Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 18 - Sayı: 4

VAKIF ÜNİVERSİTESİNDE AKADEMİSYEN OLMAK: RUTİNLER VE BU RUTİNLERİ ETKİLEYEN FAKTÖRLER

Pages
2518–2540
Publication Date
2018-12-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmanın bulguları; vakıf üniversitesinde görev yapan akademisyenlerin ders çeşitliliği ve yükünün fazlalığından ve öğrenciyle sürekli iletişim halinde olmaktan kaynaklı olarak iş yüklerini devlet üniversitelerindeki meslektaşlarına göre daha fazla algıladıklarını; vakıf üniversitelerinde çalışmaktan en memnun olan profilin emekli olmuş olan profesörler olduğunu; vakıf üniversitelerinde araştırma görevlisi yetiştirme anlayışının bulunmadığını ve YÖK’ün sisteme direkt müdahale etmekten ziyade düzenleyici olarak görev yapması gerektiğini göstermiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bir vakıf üniversitesinde görev yapan bir grup akademisyenle yapılan bu çalışmanın amacı katılımcıların rutinlerini, bu rutinleri etkileyen faktörleri, devlet üniversitelerine göre farklı olan yönetim anlayışı ve üniversite uygulamalarından nasıl etkilendiklerini ve bu süreçte YÖK’ün politikalarını kendi algı ve deneyimleriyle ortaya çıkarmaktır.
📊
Key Findings & Data:Bu bağlamda, nitel araştırma desenlerinden genel nitel araştırma deseni kullanılmış ve maksimum çeşitlilik örneklemesi yoluyla seçilen 19 akademisyenden yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla veri toplanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmanın bulguları; vakıf üniversitesinde görev yapan akademisyenlerin ders çeşitliliği ve yükünün fazlalığından ve öğrenciyle sürekli iletişim halinde olmaktan kaynaklı olarak iş yüklerini devlet üniversitelerindeki meslektaşlarına göre daha fazla algıladıklarını; vakıf üniversitelerinde çalışmaktan en memnun olan profilin emekli olmuş olan profesörler olduğunu; vakıf üniversitelerinde araştırma görevlisi yetiştirme anlayışının bulunmadığını ve YÖK’ün sisteme direkt müdahale etmekten ziyade düzenleyici olarak görev yapması gerektiğini göstermiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:akademisyen · vakıf üniversitesi · akademik rutinler

Özet

Bir vakıf üniversitesinde görev yapan bir grup akademisyenle yapılan bu çalışmanın amacı katılımcıların rutinlerini, bu rutinleri etkileyen faktörleri, devlet üniversitelerine göre farklı olan yönetim anlayışı ve üniversite uygulamalarından nasıl etkilendiklerini ve bu süreçte YÖK’ün politikalarını kendi algı ve deneyimleriyle ortaya çıkarmaktır. Bu bağlamda, nitel araştırma desenlerinden genel nitel araştırma deseni kullanılmış ve maksimum çeşitlilik örneklemesi yoluyla seçilen 19 akademisyenden yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla veri toplanmıştır. Görüşmelerden elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiştir. Kodlardan yola çıkarak oluşturulan temalar; algılanan iş yükü, vakıf/devlet üniversitesi koşulları, üniversitenin koşulları ve akademik beklentiler şeklindedir. Çalışmanın bulguları; vakıf üniversitesinde görev yapan akademisyenlerin ders çeşitliliği ve yükünün fazlalığından ve öğrenciyle sürekli iletişim halinde olmaktan kaynaklı olarak iş yüklerini devlet üniversitelerindeki meslektaşlarına göre daha fazla algıladıklarını; vakıf üniversitelerinde çalışmaktan en memnun olan profilin emekli olmuş olan profesörler olduğunu; vakıf üniversitelerinde araştırma görevlisi yetiştirme anlayışının bulunmadığını ve YÖK’ün sisteme direkt müdahale etmekten ziyade düzenleyici olarak görev yapması gerektiğini göstermiştir.

🔖

Cite This Article

KURTAY, M. Z., DURAN, A. (2018). VAKIF ÜNİVERSİTESİNDE AKADEMİSYEN OLMAK: RUTİNLER VE BU RUTİNLERİ ETKİLEYEN FAKTÖRLER. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 4, 2518–2540. https://ajindex.com/articles/316

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Akar, H. (2010). Globalization and its challenges for developing countries: The case of Turkish higher education. Asia Pacific Education Review, 11, 447-457. doi:10.1007/s12564-010-9086-0
  2. Altbach, P. G. (2011). The past, present, and future of the research university. İçinde P. G. Altbach & J. Salmi (Eds.), The road to academic excellence: The making of world-class research universities (ss. 11-32). Washington DC: The World Bank. Altbach, P. G. ve Knight, J. (2007). The internalization of higher education: Motivations and realities. Journal of Studies in International Education, 11, 290-305. doi:10.1177/1028315307303542 Altbach, P. ve Forest, J. J. F. (2007). Introduction. İçinde J. J. F. Forest ve P. G. Altbach (Eds.), International handbook of higher education (ss. 1-4). Dordrecht: Springer. Baş, T. ve Ardıç, K. (2002). A comparison of job satisfaction between public and private university academicians in Turkey. METU Studies in Development, 29(1-2), 27-46.
  3. Birler, Ö. (2012). Neoliberalization and foundation universities in Turkey. İçinde K. İnal ve G. Akkaymak (Eds.), Neoliberal transformation of education in Turkey: Political and ideological analysis of educationl reforms in the age of the AKP. NewYork, NY: Palgrave Macmillan. Blackmore, J. ve Sachs, J. (2007). Performing and reforming leaders: Gender, educational restructuring, and organizational change. Albany: State university of New York Press.
  4. Bryman, A. (2007). Effective leadership in higher education: A literature review. Studies in Higher Education, 32(6), 693-710. doi:10.1080/03075070701685114 Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches. Thousand Oaks, CA: Sage Publications. Erdem, A. R. (2012). Küreselleşme: Türk yükseköğretimine etkisi. Yükseköğretim Dergisi, 2(2), 109-117.
  5. Ergeneli, A. ve Eryiğit, M. (2001). Öğretim elemanlarının iş tatmini: Ankara’da devlet ve özel üniversite karşılaştırması. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 19(2), 159-178.
  6. Erguvan, D. (2013). Vakıf üniversitelerinin Türkiye yükseköğretim sistemi üzerindeki etkilerine dönük akademisyen algıları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(1), 137-160.
  7. Gürüz, K. (2006). The development of private higher education in Turkey. International Higher Education, Güz(46), 11-12. doi:10.6017/ihe.2006.45.7933 Hauptman, A. M. (2007). Higer education finance: Trends and issues. İçinde J. J. F. Forest ve P. G. Altbach (Eds.), International handbook of higher educ