Journals / Veteriner Bilimleri Dergisi . Eurasian Journal of Veterinary Sciences / 2005 / Cilt: 21 - Sayı: 3

Microbiological and chemical quality of Maraş cheese manufactured in K. Maraş

K. Maraş ve çevresinde üretilen Maraş peynirlerinin mikrobiyolojik ve kimyasal kalitesi

Pages
57–63
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In conclusion, the results indicate that Maraş cheese can be taken for semi-hard, fat cheese kind and it has been manufactured under unhygienic conditions and not by a standard technique.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The study was carried out to determine the microbiological and chemical quality of Maraş cheese ma­nufactured in K.
📊
Key Findings & Data:A total of 50 samples were obtained randomly from retail outlets in K.
💡
Conclusion & Impact:In conclusion, the results indicate that Maraş cheese can be taken for semi-hard, fat cheese kind and it has been manufactured under unhygienic conditions and not by a standard technique.
🔬Design:Research Article
📍Scope:50 samples
⚙️Variables:Escherichia coli · Türkiye · kimyasal bileşim

Abstract

The study was carried out to determine the microbiological and chemical quality of Maraş cheese ma­nufactured in K. Maraş. A total of 50 samples were obtained randomly from retail outlets in K. Maraş and examined mic-robiologically for aerobic mesophiles, pyschrophiles, coliform bacteria, E.coli, fecal streptococci and yeast and mould co­unts and chemically for moisture, dry matter, fat and salt in dry matter and titratable lactic acid content. The average aerobic mesophilic and psycrophilic, coliform, fecal streptococci and yeast and mould Iog10 counts were 6.98, 5.73, 0.38, 5.40 and 5.75 cfu/g, respectively. None of the samples contained E.coli. All of the 50 Maraş cheese samples for coliform bacteria and for E.coli counts complied with the current Turkish Food Codex. The mean percentage values of moisture, fat and salt in dry matter and lactic acid content of the samples were 44.71, 44.16, 13.06, 0.43 percent respectively. None of the samples for moisture content were over the maximum limit in White Cheese Standard, while 98 % contained salt in dry matter over the legal limit. In conclusion, the results indicate that Maraş cheese can be taken for semi-hard, fat cheese kind and it has been manufactured under unhygienic conditions and not by a standard technique.

Özet

Araştırma K. Maraş ve yöresinde üretilen Maraş peynirinin mikrobiyolojik ve kimyasal kalitesini belirlemek amacıyla yapıldı. K. Maraş 'da belli başlı satış yerlerinden rastgele seçilen toplam 50 numune bazı mikrobiyolojik (aerobik mezofilik ve psikrofilik mikroorganizma, koliform bakteriler, E.coli, fekal streptokok ve maya ve küf ) ve kimyasal (rutubet, kuru madde, kuru maddede yağ ve tuz, titre edilebilir asidite) özellikleri yönünden incelendi. Numunelerin aerobik mezofilik ve psikrofilik mikroorganizma, koliform bakterisi, fekal streptokok ve maya ve küf sayıları ortalama sırasıyla 6.98, 5.73, 0.38, 5.40 ve 5.75 log 10 kob/g seviyesinde tespit edildi. Numunelerin hiç birinde E.coli'ye rastlanılmadı. Numunelerin tamamının koliform bakteri ve E.coli sayıları bakımından Türk Gıda Kodeksi'nde öngörülen standartlara uyduğu belirlendi. Numunelerin yüzde ortalama rutubet, kuru maddede yağ ve tuz ile laktik asit cinsinden asidite değerleri sırasıyla 44.71, 44.16, 13.06 ve 0.43 olarak saptandı. Numunelerin % 98'sinin kuru maddede tuz miktarı yönünden Türk Gıda Kodeksi'ne uymadığı, bu­nunla birlikte tamamının rutubet miktarı bakımından Beyaz Peynir Standardı'na uyduğu belirlendi. Sonuç olarak, Maraş pey­nirinin yarı sert, yağlı peynirler sınıfında mütalaa edilebileceği, yörede hijyenik olmayan koşularda ve alışılagelen tekniklerle yapıldığı kanısına varıldı.

