SavedAdd your journal

Journals / Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi / 2019 / Cilt: 8 - Sayı: 2

TÜRKÇE ÖĞRETMENLERİNİN SÖZEL OLMAYAN İLETİŞİM DAVRANIŞLARININ İNCELENMESİ

Ayşe ŞİMŞEK FIRAK
Sıddık BAKIR
Pages
1099–1118
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca bu davranışların bir kısmının cinsiyet ve mesleki deneyime göre anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, ortaokullarda görev yapmakta olan Türkçe öğretmenlerinin sözel olmayan iletişim davranışlarını cinsiyet ve mesleki deneyim değişkenine göre ortaya koymaktır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın evrenini, 2018-2019 eğitim öğretim yılında Erzurum ili merkez Aziziye, Palandöken ve Yakutiye İlçe Millî Eğitim Müdürlüklerine bağlı ortaokullarda görev yapan 316 Türkçe öğretmeni oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca bu davranışların bir kısmının cinsiyet ve mesleki deneyime göre anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2018-2019 Verileri
⚙️Variables:İletişim · sözsüz iletişim · beden dili

Özet

Bu araştırmanın amacı, ortaokullarda görev yapmakta olan Türkçe öğretmenlerinin sözel olmayan iletişim davranışlarını cinsiyet ve mesleki deneyim değişkenine göre ortaya koymaktır. Betimsel nitelikteki bu çalışmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, 2018-2019 eğitim öğretim yılında Erzurum ili merkez Aziziye, Palandöken ve Yakutiye İlçe Millî Eğitim Müdürlüklerine bağlı ortaokullarda görev yapan 316 Türkçe öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise bu okullarda görev yapan 250 Türkçe öğretmenidir. Araştırma verileri anket tekniği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde Ki-Kare testi uygulanmıştır. Elde edilen bulgular doğrultusunda, Türkçe öğretmenlerinin sözel olmayan birçok iletişim davranışını kullanmakta olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca bu davranışların bir kısmının cinsiyet ve mesleki deneyime göre anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

FIRAK, A. Ş., BAKIR, S. (2019). TÜRKÇE ÖĞRETMENLERİNİN SÖZEL OLMAYAN İLETİŞİM DAVRANIŞLARININ İNCELENMESİ. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 1099–1118. https://ajindex.com/articles/320828

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Akbaba, A. ve Turhan, M. (2016). İlköğretim okul binalarının fiziksel sorunlarına ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi (Van ili örneği). Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Dergisi, 12, 341-357.
  2. Akyıldız, H. (1989). Öğretmen özelliklerinin öğretim sürecine etkisi. Eğitim ve Bilim, 13(74), 43-52.
  3. Altıntaş, E. ve Çamur, D. (2013). Beden dili sözsüz iletişim. Ankara:
  4. Mentis Yayıncılık. Alyılmaz, C. (2015). İpek yolu kavşağının ölümsüzlük eserleri. Ankara: Atatürk Üniversitesi Yayınları.
  5. Alyılmaz, C. ve Er, O. (2016). Yabancılara Türkçe öğretimi uygulamalarında öğretmenlerin kültürel farkındalık oluşturmadaki etkisinin değerlendirilmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 5(3), 1392-1413.
  6. Alyılmaz, S. (2018). Türkçe öğretiminde hedef kitlenin / “öğrenen”in önemi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 7(4), 2452-2463.
  7. Bağcı, M. (2008). Öğretmenin beden dilinin öğrenciler tarafından algılanması. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul:
  8. Beykent Üniversitesi,
  9. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Bakır, S. (2014). Bir eğitim kurumu olarak ahilik ve Hülya Taş’ın “günümüz Bursa esnafında ahilik kültüründen izler” adlı eseri. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 3(1), 406-415.
  10. Başol, G. ve Altay, M. (2009). Eğitim yöneticisi ve öğretmenlerin mesleki tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi. Kurum ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 15(58), 191-216.
  11. Bayrakdar, N. (2014). Din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin mesleklerinden beklentileri ve mesleki tükenmişlik algıları. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(37), 40-60.
  12. Benzer, A. (2015). Türkçe öğretiminde beden dili kullanımının öğrenme ve tutum üzerindeki rolü. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(1), 33-47.Biçer, N. (2012). Hunlardan günümüze yabancılara Türkçe öğretimi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 1(4), 107-133.
  13. Biçer, N., Çoban, İ. ve Bakır, S. (2014). Türkçe öğrenen yabancı öğrencilerin karşılaştığı sorunlar: Atatürk Üniversitesi örneği. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(29), 125-135.
  14. Celep, C. ve Erdoğan, S. (2002). Ortaöğretimde olumlu öğretmen-öğrenci ilişkileri. Eğitim ve Bilim, 27 (124), 13-22.
  15. Cooper, K. (1987). Sözsüz iletişim. (T. Yalkı, çev.). İstanbul:
  16. İlgi Yayınları.
  17. Cüceloğlu, D. (2010). İnsan ve davranışı. İstanbul:
  18. Remzi Kitabevi.
  19. Çakmak, V. ve Aktan, E. (2016). Öğretmen öğrenci iletişiminin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(56