Journals / Yaşadıkça Eğitim Dergisi / 2021 / Cilt: 35 - Sayı: 1

Study of Education Policies for the Disabled Primary and Secondary Education in Turkey

Türkiye’de İlk ve Orta Öğretimde Özel Gereksinimli Öğrencilere Yönelik Eğitim Politikalarının İncelenmesi

Pages
104–131
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Various recommendations were made in the end of the study.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Education policies should be inclusive and should show characteristics that are rightful, organized with appropriate goals and can be implemented for anyone with / without disabilities.
📊
Key Findings & Data:Constitutions of 1982, Education Act, Decrees, Regulations and Guidelines, Development Plans, National Education Councils and Education Workshops.
💡
Conclusion & Impact:Various recommendations were made in the end of the study.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Education policies should be inclusive and should show characteristics that are rightful, organized with appropriate goals and can be implemented for anyone with / without disabilities. Description methodology and literature review / analysis technique performed with the aim of this study is still in force and the first to reveal documents related to disability policy approaches through the concept of education policy at secondary level and is assessing in Turkey. These documents are T. R. Constitutions of 1982, Education Act, Decrees, Regulations and Guidelines, Development Plans, National Education Councils and Education Workshops. The results of he study highlights that the concept of individuals with special needs are covered adequately in education policies. However, more studies should be carried out to put these policies in practice and to create models but work on them in practice and modeling indicate that needs to be done. Various recommendations were made in the end of the study.

Özet

Temel hak ve eşitlikler ilkesinden yola çıkıldığında eğitim politikalarının, toplumdaki her birey için kapsayıcı nitelikte olması gerekmektedir. Bu noktada eğitim politikası bileşenlerinin engeli olan ya da olmayan herkes için hak gözeten, buna uygun hedeflerle düzenlenmiş olan ve uygulamaya konulabilen özellikler göstermesi önemlidir. İçerik analizi ile gerçekleştirilen bu çalışmanın amacı, Türkiye’de halen yürürlükte olan ilk ve orta öğretim düzeyindeki eğitim politikasının özel gereksinimli bireylere ilişkin yaklaşımlarını ortaya koymak ve değerlendirmektir. Çalışmada Türkiye’de ilk ve orta öğretimde özel gereksinimli bireylere yönelik olan ve halen yürürlükte bulunan eğitim politikası belgeleri incelenmiş ve yorumlanmıştır. Bu belgeler; T.C. 1982 Anayasası, Eğitim Yasaları, Kararnameler, Yönetmelik ve Yönergeler, Kalkınma Planları, Milli Eğitim Şuraları ve eğitim çalıştaylarıdır. Çalışmanın sonuçları, özel gereksinimli bireylerin Türkiye eğitim politikalarında yeterince ele alındığına, ancak uygulamaya geçme konusunda çalışmalar ve modellemeler yapılması gerektiğine işaret etmektedir. Çalışma sonunda çeşitli önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Cite This Article

TEMİZ, N., YILMAZ, B. (2021). Study of Education Policies for the Disabled Primary and Secondary Education in Turkey. Yaşadıkça Eğitim Dergisi, Cilt: 35 - Sayı: 1, 104–131. https://ajindex.com/articles/328462

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Akçamete, G., Büyükkarakaya, H. S., Bayraklı, H. ve Yıldırım, E. S. (2012). Eğitim politikalarının yansımaları: Genel ve özel eğitim. Journal of Educational Sciences & Practices, 11(22), 191-208.
  2. Aktel, M. and Erten, Ş. (2017). Türkiye Cumhuriyeti hükümetlerinin engellilik alanına yaklaşımı: Hükümet programları üzerinden bir değerlendirme. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(1), 165-177.
  3. Bağcı, E. (2011). Avrupa Birliği'ne üyelik sürecinde Türkiye'de yaşam boyu eğitim politikaları. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(2), 139-173.
  4. Başbakkal, Z. and Bilsin, E. (2014). Dünyada ve Türkiye'de engelli çocuklar. Eg Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 30(2), 65-78.
  5. Cansever, B. A. (2009). Avrupa Birliği eğitim politikaları ve Türkiye’nin bu politikalara uyum sürecinin değerlendirilmesi. International Online Journal of Educational Sciences, 1(1), 222-232.
  6. Demir, A. (2015). Türkiye’nin AB’ye uyum sürecinde engellilerin değişen konumu. Sosyoloji Dergisi, 31, 59-83.
  7. Durmuş, A. (2018). Millî Eğitim Şûraları ve öğretim programlarında özel yetenekli çocukların eğitimi. Milli Eğitim Dergisi, 47(Özel Sayı 1), 445-448. Engelliler Hakkında Kanun (2005, 7 Temmuz). Resmi Gazete (Sayı: 25868). Erişim adresi: https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5378.pdf
  8. Engelsiz Yaşama Derneği. (2020). Sayılarla Dünya’da ve Türkiye’de engellilik. Erişim adresi: ey-der.com/ana-sayfa/turkiye-ve-dunyada-engelliler Eriş, S. (2006). 1961-1987 yılları arasında gerçekleştirilen Milli Eğitim Şuraları ve alınan kararların uygulamaları(Doktora tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya). Erişim adresi: http://acikerisimarsiv.selcuk.edu.tr:8080/xmlui/bitstream/handle/123456789/8168/189408.pdf?sequence=1&isAllowed=y
  9. Ertuğrul, B. Ö. (2019). Türkiye’de 1990-2019 yılları arasında uygulanan okul öncesi eğitim politikalarının değerlendirilmesi (Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara). Erişim adresi: http://www.openaccess.hacettepe.edu.tr:8080/xmlui/bitstream/handle/11655/21698/Burcu%20%c3%96zkanl%c4%b1%20Ertu%c4%9frul%20YL.pdf?sequence=2&isAllowed=y
  10. Gül, S. S., Cantürk, D. S. ve Gül, H. (2016). Türkiye'de engellilik politikalarında paradigma değişimi: Muhtaç sakattan ihtiyaç sahibi bireye geçiş. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, CİEP Özel Sayısı, 785-794. Kanun Hükmünde Kararname. (2020, 9 Nisan). Vikipedi içinde. Erişim adresi (29 Haziran 2020): https://tr.wikipedia.org/wiki/Kanun_h%C3%BCkm%