Journals / Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi / 2016 / Cilt: 11 - Sayı: 1

THESSALONIKI TRAMWAY DURING THE SECOND CONSTITUTIONAL PERIOD

İKİNCİ MEŞRUTİYET YILLARINDA SELANİK TRAMVAYI

Pages
157–176
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

At this point, the tramways were started to run by electricity, the number of current wagons, waiting rooms and tramway routes was increased; in this way, the urban transportation was tried to be improved.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:There had been major changes in Ottoman cities as a result of Western reform movements of central bureaucracy during the Tanzimat Period.
📊
Key Findings & Data:Tramway rail began to be constructed in 1889 for the first time, and the first horse car started to operate in 1893 in Thessaloniki.
💡
Conclusion & Impact:At this point, the tramways were started to run by electricity, the number of current wagons, waiting rooms and tramway routes was increased; in this way, the urban transportation was tried to be improved.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Selanik · Tramvay · Ulaşım

Abstract

There had been major changes in Ottoman cities as a result of Western reform movements of central bureaucracy during the Tanzimat Period. One of the results of urbanism activities that took place in Ottoman cities was tramway. Tramway rail began to be constructed in 1889 for the first time, and the first horse car started to operate in 1893 in Thessaloniki. Within the frame of principles adopted with the Second Constitutional Period, state policies on Thessaloniki tramway were tried to be investigated by analyzing the Ottoman archives of the prime ministry and the press of the period in this study. As a result of the analysis, it was determined that there had been some improvements in Thessaloniki tramways during the Second Constitutional Period. At this point, the tramways were started to run by electricity, the number of current wagons, waiting rooms and tramway routes was increased; in this way, the urban transportation was tried to be improved.

Özet

Osmanlı Devleti şehirlerinde, Tanzimat devrindeki merkezi bürokrasinin gerçekleştirdiği Batılı reform hareketinin bir sonucu olarak, önemli değişiklikler yaşanmıştır. Bu bağlamda gerçekleştirilen şehircilik faaliyetleri sonucu Osmanlı şehirlerine giren bir unsur da tramvay olmuştur. Selanik şehrinde ulaşım için ilk defa 1889 yılında tramvay hattı döşenmeye ve 1893’de de ilk atlı tramvaylar işlemeye başlamıştır. Bu çalışmada II. Meşrutiyet’in ilan edilmesi ile birlikte benimsenen yeni ilkeler çerçevesinde Selanik tramvaylarına yönelik devletin politikaları Başbakanlık Osmanlı Arşivi belgeleri ve dönemin basını çerçevesinde incelenmeye ve değerlendirilmeye çalışılmıştır. Analiz sonucunda İkinci Meşrutiyet yıllarında Selanik tramvayları konusunda bir takım gelişmelerin yaşandığı tespit edilmiştir. Bu süreçte tramvaylar elektrikle işletilmeye başlanmış, mevcut vagon ve bekleme salonlarına yenileri eklenmiş ve yetersiz görülen tramvay hatlarının arttırılmasına gidilerek şehir içi ulaşım geliştirilmeye çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

ERYAMAN, A. (2016). THESSALONIKI TRAMWAY DURING THE SECOND CONSTITUTIONAL PERIOD. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 1, 157–176. https://ajindex.com/articles/316163

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (32)

  1. BOA, BEO., 4007/300519. BOA, DH. MKT., 2904/41. BOA, DH. MUİ., 15-1/40. BOA, İ.MMS., 147/7. BOA, MV., 226/118. BOA, ŞD. HU., 1233/23. BOA., Y.HUS., 522/184. BOA, Y.A. HUS., 523/72. Selanik Vilayeti Salnamesi, 20.defa, 1325. İttihat ve Terakki Rumeli Tasvir-i Efkâr Zaman Alkan, M.Ö. (2003), İmparatorluk’tan Cumhuriyet’e Selanik’ten İstanbul’a Terakki Vakfı ve Terakki Okulları 1877-2000,
  2. Terakki Vakfı, İstanbul.
  3. Anastassiadou, M. (2010), Tanzimat Çağında Bir Osmanlı Şehri Selanik (1830-1912), çev. Işık Ergüden, Tarih Vakfı Yurt Yayınları,
  4. İkinci Basım, İstanbul.
  5. Arslan, S. (1990),
  6. Salnamelere Göre Selanik, Dokuz Eylül Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılâp Tarihi Enstitüsü Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İzmir.
  7. Baer, M. D. (2011), Selanikli Dönmeler-Yahudilikten Dönenler, Müslüman Devrimciler ve Seküler Türkler-, çev. Sevinç Kayır, Doğan Egmont Yayıncılık, İstanbul.
  8. Balcı, M. (2010), Selanik Düştü-Selanik’in Kaybediliş Öyküsü ve Hasan Tahsin Paşa’nın Savunması-, Kesit Yayınları,
  9. İstanbul.
  10. Bayram, S. (2009), Osmanlı Döneminde Selanik Limanı: 1869-1912, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul.
  11. Emrence, C. (2001), “İstanbul Tramvayında Sınıf ve Kimlik (1871-1922)”,
  12. Toplumsal Tarih, Sayı: 93, Eylül 2001, s.6-13.
  13. Eryılmaz, B. (1995), “Yerel Yönetim Sendromu”, Yeni Türkiye, Yıl:1, Sayı:4, Mayıs- Haziran 1995, s.340-346.
  14. Georgeon, F. (1999), “Müslüman ve Dönme Selanik”, Selanik 1850-1918 “Yahudilerin Kenti” ve Balkanlar’ın Uyanışı, hzl. Gilles Veinstein, çev. Cüneyt Akalın, İletişim Yayıncılık, İstanbul, s.113-127.
  15. Gülersoy, Ç. (1989), Tramvay İstanbul’da, İstanbul Kitaplığı Yayınları,
  16. İstanbul.
  17. Gounaris, B.C. (1994), “Selanik”, Doğu Akdeniz’de Liman Kentleri (1800-1914), ed. Çağlar Keyder, Y. Eyüp Özveren, Donald Quataert, çev. Gül Çağalı Güven, Tarih Vakfı Yurt Yayınları, İstanbul, s.103-120.
  18. Heper, M. (1974),
  19. Bürokratik Yönetim Geleneği, Orta Doğu Teknik Üniversitesi,
  20. Ankara.
  21. İpek, N. (2011), Selanik ve İstanbul’da Yahudi Bankerler, Yeditepe Yayınları,
  22. İstanbul.
  23. Kayserilioğlu, R. S. (1998), Dersaadet’ten İstanbul’a Tramvay, I. Cilt, İETT Yayınları,
  24. İstanbul.
  25. Kos, K. (1995), İstanbul Şehir Tarihi ve Mimarisi, çev. Naciye Güngörmüş, Kültür Bakanlığı Yayınları,
  26. Ankara.
  27. Kuban, D. (2004), İstanbul Bir Kent Tarihi, çev. Zeynep Rona, 3.Baskı,
  28. Tarih Vakfı Yurt Yayınları,
  29. İstanbul.
  30. Mantran, R. (2001), İstanbul Tarihi, çev. Teoman Tunçdoğan, İletişim Yayınları,
  31. İstanbul.
  32. Mazower, M. (2007), Selanik: Hayaletler Şehri-Hıristi