AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe patients were evaluated retrospectively for clinicopathological features, EGFR, KRAS and BRAF mutations, erlotinib treatment, time to progression (TTP) and overall survival (OS).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of the study was to evaluate EGFR (exon 19 deletion, exon 21 L858R point mutation), KRAS and braf mutation rates besides their relationship with survival and response to the treatment in non small cell lung cancer (NSCLC). We evaluated 513 NSCLC patients followed-up between January 2004 and November 2009 according to our registration data, retrospectively. Only 42 advanced stage NSCLC patients had enough tumor tissue material in paraffin blocks for all mutation analysis. The patients were evaluated retrospectively for clinicopathological features, EGFR, KRAS and BRAF mutations, erlotinib treatment, time to progression (TTP) and overall survival (OS). Mutation rates were as 7.14% (two patients) for EGFR exon 19 deletion; 4.76% (one patient)for KRAS codon 61 deletion and 2.38% for BRAF V600E mutation. They had neither EGFR exon 21 point mutation nor different mutations together. Median follow-up was 26 months (5-83) for all patients. It was 43 months (23-83) for the patients who had erlotinib and 23 months (5-61) for those who did not. Ten (23.8%) patients had erlotinib. There was significant survival difference between the patients taking erlotinib and the others (28 ± 3 months versus 15 ± 4 months, p= 0.05). TTP and OS were longer in the patients who had mutations, however the difference was not significant (p= 0.119 and p= 0.06). To our knowledge, this is the first study evaluating EGFR, KRAS and BRAF mutations in advanced stage NSCLC in Turkey .
Özet
Çalışmanın amacı, küçük hücreli dışı akciğer kanserinde (KHDAK) EGFR (ekzon 19 delesyonu, ekzon 21 L858R nokta mutasyonu), KRAS ve braf mutasyon oranlarının yanısıra bunların sağkalım ve tedavi yanıtı ile ilişkisini değerlendirmektir. Ocak 2004 - Kasım 2009 arasında merkezimizde takip edilen 513 KHDAKli hasta retrospektif olarak değerlendirildiğinde sadece 42 ileri evre KHDAKli hastanın paraffin bloklarında tüm mutasyonların analizi için yeterli tumor dokusu mevcuttu. Hastalar klinikopatolojik özellikler, EGFR, KRAS ve BRAF mutasyonları, erlotinib tedavisi, progresyona kadar geçen süre (TTP) ve toplam sağkalım (OS) açısından retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Mutasyon oranları EGFR ekzon 19 delesyonu için %7.4; KRAS kodon 61 delesyonu için %4.76 ve BRAF V600E mutasyonu için %2,38 olarak saptanmıştır. Hiçbirinde EGFR ekzon 21 nokta mutasyonu ve farklı mutasyonların birlikteliği saptanmamıştır. Ortanca takip süresi 26 ay (5-83) olup erlotinib alanlarda 43 ay (23-83), diğerlerinde ise 23 ay (5-61)saptanmıştır. On (23.8%) hasta erlotinib aldı. Erlotinib alanlarla almayanlar arasında sağkalım farkı saptanmıştır (28 ± 3 aya karşılık 15 ± 4 ay, p= 0.05). Mutasyonu olanlarda TTP ve OS daha uzun bulunmasına rağmen fark ististiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p= 0.119 ve p= 0.06). Sonuç olarak, bu çalışma Türkiyede ileri evre KHDAKde EGFR, KRAS ve BRAF mutasyonlarının değerlendirildiği ilk çalışmadır.