AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: In conclusion, our data showed that, in addition to medical treatment,CP, as it aids in reducing respiratory symptoms and does not lead to any complications, should be applied more frequently in newborns with respiratory problems.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: The aim of the study is to determine the effects of applications and characteristics of patients followed with chest physiotherapy (CP) programs in the neonatal intensive care unit (NICU). Material and Method: Our study was carried out with 15 patients who had been in NICU and had been examined retrospectively. CP applications consisted of postural drainage, percussion, vibration, positioning, aspiration and passive normal range of motions were applied to all of the patients for nearly 15-20 minutes in 3 sessions/day. Results: The mean age of patients was 33.3±3.6 days. Of the patients, 40% had respiratory distress syndrome, 26.6% had newborn pneumonia, 20% had infant tachypnea, 6.7% broncho-pulmonary dysplasia and 6.7% atelectasis after pneumothorax. The average hospitalization period was 27.27±24.20 days and the average number of CP sessions was 24.60±16.32. At the time of discharge from the NICU, the X-ray findings were normal in 86.7% of the patients. There was a decrease in the heart rate (p=0.002), respiratory frequency (p=0.001), and PaCO2 (p=0.01) at the time of discharge from the NICU compared to the initial values on admission. Conclusion: In conclusion, our data showed that, in addition to medical treatment,CP, as it aids in reducing respiratory symptoms and does not lead to any complications, should be applied more frequently in newborns with respiratory problems.
Özet
Giriş: Çalışmamızın amacı; yenidoğan yoğun bakım ünitesinde (YYBÜ) göğüs fizyoterapi (GF) programlarıyla takip ettiğimiz olguların özelliklerini ve uygulamalarımızın etkinliğini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız; YYBÜ'nde yatan ve ilgili uzman hekim tarafından GF endikasyonu alan ve fizyoterapisi uygulanan 15 (11 E, 4 K) hastanın retrospektif incelemesi ile yapıldı. Olguların tümüne 3 seans/gün sıklıkta, yaklaşık olarak 15-20 dakika süren postüral drenaj, perküsyon, vibrasyon, pozisyonlama, aspirasyon uygulamalarından oluşan GF programı uygulandı. Bulgular: YYBÜ'nde yatan yaş ortalaması 33.3±3.6 gün olan olgularımızın % 40'ının respiratuar distres sendromu, %26.6'sının neonatal pnömoni, %20'sinin yeni doğan geçici takipnesi, %6.7'sinin bronko-pulmoner displazi, %6.7'sinin pnömotoraks sonrası atelektazi tanısı nedeniyle GF endikasyonu aldığı tespit edildi. Hastanede kalış süresi ortalama 27.27±24.20 gün olan olgularımıza ortalama 24.60±16.32 kez GF seansı uygulandı. YYBÜ çıkışında olguların %86.7'sinde X-ray bulguları normal bulundu. YYBÜ çıkışında ilk yatışa göre olguların kalp hızı (p=0.002), solunum frekansı (p=0.001) değerlerindeki düşüşün, Ph değerindeki artışın (p=0.01), PaCO2 miktarındaki düşüşün (p=0.01) istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptandı. Sonuç: Elde edilen veriler ışığında; medikal tedaviyle birlikte uygulanan GF'nin solunum problemi olan yenidoğan olgularında herhangi bir komplikasyon oluşturmadan uygulanabilmesi ve hastaların solunumsal semptom ve bulgularını azaltması nedeniyle yaygın olarak kullanılması gerektiği düşünülmektedir.