AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn conclusion, cysteine+methionine +cobalt cloride and other combinations used in the treatment of selenium poisoning were found to be more effective than cysteine, methionine, cobalt cloride, sodium, thiosulphate and nitrite.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study was carried out to compare the sole and combine effects of cysteine, methionine, cobalt chloride, sodium thiosulphate and sodium nitrite used in the treatment of sheep poisoned with selenium. In the investigation, the changes occurred in the levels of selenium in the blood samples were determined. In the experiments, 66 sheep, at the.age of approximately two years were used. The animals on which the experiments were made were' fasted from 5.00 pm a day ago to the complement of experimental the next day. Thus, selenium contamination due to feed and water as prevented. Selenium was intramuscularly given at the dose of 0.6 mg/kg. Cysteine, methionine, cobalt chloride, sodium thiosulphate and sodium nitrite were given 30th min before the intravenous selenium administration. Cysteine, methionine, cobalt cloride, sodium thiosulphate and sodium nitrite decreased the levels of selenium in the blood from 2.63 ppm to 1.82, 1.76, 2.14, 1.70 and 2.03 ppm in 30th min, respectively. On the other hand, cysteine+methionine, cysteine+cobalt chloride, methionine+cobalt chloride, cysteine+methionine+cobalt chloride and sodium thiosulphate+sodium nitrite decreased the levels of selenium in the blood from 2.63 ppm to 1.21, 1..21, 1.68, 1.24 and 1.79 ppm in SOthmin, respectively. In conclusion, cysteine+methionine +cobalt cloride and other combinations used in the treatment of selenium poisoning were found to be more effective than cysteine, methionine, cobalt cloride, sodium, thiosulphate and nitrite.
Özet
Bu çalışma, selenyumla zehirlenen koyunların tedavisinde yalnız başına ve kombine olarak kullanılan sistein, metiyonin, kobalt klorür, sodyum tiyosülfat ve sodyum nitritin .etkilerinin karşılaştırılması amacıyla yapıldı. Araştırmada kan örneklerindeki selenyum düzeylerinde meydana gelen değişiklikler belirlendi. Denemelerde yaklaşık 2 yaşında 66 adet koyun kullanıldı. Hayvanlar 1 gün önce akşam saat 17°°'den uygulamalar başlayıncaya kadar aç bırakıldı. Böylece, yem ve sudan ileri gelebilecek olan selenyum bulaşmaları önlendi. Selenyum kas içi yolla 0.6 mg/kg dozunda verildi. Sistein, metiyonin, kobalt klorür, sodyum tiyosülfat ve sodyum nitrit uygulamaları selenyum verilmesinden 30 dk önce yapıldı. Deneysel olarak oluşturulan selenyum zehirlenmesinde sistein, metiyonin, kobalt klorür, sodyum tiyosülfat ve sodyum nitrit 30dk içerisinde kan selenyum düzeyini sırasıyla 2.63 ppm'den 1.82; 1.76; 2.14; 1.70 ve 2.03 ppm değerlerine düşürdü. Diğer yandan kan selenyum düzeyini sistein+metiyonin birlikte verildiğinde 30 dk içerisinde 2.63 ppm'den 1.21 ppm, sistein+kobalt klorür 1.21 ppm, metiyonin+kobalt klorür 1.68 ppm, sistein+metiyonin+kobalt klorür 1.24 ppm ve sodyum tiyosulfat+sodyum nitrit 1.79 ppm değerlerine düşürdü. Sonuç olarak selenyumla zehirlenmelerin tedavisinde kullanılan sistein+ metiyonin+kobalt klorür ile diğer kombinasyonların, yalnız başına verilen sistein, metiyonin, kobalt klorür, sodyum tiyosülfat ve sodyum nitrit gibi ilaçlara göre daha etkili olduğu görüldü.