AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSonuç: Bu basit tekniğin elde edilen ilk bulguları, tekniğin primer kapatılamayan yaraların kapatılmasında uygulanabileceğini ve takip eden süreçte bir komplikasyon gelişmeyeceğini göstermektedir.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: Bu çalışmada, primer kapatılamayan cilt defektlerinin primer ya da kademeli kapatılmasında, germe kuvvetlerinin daha geniş bir alana yayılmasını ve mekanik sürünme ile ciltteki gerilimden faydalanılmasını esas alan yatay matris sütür tekniğinin gazlı bez desteği ile uygulanmasının fizibilitesinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereçler ve Yöntem: Toplamda sekiz hastada bulunan 15 primer kapatılamayan yara çalışmaya alındı. Yaraların hiçbirinin direkt kapatılması mümkün değildi; bu yüzden gazlı bez desteğiyle yatay sütür tekniğine başvuruldu. Gazlı bez sütür materyali ile cilt arasına yerleştirilerek basıncın daha geniş bir alana yayılması amaçlandı. Defektler primer veya kademeli olarak kapatıldı. Bulgular: Yaraların boyutu 1.5 x 1.5 cm ile 17 x 11 cm arasında değişmekteydi. Söz konusu teknik ile olguların tamamında yara dudaklarının karşılıklı getirilmesi mümkün oldu. Müteakip dönemde bir hastada apozisyonun yetersiz kalması nedeniyle greft uygulandı. Böylelikle, diğer hastalarda cilt greft/flepleri veya sekonder iyileşme gibi geleneksel yöntemlerden kaçınılmış oldu. Yaraların iyileşmesi sonrasında, ortalama sekiz aylık takip süresi boyunca hiçbir hastada yarayla ilişkili bir komplikasyon görülmedi. Sonuç: Bu basit tekniğin elde edilen ilk bulguları, tekniğin primer kapatılamayan yaraların kapatılmasında uygulanabileceğini ve takip eden süreçte bir komplikasyon gelişmeyeceğini göstermektedir.
Özet
Objectives: The study examined the feasibility of a suturing technique involving the use of horizontal mattress sutures with gauze support, which is based on the distribution of tensile forces over a wider area and the use of mechanical creep and stress relaxation of skin, for primary or staged closure of skin defects. Material and Methods: A total of 15 wounds of eight patients were included. Direct wound closure was not possible in any of these wounds and all wounds were closed using horizontal sutures supported by gauzes where a gauze was placed between suture material and skin to spread the pressure over a wider area. Defects were closed either primarily or gradually. Results: Size of the wounds ranged between 1.5 x 1.5 cm and 17 x 11cm. Successful skin edge apposition could be accomplished in all fifteen wounds using the technique described herein. In one patient, skin apposition failed subsequently, and the patient was managed with skin grafting; thus, conventional methods including skin grafts/flaps or secondary healing could be avoided in the remaining patients. No scar-related complications occurred during follow-up (mean duration, 8 months) after wound healing. Conclusion: Preliminary results of this simple technique suggest that the technique has the potential to be used for the closure of primary non-closable wounds with low complication rate.