🔖

Cite This Article

TEKİNŞEN, K. K. (2005). Microbiological and chemical quality of Maraş cheese manufactured in K. Maraş. Veteriner Bilimleri Dergisi . Eurasian Journal of Veterinary Sciences, Cilt: 21 - Sayı: 3, 57–63. https://ajindex.com/articles/333352

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Akar, B. ve Öner, M.D. (1994). İncir sütünün saflaştırılması ve Antep peyniri yapımında uygulanması. Gıda, 19 5, 329-331.
  2. Aksu, H., Çolak, H., Vural, A. ve Erkan, M.E. (1999). Di­yarbakır bölgesinde üretilen örgü peynirlerinin mik­robiyolojik ve kimyasal özellikleri üzerine bir araştırma. Yüzüncü Yıl Üniv. Vet. Fak. Derg., 10,1-2, 8-11.
  3. Akyüz, N., Tutşi, M.F., Mengel, Z., Ocak, E. ve Altun, İ. (1998). Örgü peynirinin üretim tekniği, bazı mikrobiyolojik ve kimyasal özellikleri. 5. Süt ve Süt Ürünleri Sempozyumu "Geleneksel Süt Ürünleri". Milli Prodüktivite Merkezi Yayınları, No: 621, Sayfa, 328-337,
  4. Mert Matbaası, An­kara. Altun, İ. ve Akyüz, N. (1998). Kahramanmaraş-Elbistan bölgesinde üretilen kelle peynirinin bileşimi, teknik ve hij­yenik özellikleri üzerine bir araştırma. 5. Süt ve Süt Ürünleri Sempozyumu "Geleneksel Süt Ürünleri". Milli Prodüktivite Merkezi Yayınları, No: 621, Sayfa, 105-116,
  5. Mert Matbaası, Ankara. Anonim, (2001).
  6. Türk Gıda Kodeksi, Mikrobiyolojik Kri­terler Tebliği. Tebliğ No: 2001/19. Resmi Gazete; Tarih 02.09.2001, Sayı: 24511. Bridson, E.Y. (1988). "The Oxoid Manual". 8th Edition.
  7. Oxoid Ltd., Hampshire. Çağlar, A., Türkoğlu, H. ve Ceylan, Z.G. (1998). Sıkma peynirinin yapılışı ve bileşimi. 5. Süt ve Süt Ürünleri Sem­pozyumu "Geleneksel Süt Ürünleri". Milli Prodüktivite Mer­kezi Yayınları No 621, Sayfa, 274-281,
  8. Mert Matbaası, An­kara. Çelik, C. (1982). Çeşitli starter kültürleri kullanarak sa­lamura beyaz peynirin (Edirne tipi) standardizasyonu üzerinde araştırmalar. Doçentlik Tezi, Fırat Üniv. Vet. Fak., Elazığ. Demirci, M., Şimşek, O. ve Taşan, M. (1994). Ülkemizde yapılan muhtelif tip peynirler "Her Yönüyle Peynir". 2.Baskı,
  9. Trakya Üniv. Tekirdağ Zir. Fak., Yayın No: 125, Sayfa 273-281,
  10. Tekirdağ Zir. Fak. Basımevi, Tekirdağ. Harrigan, W.F. (1998). "Laboratory Methods in Food Mic­ robiology". Academic Press,
  11. San Diego. İnal, T. ve Ergün, Ö. (1990). "Süt ve Süt Ürünleri Tek­nolojisi", Panzehir Yayınları 1, İstanbul.
  12. Kaptan, N. (1974). Güneydoğu Anadolu Bölgesi Sütçülüğü ile Mahalli Peynirlerden Eritme Peynirciliği Üzerinde Araştırmalar. Ankara Üniv. Zir. Fak., Yayın No: 539, Ankara.
  13. Kaya, S. (1995). Changes in the properties of Gaziantep cheese during it's stroge. A Ph D Thesis, Food En­gineering University of Gaziantep, Gaziantep. Kaya, S., Kaya, A. ve Öner, M.D. (1999). The effect of salt concentration on rancidity in Gaziantep cheese. J. Sci. Food Agric, 79, 213-219.
  14. Marshall, R.T. (1992). "Standart Method For The Exa­mination