AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFor that reason, it is appropriate that all patients with PCa should undergo baseline bone evaluation regardless PSA levels.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Digital rectal examination (DRE), serum prostate specific antigen (PSA) levels and bone scintigrahy in patients with prostate cancer are the staging tools used the most common. In this study, it has been investigated whether there is any relationship between serum PSA levels and bone scintigraphy in the patients diagnosed with prostate cancer (PCa). Ninety-nine patients with PCa were included. The patients were divided into 2 groups according to scintigraphy results as positive and negative. The difference between the groups regarding the patients' age and serum PSA levels was evaluated by Student-t test. No bone involvement in scintigraphy was found in 38 patients while 61 patients had bone involvement. PSA level was 93.12$\pm$9.66 ng/ml in patients with bone involvement while it was 31.95 ±4.10 ng/ml in those without bone involvement. There was a significantly difference between both groups in terms of serum PSA levels. All of the patients with PSA levels above 100 ng/ml (n:22) had bone involvement. Six of 22 patients with serum PSA levels less than 20 ng/ml (9.8%) had bone involvement. High PSA levels are a good marker for bone involvement. However, approximately 10% of the patients with low PSA levels (n:22) may be found bone involvement, as well. For that reason, it is appropriate that all patients with PCa should undergo baseline bone evaluation regardless PSA levels.
Özet
Prostat kanseri (PCa) olan hastalarda parmakla rektal muayene (PRM), serum PSA düzeyleri ve kemik sintigrafisi en sık kullanılan evreleme yöntemleridir. Bu çalışmada, PCa tanısı almış hastalarda prostat spesifik antijen (PSA) düzeyleri ile kemik sintigrafisi arasında bir ilişki olup olmadığı araştırıldı. Prostat kanseri tanısı konmuş 99 hasta çalışmaya dahil edildi. Bu hastalar kemik sintigrafi sonuçlarına göre sintigrafi pozitif ve negatif olarak 2 gruba ayrıldı. Hasta yaşı ve serum PSA düzeyleri açısından gruplar arasındaki fark Student-t testi ile değerlendirildi. Altmış bir hastada (%61,6) sintigrafik olarak kemik tutulumu saptanırken, 38 hastada (%38,4) sintigrafik olarak kemik tutulumu yoktu. Kemik tutulumu saptanan hastalarda PSA düzeyi 93.12±9.66 ng/ml iken kemik tutulumu olmayanlarda PSA düzeyi 31.95±4.10 ng/ml olarak bulundu. Her iki grup arasında da PSA düzeyleri açısından anlamlı fark vardı (p=0.0000, p<0,05). PSA düzeyi 100 ng/ml üzeri olan tüm hastalarda (n=22) kemik tutulumu vardı. PSA düzeyi 20 ng/ml altında olan 22 hastanın ise 6'sında (%9.8) kemik tutulumu saptandı. Sonuç olarak yüksek PSA değerleri kemik tutulumunun iyi bir belirleyicisidir. Ancak PSA düzeyi düşük olan prostat kanserli hastalarda da yaklaşık olarak %10 oranında kemik tutulumu bulunabilmektedir. Bu nedenle PSA düzeyine bakılmaksızın prostat kanseri tanısı konmuş tüm hastaların bazal kemik değerlendirmelerinin yapılması uygun olacaktır.