AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe investigated whether the factor was identified, whether patients received a specific therapy according to the results of a culture antibiogram, and whether the patients received appropriate antibiotics therapy initially.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The aim of this study was to determine the effects of identification of the pathogens and specific and appropriate treatments, and the success of these treatments for subjects who acquired HAP non-ICU. Material and Method: The analyzed data was obtained from the records of 154 consecutive HAP patients who acquired pneumonia non-ICU. We investigated whether the factor was identified, whether patients received a specific therapy according to the results of a culture antibiogram, and whether the patients received appropriate antibiotics therapy initially. Results: When the groups treated specifically (n=78) and empirically (n=76) were compared, there were no significant differences between the clinical success rates. The difference was not significant between the group given an appropriate antibiotherapy initially (n=42) and the group whose initial therapy was changed according to the culture antibiogram after the factor was found (n=36). When the group given appropriate initial antibiotherapy (n=42) was compared with all the other patients (n=112), the difference between the clinical success rates was not significant. The most remarkable result of the study was the success rate being significantly higher in the group in which the pathogen could not be identified (n=66) compared with the group in (n=88) which the pathogen was identified (p=0.022). Conclusion: The clinical success rate was low in microorganism-caused HAPs with a potential for drug resistance and having the characteristic of developing rapid resistance, such as Acinetobacter spp. and Pseudomonas spp, even though specific treatment was administered. These results indicate that the prevention of infections that occur with such microorganisms is more important than the treatment.
Özet
Amaç: Bu çalışmada hastanemizde yoğun bakım dışında gelişen hastane kökenli pnömonili (HKP) olgularda etken tespit edilip edilememesinin, spesifik tedavi alıp alamamanın, erken veya geç uygun antibiyoterapi almanın tedavi başarısına olan etkilerini saptamayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: 2005-2006 tarihleri arasında yoğun bakım dışında gelişen HKP nedeniyle prospektif olarak çalışmaya alınan ardışık 154 erişkin hastanın verileri çalışmanın amacına uygun bir şekilde analiz edildi. Etkenin tespit edilip edilememesinin, etkenin erken tespitinin, kültür antibiyogram sonucuna göre spesifik tedavi alıp alamamanın, başlangıçta uygun antibiyotik tedavisi almanın klinik başarı oranları ile ilişkisi x2 yöntemiyle karşılaştırıldı. Bulgular: Spesifik tedavi verilen grup (n=78) ile sadece ampirik tedavi verilebilen grup karşılaştırıldığında (n=76) klinik başarı oranları arasında anlamlı fark saptanmadı. Başlangıçta uygun antibiyoterapi verilen grup (n=42) ile etken tespit edildikten sonra kültür antibiyograma göre başlangıç tedavisi değiştirilen (n=36) grup karşılaştırıldığında klinik başarı oranları arasındaki fark anlamsız bulundu. Başlangıçta uygun antibiyoterapi verilen grup (n=42) ile diğer tüm hastalar karşılaştırıldığında da (n=112) klinik başarı oranları arasında fark anlamsız bulundu. Çalışmanın en ilginç sonucu ise etkenin tespit edilemediği grupta (n=66) tespit edilen gruba göre (n=88) tedavi başarısının anlamlı biçimde yüksek bulunmasıydı (p=0.022). Sonuç: Acinetobacter spp. ve Pseudomonas spp. gibi çok ilaca direnç potansiyeli taşıyan ve hızlı direnç geliştirebilme özelliğine sahip mikroorganizmalarla oluşan HKP'lerde spesifik tedavi verilse dahi klinik başarı oranları düşüktür. Bu sonuç, bu tip özelliklere sahip mikroorganizmalarla oluşacak enfeksiyonları önlemenin, tedaviden daha önemli olduğuna işaret etmektedir.