AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTendon iyileşmesine yardımcı olacak ve perkütan yöntemle beraber uygulanacak yeni yöntemlerin geliştirilmesi gelecek çalışmaların konusu olmalıdır.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Tavşan aşil tendon (AT) rüptürü modeli üzerinde açık ve perkütan yöntemlerin iyileşme özelliklerini araştırmak ve iki grup arasında histoljik, elektron mikroskopik ve biyomekanik bulguları karşılaştırmak. GEREÇ VE YÖNTEM: Yirmi altı adet tavşan her grupta 13 denek olacak şekilde rastlantısal olarak iki gruba ayrıldı. Tüm hayvanların sağ taraflarında AT’nin kalkaneusa yapışma bölgesinin 1.5 cm proksimalinde küçük bir insizyondan perkütan aşil tenotomisi uygulandı. Bunnel tarzı dikiş kullanılarak birinci grup açık yöntemle ikinci grup ise perkütan yöntem ile tedavi edildi. Sekiz hafta sonunda tendonlar biyemekanik ve histolojik değerlendirme amacıyla çıkartıldı. Tendonlar, fibriler yoğunluk için elektron mikroskobisiyle ve tendon iyileşme skorlaması için ise ışık mikroskopisi ile değerlendirildi. BULGULAR: Kesitler elektron mikroskopisi ile fibriler yoğunluk için değerlendirildiğinde perkütan grupta daha yoğun fibril yapısının olduğu görüldü. Tendon iyileşme skorları perkütan grupta daha düşük olmakla birlikte gruplar arasında anlamlı fark bulunmadı (p=0.065). Ortalama tendon kopma kuvvetleri perkütan grupta 143.7±9.5 Newton (N), açık grupta 139.2±8.2 N olarak ölçüldü. Aradaki fark anlamlı değildi (p=0.33). TARTIŞMA: Aşil tendon rüptürlerinde perkütan teknik en az açık teknik kadar iyi sonuçlar elde edilmesini sağlayabilir. Perkütan yöntemde tendon iyileşme dokusu daha iyi histolojik ve elektron mikroskopik bulgular gösterir. İki grup arasında erken dönemde biyomekanik olarak fark yoktur. Tendon iyileşmesine yardımcı olacak ve perkütan yöntemle beraber uygulanacak yeni yöntemlerin geliştirilmesi gelecek çalışmaların konusu olmalıdır.
Özet
Tavşan aşil tendon (AT) rüptürü modeli üzerinde açık ve perkütan yöntemlerin iyileşme özelliklerini araştırmak ve iki grup arasında histoljik, elektron mikroskopik ve biyomekanik bulguları karşılaştırmak. GEREÇ VE YÖNTEM: Yirmi altı adet tavşan her grupta 13 denek olacak şekilde rastlantısal olarak iki gruba ayrıldı. Tüm hayvanların sağ taraflarında AT'nin kalkaneusa yapışma bölgesinin 1.5 cm proksimalinde küçük bir insizyondan perkütan aşil tenotomisi uygulandı. Bunnel tarzı dikiş kullanılarak birinci grup açık yöntemle ikinci grup ise perkütan yöntem ile tedavi edildi. Sekiz hafta sonunda tendonlar biyemekanik ve histolojik değerlendirme amacıyla çıkartıldı. Tendonlar, fibriler yoğunluk için elektron mikroskobisiyle ve tendon iyileşme skorlaması için ise ışık mikroskopisi ile değerlendirildi. BULGULAR: Kesitler elektron mikroskopisi ile fibriler yoğunluk için değerlendirildiğinde perkütan grupta daha yoğun fibril yapısının olduğu görüldü. Tendon iyileşme skorları perkütan grupta daha düşük olmakla birlikte gruplar arasında anlamlı fark bulunmadı (p=0.065). Ortalama tendon kopma kuvvetleri perkütan grupta 143.7±9.5 Newton (N), açık grupta 139.2±8.2 N olarak ölçüldü. Aradaki fark anlamlı değildi (p=0.33). TARTIŞMA: Aşil tendon rüptürlerinde perkütan teknik en az açık teknik kadar iyi sonuçlar elde edilmesini sağlayabilir. Perkütan yöntemde tendon iyileşme dokusu daha iyi histolojik ve elektron mikroskopik bulgular gösterir. İki grup arasında erken dönemde biyomekanik olarak fark yoktur. Tendon iyileşmesine yardımcı olacak ve perkütan yöntemle beraber uygulanacak yeni yöntemlerin geliştirilmesi gelecek çalışmaların konusu olmalıdır.