SavedAdd your journal

Journals / Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 2

Uşak İli Buğday (Triticum aestivumL.) Ekim Alanlarında Sorun Olan Yabancı Ot Türlerinin, Yaygınlık ve Yoğunluklarının Belirlenmesi

Derya KÖKTAŞ
Derya YAVUZ ÖĞÜT
Pages
349–367
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Secalecereale L., Convolvulusarvensis L., Avenabarbata Pott ex Link subsp. barbata, GaliumtricornutumDandy ve Biforaradians Biebtürleri en yaygın yabancı otlar olmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yabancı otlar % 48-52 oranlarında kayıpla diğer biyotik faktörlerden ön plana çıkmakta, rekabet ve salgıladığı allelopatik maddelerle buğdayda ürün kalitesinin düşmesine ve verim kaybına neden olmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Çalışma, Uşak ilini temsil edecek şekilde altı ilçede (Merkez, Banaz, Eşme, Karahallı, Ulubey ve Sivaslı) toplam 115 tarlada, mücadele yapılıp yapılmaması gözetilmeksizin buğday ekim alanları gezilerek yabancı otların tür, yaygınlık ve yoğunluklarının belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür.
💡
Conclusion & Impact:Secalecereale L., Convolvulusarvensis L., Avenabarbata Pott ex Link subsp. barbata, GaliumtricornutumDandy ve Biforaradians Biebtürleri en yaygın yabancı otlar olmuştur.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Yabancı otlar % 48-52 oranlarında kayıpla diğer biyotik faktörlerden ön plana çıkmakta, rekabet ve salgıladığı allelopatik maddelerle buğdayda ürün kalitesinin düşmesine ve verim kaybına neden olmaktadır. Bu nedenle Uşak ili buğday alanlarında yürütülen bu çalışmada yabancıotların tür ve yoğunluklarının belirlenmesi, mücadele çalışmalarına kaynak oluşturması açısından önem arz etmektedir. Çalışma, Uşak ilini temsil edecek şekilde altı ilçede (Merkez, Banaz, Eşme, Karahallı, Ulubey ve Sivaslı) toplam 115 tarlada, mücadele yapılıp yapılmaması gözetilmeksizin buğday ekim alanları gezilerek yabancı otların tür, yaygınlık ve yoğunluklarının belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Yapılan çalışma sonucunda Uşak ili buğday alanlarında 24 familyaya ait 11’i cins, 65’i tür ve tür altı takson düzeyinde toplam 76 takson tespit edilmiştir. İl bazında elde edilen sonuçlara göre yabancı otların genel olarak yoğun olmadığı ancak bazı türlerin yaygın olduğu belirlenmiştir. Secalecereale L., Convolvulusarvensis L., Avenabarbata Pott ex Link subsp. barbata, GaliumtricornutumDandy ve Biforaradians Biebtürleri en yaygın yabancı otlar olmuştur.

🔖

Cite This Article

KÖKTAŞ, D., ÖĞÜT, D. Y. (2020). Uşak İli Buğday (Triticum aestivumL.) Ekim Alanlarında Sorun Olan Yabancı Ot Türlerinin, Yaygınlık ve Yoğunluklarının Belirlenmesi. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 349–367. https://ajindex.com/articles/330663

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Anonim, 2018a.Uşak Belediyesi Coğrafi Yapısı.(http:// http://www.usak.bel.tr) (Erişim Tarihi: 10.11.2018). Anonim, 2018b. T.C. Başbakanlık Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü, Uşak İl Müdürlüğü Kayıtları. Arslan, Z.F. 2018a. Şanlıurfa ili mısır tarlalarında bulunan yabancı otların yaygınlık ve yoğunlukları ile mücadele sorunlarına çözüm önerileri. Türk Tarım-Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi, 6(10): 1322-1328. ISSN: 2148-127X. Arslan, Z.F. 2018b. Decrease in biodiversity in wheat fields due to changing agricultural practices in five decades. Biodiversity and Conservation. 27(12):3267-3286.
  2. Bilgir, S. 1965. Ege Bölgesi hububat tarlalarında görülen yabancı otlar ve savaş imkanları üzerinde bazı incelemeler. T.C. Tarım Bakanlığı Yayınları Teknik BülteniNo: 14, İzmir.
  3. Boz, Ö. 2000. Aydın ili buğday ekim alanlarında bulunan yabancı otlar ile rastlama sıklıkları ve yoğunluklarının saptanması. Türkiye Herboloji Dergisi, 3 (2): 1-11.
  4. Boz, Ö., Doğan, N.M., Dura, S. 2000. Denizli ili buğday ekim alanlarında bulunan yabancı otlar ile rastlanma sıklıkları ve yoğunluklarının saptanması. TürkiyeHerboloji Dergisi, 3 (1): 37-52.
  5. Boz, Ö., Doğan, N., Albay, F. 2002. Aydın ili buğday alanlarındaki önemli yabancı otlar ve mücadelesi. Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Aydın İl Müdürlüğü Dergisi, 24-27.
  6. Bükün, B. 2004. The weed flora of winter wheat in Şanlıurfa, Turkey. Pakistan Journal of Biological Sciences, 7 (9):1530-1534.
  7. Cavlan, S., Şık, L. 2012. Flora of Üçpınar Town (Manisa-Turkey). Celal Bayar University Journal of Science, 8:1-16.
  8. Civelek, Ş., Kırbağ, S., Parlak, Y. 1997. Elazığ İli tahıl tarlalarındaki yabancı otların belirlenmesi. Türkiye II. Herboloji Kongresi, 1-4 Eylül 1997, İzmir, 53. Çetin, E., Seçmen, Ö. 2008. Flora of Boncuk Mountains (Burdur-Muğla, Turkey),International Journal of Botany 4 (2): 130-150.
  9. Davis, P.H. (ed) 1965-1985. Flora of Turkey and the Aegean Islands. Vol 1-9.
  10. University Press,
  11. Edingburg. Davis, P.H., Mill, R., Tan, K. 1988. Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Vol 10. University Press,
  12. Edingburg. Doğan, Y., Baslar, S., Çelik, A., Mert, H.H., Öztürk, M. 2004. A study on the roadside plants of West Anatolia, Turkey. Nat. Croat., 13: 63-80.
  13. Ersoy, Y., Çıngay. B., Şekerciler, F., Demir, O., Cabi, E. 2019. Checklist of grasses (PoaceaeBarn.) in Istanbul. Acta Biologica Turcica, 32 (3): 149-159. FAOSTAT, 2018. Wheat Production in World 2018. (http://www.fao.org) (Erişim Tarihi: 11.06.2019).
  14. Fener, D., Aykurt, C. 2019. The flora of Kıbr