AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe consider that, if there is any inconsistency between the results of staining with these six markers, other antibodies should be incorporated into the panel.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: An important difficulty pathologists confront concerning thoracic pathology is the differentiation of pleural epithelioid malignant mesothelioma from pulmonary adenocarcinoma infiltrating into the pleura or metastatic adenocarcinoma. Since epithelioid malignant mesothelioma may depict microscopic patterns similar to adenocarcinoma, morphological findings may not be sufficient to make a differential diagnosis. Up to now, many immunohistochemical markers have been proposed for their differentiation and there have been many studies on the sensitivity and specifity of each marker. Material and Method: In this study we retrospectively evaluated the reports on patients diagnosed as pleural epithelial MM and patients diagnosed as adenocarcinoma infiltrating into the pleura for the past seven years and determined the immunohistochemical markers used for differential diagnosis. Results: Most frequently used markers were calretinin and CK5/6 for epithelioid malignant mesothelioma and CEA, CD15 and TTF-1 for adenocarcinoma. EMA was used in both groups. Conclusion: We found that a panel including calretinin and CK5/6 for malignant mesothelioma and CEA and CD15 for adenocarcinoma and additionally EMA and TTF-1 avoided the difficulty in all cases. We consider that, if there is any inconsistency between the results of staining with these six markers, other antibodies should be incorporated into the panel.
Özet
Amaç: Toraks patolojisi pratiğinde karşımıza çıkan önemli sorunlardan biri plevral epiteloid malign mezotelyoma ile plevrayı infiltre eden pulmoner adenokarsinomun ya da metastatik adenokarsinomun ayırıcı tanısının yapılmasıdır. Epiteloid malign mezotelyoma, adenokarsinoma benzer mikroskopik paternler gösterebildiğinden ayırıcı tanıda morfolojik bulgular yetersiz kalmaktadır. Bu ayırımın yapılabilmesi için günümüze değin pek çok immünhistokimyasal işaretleyici öne sürülmüş ve her biri için sensitivite ve spesifiteyi araştıran çok sayıda makale yayınlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada bölümümüzde son 7 yıl içinde tanı almış plevral epitelyal malign mezotelyoma olguları ile plevrayı infiltre etmiş adenokarsinom olgularına ait raporlar incelenmiş, bu olgularda ayırıcı tanıya giderken kullanılan immünhistokimyasal işaretleyiciler değerlendirilmiştir. Bulgular: En sık kullanılan işaretleyiciler epiteloid malign mezotelyoma için kalretinin ve CK5/6, adenokarsinom için CEA, CD15 ve TTF-1 idi. Her iki grupda da EMA çalışılmıştı. Sonuç: Laboratuarımızda epiteloid malign mezotelyoma açısından kalretinin, CK5/6, adenokarsinom açısından CEA ve CD15 ve bunlara eklenen EMA ve TTF-1’den oluşan bir panelin hemen tüm olgularda sorunu çözdüğünü gördük. Uygulanan bu panelin sonuçlarında bir uyumsuzluk izlendiği takdirde diğer antikorların eklenmesinin uygun olacağını düşünmekteyiz