AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCONCLUSION: Neurocutaneous flaps offer maximum reconstruction capacity with minimum donor site morbidity, making them a successful alternative in the treatment of soft tissue defects of the lower extremity in recent years.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
BACKGROUND: We evaluated the use of distally based neurocutaneous flaps in the reconstruction of soft tissue defects in the lower extremity caused by trauma or other reasons. METHODS: Sixty-six patients (49 males, 17 females; mean age 42 years; range 16 to 75 years) underwent reconstruction of lower extremity soft tissue defects with the use of neurocutaneous flaps. The defects were in the external (n=11) and internal malleolus (n=10), Achilles tendon (n=6), heel (n=11), foot (n=7), distal (n=9) and middle (n=7) third of the anterior tibia, the mid-plantar region (n=3), and the popliteal region (n=2). Sural and saphenous neurocutaneous flaps were used in 34 and 32 patients, respectively. The mean flap area was 135 square centimetres (range 54 to 286). The mean follow-up period was 32 months (range 11 to 58 months). RESULTS: Of sixty-six patients treated with neurocutaneous flaps, complete survival was achieved in 57 flaps (86.4%). Partial necrosis was encountered in six patients (9%). Total flap loss occurred in three patients (4.6%) who had diabetes, hypertension, and electrical burns, respectively. The most common complication during the postoperative period was venous congestion seen in 14 patients (21%), the majority of whom had diabetes (n=5), hypertension (n=3), and electrical burns (n=3), predisposing them to microcirculation disorders. This complication was successfully managed by leech therapy in 78.6%. CONCLUSION: Neurocutaneous flaps offer maximum reconstruction capacity with minimum donor site morbidity, making them a successful alternative in the treatment of soft tissue defects of the lower extremity in recent years.
Özet
AMAÇ: Travma ve diğer nedenlere bağlı olarak gelişen alt ekstremite yumuşak doku eksikliklerinin onarımında nörokütan fleplerle ilgili uygulamalarımız ve sonuçları değerlendirildi. GEREÇ VE YÖNTEM: Alt ekstremitede nörokütan fleple onarım uygulanan 66 hasta (49 erkek, 17 kadın; ort. yaş 42; dağılım 16-75) retrospektif olarak incelendi. Doku eksiklikleri 11 olguda dış malleol üzerinde, 10’unda iç malleol üzerinde, altısında Aflil tendonu üzerinde, 11’inde topukta, yedisinde ayak sırtında, dokuzunda tibia ön yüz 1/3 distalinde, yedisinde tibia ön yüz 1/3 orta bölümünde, üçünde orta plantar bölgede, ikisinde popliteada idi. Bu doku eksikliklerinin onarımı için 34 olguda sural, 32 olguda ise safenöz nörokutan flep kullanıldı. Flep boyutları 54-286 cm2 (ort. 135.4 cm2) arasında değişmekteydi. Hastaların izlem süresi ortalama 32 aydı (dağılım 11-58 ay). BULGULAR: Uygulanan 66 flebin 57’si (%86.4) tam olarak yaşarken, altısında (%9) kısmi kayıp meydana geldi. Yalnızca üç olguda (%4.6) tam flep kaybı yaşandı. Bu olgulardan biri diyabet, biri hipertansiyon hastası idi; bir olguda ise elektrik yanığına bağlı yumuşak doku eksikliği vardı. Ameliyat sonrasında en sık karşılaşılan komplikasyon 14 olguda (%21) gelişen venöz göllenme idi. Bu olguların beşinde diyabet, üçünde elektrik yanığı, üçünde ise hipertansiyon gibi mikrodolaşım bozukluğuna yatkınlık yaratan patolojiler vardı. Bu sorun olguların %78.6’sında sülük uygulamasıyla başarıyla tedavi edildi. SONUÇ: Nörokütan flepler alt ekstremite onarımlarında en az morbidite ile yüksek düzeyde onarım kapasitesi sağlamaktadır. Bu nedenle, son yıllarda alt ekstremite yumuşak doku eksikliklerinin onarımında başarılı bir seçenek oluşturmuşlardır.