AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTherefore, the packages need to be gathered and kept under control with any practices such as the process of deposit.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Abstract This study aims to determine producers’ environmental sensitivity in terms of pesticide use in hazelnut production in Merkez, Bulancak, Espiye, Görele, Kesap and Tirebolu districts of Giresun province. Data was gathered within 2012 production year through a questionnaire with the participation of 100 farmers in 24 different villages who were determined through random sampling. The literature was reviewed and state institutions and organizations were also applied. This study revealed that farmers visit agricultural organizations but their visit is not in a satisfying level. The rates of the participants for the consultation in pesticide choice were defined as: 66% to a pesticide dealer, 18% to their supervisor agricultural engineers, 7% to a technical organization, 5% to their experience 3% to an agricultural engineer. Also, the rate of those who imitated their neighbors was 1%. Most of the participants (83%) stated that residues of these pesticides on the plants are harmful; by stressing that they do not have enough knowledge about that. Farmers remove pesticide packages either by burning (66%), by throwing away into a bin after packaging (24%), burying (8%) or throwing them around (2%). Each has a negative effect on the environment, thereby on living creatures in a certain level. Therefore, the packages need to be gathered and kept under control with any practices such as the process of deposit.
Özet
Bu çalışmanın amacı Giresun İli Merkez, Bulancak, Espiye, Görele, Keşap ve Tirebolu ilçelerinde fındık üreten üreticilerin tarımsal ilaç kullanımında çevresel duyarlılıklarını ortaya koymaktır. Çalışmada kullanılan veriler basit tesadüfi örnekleme yöntemiyle toplanmış olup, kullanılan anket 24 köyden 100 çiftçiye uygulanmıştır. Bunun yanında yerli ve yabancı literatür taranmış, kamu kurum ve kuruluşlarından elde edilen verilerden de faydalanılmıştır. 2012 üretim yılını kapsayan çalışmada şu sonuçlar elde edilmiştir. Üreticiler yeterli düzeyde olmasa da tarımsal kuruluşları ziyaret ettikleri ve bu üreticilerin %66’sının tarımsal ilaç seçimini bayilere danışarak, %18’inin danışmanı olan ziraat mühendislerine sorarak, %7’si teknik teşkilata sorarak, %5’i kendi deneyimine göre, %3’ü ziraat mühendisine sorarak ve %1’i ise komşularına danışarak kullandıkları saptanmıştır. Çiftçilerin büyük çoğunluğu (%83) bitkiler üzerinde kalan kimyasal ilaç kalıntılarının insan sağlığı için zararlı olduğunu belirtmiş, ancak yeterli bilgilerinin olmadığını da ifade etmişlerdir. Çiftçilerin ilaç ambalajlarının imhasında kullandıkları yöntemler ve yüzdeleri: %66’sı ilaç ambalajlarını ilaçlamadan sonra yakma, %24’ü poşetleyerek çöp kutusuna atma, %8’i toprağa gömme, %2’si ise düzensizce çevreye atma şeklinde belirlenmiştir. Bu yöntemlerden her birinin çevreye ve canlı yaşamına olumsuz etkileri vardır. Bu zararlı etkilerin en aza indirilmesi ilaç ambalajlarının depozito ve benzeri bir uygulama ile toplanıp kontrol altına alınması ile mümkün olabilir.