Yerbilimleri, Cilt: 26 - Sayı: 2, 1–14. https://ajindex.com/articles/332371

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Başokur, A.T., 2003. Doğrusal ve doğrusal olmayan problemlerin ters-çözümü. TMMOB Jeofi- zik Mühendisleri Odası Eğitim Yayınları, No. 4, 166 s. Candansayar, M.E., and Başokur, A.T., 2001. Detec- ting small-scale targets by the 2D inversi- on of two-sided three-electrode data: app- lication to an archaeological survey. Ge- ophysical Prospecting, 49, 13 -25. Claerbout, J.F., and Muir, F., 1973. Robust modeling with erratic data. Geophysics, 38, 826- 844. Constable, S.C., Parker, R.L., and Constable, C.G., 1987. Occam’s inversion: a practical algo- rithm for generating smooth models from EM sounding data, Geophysics, 52, 289- 300. Dahlin, T., and Zhou, B., 2004. A numerical compari- son of 2-D resistivity imaging with 10 elect- rode arrays. Geophysical Prospecting, 52, 379 -398. Dahlin, T., Bernstone, C., and Loke, M. H., 2002. Ca- se history: A 3-D resistivity investigation of a contaminated site at Lernacken, Swe- den. Geophysics, 67, 1692-1700. deGroot-Hedlin, C., and Constable, S., 1990. Oc- cam’s inversion to generate smooth, two- dimensional models from magnetotelluric data. Geophysics, 55, 1613–1624.
  2. Drahor, M.G., Göktürkler, G., Berge, M.A. ve Kurtul- muş, Ö.T., 2004. Dört farklı elektrot dizili- mine göre bazı üç-boyutlu sığ yeraltı yapı- larının görünür özdirenç modellemesi. Yer- bilimleri, 30, 115-128.
  3. Ellis, R.G., and Oldenburg, D.W., 1994a. Applied ge- ophysical inversion. Geophysical Journal International, 116, 5-11.
  4. Ellis, R.G., and Oldenburg D.W., 1994b. The pole-po- le 3-D DC-resistivity inverse problem: a conjugate-gradient approach. Geophysical Journal International, 119, 187-194.
  5. Inman, J.R., 1975. Resistivity inversion with ridge regression. Geophysics, 40, 798-817.
  6. Inman, J.R., Ryu, J., and Ward, S.H., 1973. Resisti- vity inversion. Geophysics, 38, 1088-1108.
  7. Levenberg, K., 1944. A method for the solution of cer- tain nonlinear problems in least squares. Quarterly of Applied Mathematics, 2, 164- 168. Loke, M.H., 2001. Tutorial: 2-D and 3-D electrical imaging surveys. Penang, Malaysia, Uni- versiti Sains Malaysia, unpublished course notes, 121pp, www.geoelectrical.com. Loke M. H., and Barker, R. D., 1995. Least-squares deconvolution of apparent resistivity pse- udosections. Geophysics, 60, 1682-1690. Loke M.H., and Barker R.D.,1996a. Rapid least-squ- ares inversion of apparent resistivity pse- udosections using a quasi-Newton met- hod. Geophysical Prospecting, 44, 131- 152. Loke M. H., and Barker, R. D., 1996b. Practical tech- niques for