AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: As a result, higher SVR rates can be obtained in non-cirrhotic patients whose have low fibrosis score and high treatment compliance.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: We aimed to evaluate 50 adult non-cirrhotic patients with genotype 1b chronic hepatitis C (CHC) whose followed in our clinic between 2003-2010. Materials and Methods: Data of the patients were evaluated retrospectively. HBV or HIV co-infections, otoimmune hepatitis, sirotic patients and pregnants were excluded from the study. Results: Of the patients 54% were male, mean age was 44.6±11.2 (19-65), mean ALT was 57±38.7 IU/L (8-239) and mean HCV RNA was 8x105±2.6x106 IU/ml (579- 1.6x107). Among them 94% were naive and 6% were relapsers. Mean HAI was 6.2±3.1 and mean fibrosis score was 1.8±1.4. Three patients were given standard interferon-α and 47 were given pegylated interferon-α in combination with ribavirin (1000-1200 mg/day). Dose adjustment was done in 42% of the patients due to side effects. Duration of therapy was shorter than 48 weeks in eight patients due to severe psychiatric side effects, excessive weight loss and weakness. Rapid virological response (RVR) was achieved in 64%, early virological response (EVR) in 84% and sustained virological response (SVR) in 68% patients. Among the patients 12% were non-responders and 23% of the responders were relapsed after the therapy. In univariate analysis, younger age, RVR, EVR, dose reduction and short duration of the treatment were predictors of SVR (p<0.05). RVR was the only independent predictor of SVR in multivariate analysis. SVR was developed in 96.3% of the patients with RVR. Conclusion: As a result, higher SVR rates can be obtained in non-cirrhotic patients whose have low fibrosis score and high treatment compliance.
Özet
Amaç: Kliniğimizde 2003-2010 yılları arasında takip ve tedavisi yapılan sirozu olmayan 50 erişkin genotip 1b kronik hepatit C (KHC) hastasında kalıcı virolojik yanıt oranlarının değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Hasta verileri retrospektif olarak değerlendirildi. HBV veya HIV ko-enfeksiyonu, otoimmün hepatiti, sirozu ve gebeliği olan hastalar calışma dışında bırakıldı. Bulgular: Hastaların %54ü erkek, ortalama yaş 44,6±11,2 (19-65), ortalama ALT değeri 57±38,7 (8-239) IU/L ve ortalama HCV RNA düzeyi 8x105±2,6x106 (579-1,6x107) IU/ml idi. Vakaların %94ü daha önceden hiç tedavi almamış naiv hasta iken, %6sında önceki tedaviden sonra relaps gelişmişti. Karaciğer biyopsi sonuçlarına göre ortalama histolojik aktivite indeksi 6,2±3,1, ortalama fibrozis skoru 1,8±1,4 idi. Ribavirin (1000-1200 mg/gün) ile birlikte üç hastaya standart IFN-α, 47 hastaya pegile IFN-α kombinasyonu başlandı. Yan etki nedeniyle %42 hastada ilaç doz ayarı yapıldı. Ciddi psikiyatrik sorunlar, şiddetli halsizlik ve aşırı kilo kaybı gelişen 8 hastada tedavi 48 haftaya tamamlanamadan kesildi. Hızlı virolojik yanıt (HVY) %64, erken virolojik yanıt (EVY) %84, kalıcı virolojik yanıt (KVY) %68 oranında tespit edildi. Tedaviye yanıtsızlık oranı %12 iken tedaviye yanıt alınan hastaların %23ünde relaps gelişti. Tek değişkenli analizde genç hastalarda, HVY ve EVY alınanlarda KVY oranı daha yüksekti (p<0,05). Yan etkiler nedeniyle ilaç dozu azaltılanlarda ve tedaviyi erken kesmek zorunda kalanlarda ise KVY oranı düşüktü (p<0,05). Çok değişkenli analizde, KVYı gösteren tek bağımsız değişken HVY idi. HVY alınan hastaların %96,3ünde KVY elde edildi. Sonuç: Non-sirotik, tedavi uyumu yüksek, düşük fibrozis skoru olan seçilmiş hasta grubunda genotip-1 kronik hepatit B tedavisinde daha yüksek oranlarda KVY elde edilebilmektedir.