Journals / Van Tıp Dergisi / 2016 / Cilt: 23 - Sayı: 1

Assessment of Suicidal Poisoning In Our Pediatric Emergency Department

Çocuk Acil Servisimize Zehirlenme ile Başvuran Özkıyım Olgularının Değerlendirilmesi

Pages
7–12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Conclusions: Suicide in childhood is an important social problem; more preventive studies in family and school are needed

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Objectives: Suicidal behavior is based on the aim of selfharm which is result of heavy emotional and communicational problems.
📊
Key Findings & Data:Almost 95% of these attempts are in the form of poisoning.
💡
Conclusion & Impact:Conclusions: Suicide in childhood is an important social problem; more preventive studies in family and school are needed
🔬Design:Research Article
📍Scope:2010 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Objectives: Suicidal behavior is based on the aim of selfharm which is result of heavy emotional and communicational problems. Almost 95% of these attempts are in the form of poisoning. The purpose of our study is to evaluate childhood poisoning committed with suicidal aim. Materials and Methods: The records of 90 patients admitted to our pediatric emergency department with suicidal drug intoxication between 1-1-2010 and 31-122010 were evaluated retrospectively. Results: Total of 470 childhood patients were evaluated and 90 (%19.1) of them were admitted for suicidal attempt. All 90 patients were between 10 and 15 years old and medium age was 14.09±1.18 and 78; 86.7% were girls. Most of the patients were admitted in October (n:14; 15.5%). The most used drugs were analgesicsantipyretics (n:35; 39.3%) and drugs affecting central nervous system (n:14; 15.5%). At the admission 78.8% of the patients didn't have any symptoms, 12.2% had central nervous system symptoms, 5.5% had gastrointestinal system symptoms and 3.3% had gastrointestinal system symptoms. The most frequent cause was friendship relation problems 32.2%. Most of patients were treated in our clinic. Only 11.1% of the patients were admitted to intensive care. Conclusions: Suicide in childhood is an important social problem; more preventive studies in family and school are needed

Özet

Amaç: Ciddi emosyonel ve iletişimsel bir problemin belirtisi olan özkıyım davranışının temelinde kendine zarar verme amacı bulunmaktadır. Bu girişimlerin yaklaşık %95'inin zehirlenmeler şeklinde olduğu bildirilmektedir. Çalışmamızın amacı çocukluk dönemindeki zehirlenmelerin bir nedeni olan özkıyım olgularının değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: 1-1-2010 ile 31-12-2010 tarihleri arasında özkıyım nedenli zehirlenme ile Çocuk Acil servisimize başvuran 90 olgu retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Toplam 470 zehirlenme olgusunun 90'ı (%19.1) özkıyım girişimi nedeniyle başvurmuştu. Yaşları 10- 15 arasında olan toplam 90 olgunun yaş ortalaması 14.09 ±1.18 yıl olup bunların 78' i kız (%86.7) idi. En sık başvurunun ekim (n:14; %15.5) ayında olduğu görüldü. En sık kullanılan ilaç grupları sırasıyla analjezik - antiinflamatuar ilaçlar (n:35;%39.3) ve merkezi sinir sistemi (MSS) ilaçları (n:14; %15.5) idi. Hastaneye başvuranlar arasında %78.8 olguda belirti yokken, %12.2' sinde merkezi sinir sistemi belirtileri, %5.5' inde gastrointestinal sisteme ait belirtiler, %3.3 olguda ise kardiovasküler sisteme ait belirti gözlendi. Özkıyım girişimlerinin en sık nedeni olarak %32.2 olguda arkadaş ilişkilerinin bozulması gözlendi. Olguların %11.1'i yoğun bakımda, geri kalanı klniğimizde yatırılarak takip edildi. Sonuç: Özkıyım çocukluk çağında da önemli bir toplumsal sorun olup, önlenmesi için okul ve aile destekli çalışmalar yapılmalıdır.Anahtar Kelimeler: Çocuk, genç, özkıyım, zehirlenme

🔖

Cite This Article

ARAT, C., TÜRKMENOĞLU, Y., AKŞAHİN, B. G., YILMAZ, B., SARITAŞ, Ü., HAMİLÇIKAN, B., BARIŞ, S., ADAL, S. E. (2016). Assessment of Suicidal Poisoning In Our Pediatric Emergency Department. Van Tıp Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 1, 7–12. https://ajindex.com/articles/334836

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Atay IM, Kerimoğlu E. Ergenlerde özkıyım davranışı. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi 2003; 10: 128-136.
  2. Karaman D, Durukan I.Suicide in children and adolescents. Psikiatride Güncel Yaklaşımlar- Current Approaches in Psychiatry 2013; 5 (1): 30- 47. Coskun M, Zoroglu S, Ghaziuddin N. Suicide rates among Turkish and American youth: a cross-cultural comparasion. Arc Suicide Res 2012; 16 (1): 59-72.
  3. Pelkonen M, Marttunen M. Child and adolescent suicide: Epidemiology, risk factors, and approaches to prevention. Pediatr Drugs 2003; 5 (4): 243-265.
  4. Olguin HJ, Garduno LB, Perez JF, Bastida MA, Flores- Perez C. Frequency of suiside attempts by ingestion of drugs seen at a tertiary care pediatric hospital in Mexico. J Popul Ther Clin Pharmacol 2011; 18: 161-165.
  5. Duman M, Özdemir D, Demir K, Akman N, Ünal N. Çocuk acil Servisine özkıyım girişimi ile başvuran olguların özellikleri. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 2004; 18: 236- 240. Hawton K, Bergen H, Waters K, Ness J, Cooper J, Steeg S, et al. Epidemiology and nature of self- harm in children and adolescents: findings from the multicentre study of self-harm in England. Eur Child Adolesc Psychiatry 2012; 21(7): 369- 377. Yalaki Z, Taşar MA, Yalçın N, Dallar Y. Çocukluk ve gençlik dönemindeki özkıyım girişimlerinin değerlendirilmesi. Ege Tıp Dergisi 2011; 50 (2): 125-128.
  6. Kara B, Hatun Ş, Aydoğan M, Babaoğlu K, Gökalp AS. Kocaeli ilindeki lise öğrencilerinde sağlık açısından riskli davranışların değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2003; 46: 30-37.
  7. Pajoumand A, Talaie H, Mahdavinejad A, Birang S, Zarei M, Mehregan FF, et al. Suicide epidemiology and characteristeristics among young Iranians at poison ward, Lokman-Hakim Hospital (1997-2007). Arc Iran Med 2012; 15 (4): 210-213.
  8. Andıran N, Sarıkayalar F. Pattern of acute poisonings in childhood in Ankara: What has changed in twenty years? Turkish J Pediatr 2004; 46(2): 147-152.
  9. Sözer S, Can D, Yavuz Ş, Yendur G, İnan G. Çocuklarda özkıyım girişimlerinmin değerlendirilmesi. Türkiye Klinikleri J Pediatr 1997; 6 (4): 153-157.
  10. Pomerantz W, Gittelman M, Farris S, Frey L. Drug ingestions in Children 10-14 years old: An old problem revisited. Suicide Life Threat Behav 2009; 39: 433-439.
  11. Skinner R, McFaull S. Suicide among children and adolescents in Canada: trends and sex differences, 1980-2008. CMAJ 2012; 184(9): 1029-1034.
  12. Kendirci HNP, Çolakoğlu E, Hızlı Ş, Koçak M, Saylam E, Polat G ve ark. Hastanemiz Çocuk acil servisine başvuran zehir