AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSonuç: Güncellenen tahminlerimiz, özellikle Suriyeli hastalar nedeniyle Şanlıurfa’da genotip 4 ve genotip 5’teki artışı doğrulamaktadır.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: Hepatit C virüsü (HCV), küresel ölüm ve morbiditenin başlıca nedenlerinden biridir. Çalışmamızın amacı Şanlıurfa’da HCV genotiplerinin dağılımını belirlemek, Suriye’den gelen hastaların HCV genotiplerinin dağılımı üzerindeki etkisini görmek ve sonuçları ülkemizdeki diğer bölgelerle karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Ocak 2011 ile Aralık 2015 arasında, toplam 312 (58’i Suriyeli hasta) HCV-RNA pozitif hepatit C hastasının serum örnekleri HCV genotiplendirme için laboratuvara gönderildi. HCV genotip analizi, ticari Abbott GT II (Abbott, ABD) kullanılarak araştırıldı. Bulgular: En sık rastlanan genotip; genotip 1 (%69,6), iken genotip 2 (%14,1) ve genotip 4 (%10,3) bunu takip etmekteydi. Suriyeli hastalar arasında en yaygın genotip; genotip 4 (%48,2) iken genotip 1 (%41,4), genotip 5 (%8,7) bunu takip etmekteydi. Verilerimiz 2011-2015 döneminde genotip 1 ve 2 prevalansının sırasıyla %75’ten %58,7’ye ve %21,2’den %12’ye düştüğünü, genotip 4 ve 5’in Suriyeli hastalar nedeniyle sırasıyla %1,9’dan %20’ye ve 0’dan %1,6’ya çıktığını göstermektedir. Sonuç: Güncellenen tahminlerimiz, özellikle Suriyeli hastalar nedeniyle Şanlıurfa’da genotip 4 ve genotip 5’teki artışı doğrulamaktadır.
Özet
Objectives: Hepatitis C virus (HCV) is one of the major causes of global mortality and morbidity. The purpose of our study was to characterize the distribution of HCV genotypes in Şanlıurfa, to see the effect of patients from Syria on the distribution of HCV genotypes and to compare our results with other regions in our country. Materials and Methods: Between January 2011 and December 2015, serum samples of 312 HCV-RNA positive patients (58 Syrian patients) were sent to the laboratory for HCV genotyping. HCV genotype analysis was investigated using a commercial Abbott GT II assay (Abbott, USA). Results: The most frequent genotype was genotype 1 (69.6%), followed by genotype 2 (14.1%) and genotype 4 (10.3%). Among Syrian patients, the most prevalent genotype was genotype 4 (48.2%), followed by genotype 1 (41.4%) and genotype 5 (8.7%). Our data showed that the prevalence of genotype 1 decreased from 75% to 58.7% and genotype 2 decreased from 21.2% to 12% between 2011 and 2015, while genotype 4 increased from 1.9% to 20% and genotype 5 increased from 0% to 1.6% due to the Syrian patients. Conclusion: Our updated estimates confirm an increase in genotype 4 and genotype 5, particularly in Şanlıurfa due to the Syrian patients.