AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis approach clarifies the etiology and treatment of carpal instabilities.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
BACKGROUND Understanding the exact contribution of the supporting ligaments to the functional integrity of the wrist is crucial for the diagnosis and treatment of carpal instabilities. The present study evaluates the functional significance of the wrist ligaments with respect to carpal instabilities.. Materials and Methods: Sixteen fresh cadaver wrists were dissected. Extrinsic and intrinsic ligaments of the wrists (ligamentum radioscaphocapitatum, ligamentum radiolu-notriquetrum and ligamentum triquetrohamatocapitatum) were sectioned sequentially. After sectioning of each ligament, the wrist was examined for clinical signs of instability such as misalignement of carpal bones, limited range of motion and dorsal translation. When instability was suspected, radiographs were taken and if instability was confirmed, then the ligament was repaired. RESULTS Although none of the dorsal ligaments sectioning resulted in instability, sectioning of ligamentum scaphotrapeziot-rapezoideum, ligamentum radioscaphocapitatum, ligamentum radiolunotriquetrum and ligamentum triquetrohamatocapitatum displayed scaphotrapeziotrapezoidal, dorsal intercalated segment, lunotriquetral and capitohamate instability respectively. In two wrists with arthrosis, sectioning of all ligaments didn't lead to any instability CONCLUSION Instability of the wrist can be classified on anatomical basis after the name of these four ligaments involved i.e. 1. scaphotrapeziotrapezoideum, 1. radioscaphocapitatum, 1. radiolunotriquetrum and 1. triquetrohamatocapitatum respectively . This approach clarifies the etiology and treatment of carpal instabilities.
Özet
AMAÇ Karpal instabilitelerin tanı ve tedavisinde el bileğinin işlevsel bütünlüğünü kontrol etme amacıyla el bileğine destek sağlayan bağların instabilite oluşumuna kesin katkısını kavramak kritik önem taşımaktadır. Bu çalışma el bileği bağlarının işlevsel önemini araştırmayı amaçlamaktadır. GEREÇLER VE YÖNTEMLER On altı yeni ölmüş insanın el bilekleri diseke edilmiştir. El bileklerinin dış ve iç bağları sırasıyla 1. skafotrapeziotrape-zoidum, 1. radyoskafokapitatum, 1. radyolunotriketrum ve 1. triketrohamatokapitatum diseke edilerek instabilite kriterlerinin var olup olmadıkları araştırılmıştır. Her bağı kestikten sonra el bileği karpal kemiklerinde hatalı dizilimi, kısıtlı hareket erimi ve dorsal çevrim gibi klinik instabilite belirtileri incelenmiştir. Instabiliteden kuşkulanıldığında radyografiler çekilmiş. İnstabilite doğrulandığında ilgili ligament onarılarak instabilitenin iyileşip iyileşmediği kontrol edilmiştir. BULGULAR Herhangi bir dorsal bağın kesişi instabiliteye neden olmamasına rağmen 1. skafotrapeziotrapezoidum, 1. radyoskafokapitatum, 1. radyolunotriketrum ve 1. triketrohamatokapitatum bağlarının kesilmesi sırasıyla skafotrapeziotrapezo-idal, dorsal interkalat segment, lunotriketral ve kapitohamatal instabiliteyle sonuçlanmıştır. Artrozlu iki el bileğinde tüm bağların kesilmesinin herhangi bir instabiliteye yol açmadığı gözlenmiştir. SONUÇ El bileği instabilitesi dört bağın başka bir deyişle 1. skafotrapeziotrapezoidum, 1. adyoskafokapitatum, 1. radyolunotriketrum ve 1. triketrohamatokapitatum bağların adına göre sınıflandırılabilir.. Bu yaklaşım karpal instabilitelerin etyoloji ve tedavisini aydınlatabilir.